Terwijl de staking in het streekvervoer, gedwarsboomd door kort geding en stakingsverbod in de spits, dóorgaat, vinden ook in andere bedrijfdtakken allerhande acties plaats. Openlijk en collectief arbeidersprotest is gangbaar aan het worden, en dat is een goede ontwikkeling. Er is immers meer dan genoeg om als arbeiders samen tegen te protesteren.
Het verbod om in de spits te staken dat drie noordelijke provincies en reizigersvereniging ROVER gister van de rechtbank in Groningen verzwakt te staking. Twee maal daags de staking moeten onderbreken betekent twee maal daags de staking moeten hervatten – met alle risico’s van botsingen tussen stakers enerzijds, werkwilligen gesteund door managers anderzijds, van dien. Maar het spitsstaakverbod geldt slechts voor die drie provincies die het geding hadden aangespannen. Gelukkig gaat de staking in de andere provincies gewoon volledig door, zo maakten vakbonden vandaag bekend. Hoe lang dit door kan gaan is maar de vraag, want reizigersvereniging overweegt nu ook “verdere stappen om er voor te zorgen dat de bussen in ieder geval in de spits weer gaan rijden”, in overleg met onder meer andere provincies. Dat zou wel eens op een nieuw kort geding kunnen uitdraaien, en het is niet waarschijnlijk dat andere rechytbanken veel anders zullen beslissen dan de Groninkse rechtbank. Dat betekent dat de tijd om nog steeds bijna complete staking de overwinning binnen te slepen wel begint te dringen. Extra druk zal daarvoor nodig zijn.
Intussen zijn er in andere sectoren ook acties, en er komt nog meer aan. Afgelopen maandag lagen de veerdiensten over de Maas een groot deel van de dag plat wegens staking. In de spits was het vervoer gratis.Het personeel – 20 vaste schippers en een aantal oproepkrachten – eist 2,3 procent meer loon en voert daarom actie.
Vandaag bezetten personeelsleden van de thuiszorg samen met mensen die van thuiszorg afhankelijk zijn elf gemeentehuizen. De actie wordt samen met de SP, die zelf uitgebreid en kleurrijk verslag doet, gehouden. De bezettingen zijn een protest tegen de gevolgen van de Wet Maatschappelijke Ontwikkeling, en meer algemeen tegen marktwerking in de zorg. Agnes Kant, SP-kamerlid: “Een groot deel van de thuiszorgmedewerkers moet twintig tot 25 procent van het toch al magere salaris inleveren. Als ze daar niet mee akkoord gaan, kunnen ze opstappen.” Dit is gevolg van die wet, die de gemeenten ertoe aanzet gemeenten zo goedkoop mogelijke thuiszorg in te huren. Vandaar dat juist gemeeentehuizen doelwit waren van de actie.
Komende vrijdag gaan ook leraren weer protesteren. Zij zullen om vier uur ’s middags op het Plein in Den Haag ballonnen oplaten die de ‘vervlogen hoop’ moeten uitbeelden. Daarmee stellen ze het te magere plan van minister Plasterk om een beter salaris voor docenten te bereiken, aan de kaak. Het geldbedrag is te laag, zicht op afdoende vermindering van de werkdruk is er niet, en het blijft maar afwachten hoe de managers en schoolbestuurders de salarissen van docenten precies invullen. Vooral die onduidelijkheid is volgens SP-kamerlid Jasper van Dijk die er een column aan wijdt een doorn in het oog van de docenten. Vandaar opnieuw een actie van Leraren in Actie, een groep die druk op de ketel wil houden ook als de vakbond zich niet schrap zet.
