Levendige Griekenland-actie in Amsterdam

zondag 19 februari 2012

Afgelopen zaterdag vond in Amsterdam een manifestatie/ demonstratie in solidariteit met de Griekse bevolking plaats. Het was een belangrijke actie, vanwege de verschrikking die mensen in Griekenland door hun regering, volop gesteund en opgejaagd door Europese regeringen en financiële instellingen, wordt aangedaan. Juist nu is solidariteit nodig, temeer daar de Nederlandse regering vooraan staat bij deze foltering van de bevolking van Griekenland via bezuinigingsbeleid. Ik was dan ook blij dat ik aan de actie deelnam. Enkele indrukken en gedachten.

Hoe belangrijk de actie ook was, heel omvangrijk was die niet. Ik schat dat er rond de 200 mensen waren, op het hoogtepunt misschien iets meer. Gezien de tamelijk korte tijd tussen aankondiging en de actie zelf – minder dan een week – was dat overigens niet eens heel slecht. Het waren vooral Grieken die waren gekomen, overwegend tamelijk jonge mensen ook. Volgens mij was tachtig procent van de deelnemers van Griekse afkomst. Hun aanwezigheid is, gezien het onderwerp, natuurlijk tamelijk voor de hand liggend. Dat het aantal Nederlanders echter zó gering was, viel me wel tegen. Ik kan me niet voorstellen dat de Nationale Wake aan Johan-Friso’s Ziekbed, of de Heiligverklaring van Whitney Houston, zo’n impact hadden, en evenmin denk ik dat het vooral de carnaval was. Aan het weer kan het ook niet echt gelegen hebben, want dat viel – zeker in vergelijking met de verwachting – best mee. Ik had met name uit radicaal-linkse en revolutionaire hoek iets meer opkomst verwacht. Er kan trouwens – zie ik, nu ik de kalender van Indymedia check – wèl een hele goede reden zijnwaarom veel mensen uit anarchistisch-revolutionaire hoek niet op deze demo waren. Er stond voor afgelopen namelijk een grote antifascistische blokkade-actie gepland in Dresden. Ik kan me voorstellen dat mensen dat voorrang gaven. Voor de Griekenland-actie blijft het dan jammer, maar niemand kan overal tegelijk zijn, zelfs die ongrijpbare anarchisten niet : )

Daarmee kom ik aan het politieke karakter van de actie. Die was uitgeroepen door Reinform  , een netwerk van vooral Grieken in Nederland. Iemand vanuit Reinform sprak dan ook. GIO , voorheen bekend als Griekenland Is Overal, deed mee en was er met meerdere mensen, spandoek en spreker. Verder zag ik een spandoek van het socialistische magazine Grenzeloos, en twee mensen die De Socialist, blad van de Internationale Socialisten, bij zich hadden, klaar voor de verkoop. Ook was er nog een fraai spandoek van Take The Square Delft, een plaatselijke groep die opkwam in de tijd dat pleinprotesten vanuit Spanje in veel Europese landen, en ook in Nederland, op gang kwamen.

Wat georganiseerde linkse/ revolutionaire aanwezigheid betreft, was dat alles wat ik heb gezien. Nogal mager. Ik kan natuurlijk dingen hebben gemist, maar dan nog. Geen zichtbare aanwezigheid van anarchistische groeperingen, geen mensen van Doorbraak die hun – gloednieuwe en zeer interessante! – krant uitdeelden. Wat de anarchistische groepen betreft: het feit dat zij niet de profileringsdrang van veel trotskistische organisaties, met hun prefab borden en de krantverkoop als speerpunt, hebben, vind ik een pluspunt. Dat ze – we, ik ben zelf lid van de anarchistische Vrije Bond –  geen obsessieve scoringsdrang op dit vlak vertonen, is goed!

Maar het anarchisme onzichtbaar houden is ook weer niet nodig. Anarchistische opvattingen kunnen een waardevolle bijdrage aan diepgang en stootkracht van het verzet geven, en doen dat vaak ook. Het is dan echter wel zo makkelijk dat mededemonstranten die opvattingen door mededemonstranten ook makkelijk tot zich kunnen nemen, en dus dat die opvattingen op één of andere, relaxede maar wel zichtbare manier, door anarchisten onder mededemonstranten worden verspreid of minstens beschikbaar gemaakt. Een flyertje, een mooi spandoek waar ook een website op wordt vermeld… Juist als het gaat om Griekenland, waarvan de crisis juist onder anarchisten zeer nauwlettend wordt gevolgd, en waar in het land zelf anarchisten ook nadrukkelijk en zeer openlijk aan de strijd deelnemen, lijkt me dat extra voor de hand liggend. Misschien dat ik dat de volgende keer alsnog zelf doe of op gang helpt brengen, zo héél moeilijk is het niet. Op deze actie had ik echter iets anders te doen, met mijn GIO-praatje, en met het verspreiden van pamfletten voor M31, waarover later nog meer.

