Enkele geluiden vanwege Gaza. Eerst een nieuw lied, van een zekere Michael Hardt. Inderdaad: “You can burn down our mosques and our homes and our schools, but our spirit will never die,
We will not go down in Gaza tonight”
De hele tekst staat bij de video. Ik vond het lied via War In Context.
Dan een toespraak op een manifestatie tegen de aanvallen op Gaza, door Tariq Ali, sinds jaar en dag strijder tegen oorlogen, van Vietnam via Irak tot Gaza nu. Ik trof de link aan op de website van de Internationale Socialisten. Ook op Marxsite trof ik hem aan, maar daar werkt de videolink niet. Hier wel.
Tenslotte, een deel van een oud lied uit het getto van Vilnius, tijdens de nazi-bezetting. Er staat bij dat het gezongen is door een zekere Paul Robson, maar nadere informatie laat zien dat het hier om Paul Robeson gaat, een beroemd links zanger uit de jaren dertig en veertig. Het gaat om het lied Zog Nit Keinmol.
Nadat het lied is uitgespeeld krijg je trouwens een hinderlijke reclameboodschap.
De link vond ik via Jews Sans Frontières, vanwaar je het ook rechtstreeks kunt afspelen (zonder de boodschap), en waar ik een mooie Engelse vertaling vond. Ook de Jiddische tekst, en twee Engelse vertalingen – eentje kennelijk letterlijk, de andere zinbaar – staan online op een site van Joodse muziek.
Wie niet snapt wat een lied uit eeen Joods getto met Gaza te maken heeft, moet maar eens The Gaza Ghetto Uprising van Joseph Massad lezen (gevonden via MR Zine).
Het is een conflict over loon en werktijden. “Arbeiders zullen zich niet weer op het werk melden tot we op tijd betaald worden en betere werkuren hebben”, zegt de aanvoerder van de Federatie van Filmemployees in West-India, Dines Chaturvedi. Deze federatie is één van de 22 vakbonden die de staking organiseren. “Volgens onze overeenkomst met de producenten werken arbeiders acht uur, maar ze werken veel langer dan dat. Ze krijgen niet meer geld en ze worden niet eens op tijd betaald”, voegt Chaturvedi eraan toe.
Zoals te verwachten viel, noemt de president van de Associatie van Producenten van Films en TV en TV-programma’s, Ratan Jai, de actie “in niemands belang.” Hij kondigde aan dat hij naar een oplossing zocht. Ik geloof dat graag: in de leden van zijn Associatie verdienen grof geld in Bollywood, en met een staking komt daar aardig de klad in.
Grappig genoeg hangt ook in Hollywood een staking in de lucht. Daar willen mensen – in dit geval acteurs, gebundeld in de Bond van TV Acteurs (Screen Actors Guild, SAG), betere betaling. De 120.000 leden moeten zich voor driekwart voor een staking uitspreken, dan kan er regulier gestaakt worden. “Een stemming waarin leden groen licht voor een staking geven, is nodig om de onverzettelijkheid van de werkgevers te overwinnen”, aldus de onderhandelaars namens de SAG.
Ook hier zijn de bazen niet blij. Een verklaring van de Alliantie van Film en TV Producenten verwijst naar de financiële crisis die het onmogelijk zou maken om in te gaan op de vakbondseisen. Heel vermakelijk voegt de verkalaring er nog aan toe: “als er ooit een tijd was waarin Amerikanen de afleiding willen die film en TV bieden, dan is het nu.” Als de producenten zich daar echt zorgen over maken, laten ze dan ingaan op de vakbondseisen, dan komt er geen staking en gaat de verstrooiing van het publiek vrolijk verder. En juist in moeilijke tijden als deze is een betere betaling, óók voor hardwerkende acteurs, belangrijk.
Verdrietig nieuws vandaag, ik zag het op Lenin’s Tomb. George Carlin, stand-up comedian in de VS, is overleden op de leeftijd van 71 jaar. Zijn hart heeft het begeven.
Ik ga hier niet een uitgebreide biografie geven. Dean Goodman heeft een aardig overzichtsstuk op Reuters, en ook Associated Press heeft een herdenkinsartikel. Opvallende dingen: hij is zo’n tegendraads iemand die als vrij conservatief iemand is begonnen, en steeds radicaler is geworden. Hij nam het het allemaal op de hak: oorlog, racisme, seksuele onderdrukking en hypocrisie, religie in al zijn repressieve vormen. “Ik heb geen vormen van geloof of loyaliteiten. Ik geloof niet in dit land, ik geloof niet in een religie, of in een god, en ik geloof niet niet in al die door mensen gemaakte instititionele ideeën.”Zo vatte hij in 2001 zijn opvattingen samen.
Ik kende hem nog niet lang, eigenlijk pas sinds eind vorig jaar toen diverse bekenden mij op videostukken van hem wezen. Ik zal zijn venijnige en humoristische stem missen, zulke mensen als hij hebben we nodig. Hieronder een paar video’s van hem. In de eerste reduceert hij de Tien Geboden vakkundig tot twee, en voegt er eentje van zichzelf aan toe: ‘gij zult uw religie voor uzelf houden.’ In de tweede maakt hij van de Golfoorlog van de VS tegen Irak uit 2001 tot een geval van hevige penisnijd tussen George Bush de oude en Saddam Hussein.
Opm.: De video’s rechtstreeks op dit weblog plaatsen lukt me niet, het zal wel mijn onhandigheid zijn. Vandaar alleen eventjes de links hierboven. Er zijn er natuurlijk veel meer, maar die spoor je via YouTube met groot gemak zelf op. Het is de moeite meer dan waard.