Havenstaking VS op 1 mei: prachtvoorbeeld!

Wat een prachtvoorbeeld! Acht uur lang legden havenarbeiders aan de Westkust van de Verenigde Staten het werk neer. Acht uur lang zetten zij daarmee kracht bij aan de eis van de International Longshore and Warehouse Union (ILWU), de vakbond waarin havenarbeiders georganiseerd zijn: “een onmiddellijk einde aan de oorlog en bezetting in Irak en Afghanistan de terugtrekking van Amerikaanse troepen uit het Midden-Oosten.” De dag van de actie was prachtig gekozen: de Eerste Mei.

De president van de vakbond, Bob McEllrath, zegt het nog vriendelijk: “We steunen de troepen en vertellen de politici dat het tijd  is om een eind aan de oorlog in Irak te maken.” Jack Heyman, woordvoerder van de bond in de regio, zegt het steviger: “De havenarbeiders hebben besloten dat ze niet werken zodat alles aan de kust stil ligt. We hopen dat dit een krachtige boodschap naar het Witte Huis en het Congres zendt om deze oorlog tot een eind te brengen.” Hier trouwens gelukkig géén dubbelzinnige verwijzing naar ’steun aan de troepen’ (1).

Dave Macaray geeft op Counterpunch nog wat achtergronden. Op zich, zegt hij, is de actie redelijk beperkt van impact. de achterstand vcan acht uur niet werken is in een mum van tijd ingehaald. Maar vervolgens laat hij zien dat dat de ILWU aan de Amerikaanse  westkust een sterke vakbond is, waar stakingsbreken niet aan de orde is, en waar bazen weten dat ze niet met de bond moeten sollen. En hij zegt: “Hoe dan ook,. de ILWU verdient enorm krediet. Het is verbluffend en wild-bemoedigend dat een vakbond aan de westkust meer lef en vastbeslotenheid heeft om een Republikeinse administratie uit te dagen dan het Amerikaanse Congres.”

Zó vecht je tegen oorlog. Zó vier je Eén Mei. Wat een prachtvoorbeeld!

(1). Ik hou niet zo van leuzen als “support the troops, bring them home”. Ik snap het tactische handigheidje erachter, maar zolang troepen troepen zijn - mensen in dienst van de macht - steun ik ze niet. Ik vind dat e mensen in het uniform steun verdienen, maar niet in hun rol als geüniformeerde mensen, tenzij ze met uniform en wapens en al zelf in verzet komen tegen hun kwalijke rol. De troepen moeten terug, niet omdat we ze in hun hoedanigheid als soldaten steunen, maar omdat we een einde willen aan hun onrechtmatige en wrede rol daar.