Terug naar de actie. Mensen verzamelde zich op het Beursplein, op de stoep van het nog altijd aanwezige Occupy-kamp. Er waren aardig wat mensen met zelfgemaakte borden te zien. Een paar mooie, uit herinnering opgediept: “We are all Greeks”, “Greek struggle is our struggle”, een ironisch “legalize democracy”, een kordaat “Revolution NOW”. Even na half drie werd het tijd voor toespraken. Iemand van ReInform hield een toespraak, waarin vooral feiten en cijfers over de crisis, het bezuinigingsbeleid en het verzet werden opgesomd. Grondig, degelijk, informatief en in die zin nuttig, maar meer iets voor een informatiebijeenkomst of een artikel dan voor een toespraak op een actie. Daarna kreeg ik het woord. Ik heb daarin aangegeven dat het bij deze actie wat mij betreft ging om woede, om bewondering en om hoop. Om woede, vanwege het bezuinigingsbeleid daar én de medeplichtigheid van de Nederlandse regering hier. Ik refereerde aan minister De Jager, die heeft gezegd dat hij geen 80 maar 100 procent van Griekenland eist. Welnu, zo legde ik uit, dan hou ik hem ook niet voor 80 maar vcoor 100 procent mee verantwoordelijk als er straks een kind in Griekenland van honger doodgaat of als iemand bezwijkt aan een ziekte omdat de medicijnen niet te betalen zijn. Het gaat om bewondering, voor de Grieken die zo dapper en mat allerlei strijdvormen terugvechten. En om hoop, dat hun strijd die deel is van een internationale strijd, slaagt.

Daarna volgde nog meer toespraken, naar ik begreep bijvoorbeeld ook van iemand vanuit de Indignados-protesten die vooral Spanjaarden in mei vorig jaar ook in Nederland hielden Het was allemaal voor slechts een deel van de aanwezigen te volgen. Een geluidsinstallatie ontbrak, dus hanteerden we een megafoon, maar die droeg niet ver genoeg.

Na het spreken volgde een korte optocht, van Beursplein naar Dam. Onderweg werden leuzen gescandeerd, maar veelal in het Grieks. Dat er Grieks geroepen werd was natuurlijk logisch, dat er nauwelijks Engelse leuzen geroepen werden – eigenlijk alleen ‘So-li-darity!’- was minder: dat betekent dat de kans dat iets van het geluid overkomt bij omstanders erg klein wordt, en het remt ook betrokkenheid van niet-Griekse betogers af. Het ontbreken van Nederlandstalige leuzen was ook spijtig, maar dat lag toch vooral aan het vrijwel ontbreken van Nederlandstalige ménsen op de demonstratie…

Op de Dam volgde wederom enkele toespraken, waaronder een voorgelezen steunbetuiging vanuit strijdende schoonmakers. We hebben een flinke tijd in een kring gestaan, spandoeken ontrold, wel werd nu wél een Engelstalige leus ingezet, maar dat bleef wat moeizaam. Iets om wat extra aandacht aan te geven, een volgende keer bij een soortgelijke actie. Mooi was dat mensen enkele Griekse, kennelijk revolutionaire, liederen gingen zingen, blijkbaar ruim bekend want er werd flink meegezongen. Zoiets ontbreekt in de Nederlandse strijdbeweging vrijwel: samen liederen zingen op acties, liederen die mensen ook daadwerkelijk kénnen en mee kunnen zingen. Ook iets om eens een zetje te geven.

Met het gebeuren op de Dam werd de actie afgesloten. Vooral de levendige betrokkenheid van deelnemers maakte het toch tot een waardevolle activiteit waar ik met een vrij goed gevoel op terugkijk. Het goede gezelschap van een mede-Occupyster uit Tilburg met wie ik samen naar de actie was gegaan, hielp ook. Het is nu aan ieder van de deelnemers – en aan al die mensen die er nu niet waren maar wel zouden willen! – om te kijken hoe we volgende acties groter en sterker kunnen maken. Een volgende actie, waar ik in mijn toespraakje melding van maakte en waarvoor ik ook flyers heb uitgedeeld onder mede-actievoerders, vindt plaats op 31 maart, de M31 waar ik al melding van maakte. Dan is er een Europese Actiedag tegen het Kapitalisme uitgeroepen, en zal er ook in Nederland worden gedemonstreerd. Op een open vergadering, zaterdag 25 februari om 15.00 uur in Voorstraat 71, Utrecht zal dat verder worden vormgegeven.

About these ads

Een reactie op Levendige Griekenland-actie in Amsterdam

  1. […] by Dutch blogger Peter Storm, in solidarity with Greek workers‘ anti-austerity fights, at a solidarity demonstration on Saturday 18 February 2012. Share this:TwitterFacebookLike this:LikeBe the first to like this […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 35 andere volgers

%d bloggers op de volgende wijze: