Staken in crisistijd: Griekenland en Italië

Oktober 2008 is een maand van ongekende crisis op de internationale aandelenbeurzen en financiële instellingen. Niet alleen bedrijven, zelfs hele landen – Ijsland, en volgens het NOS-journaal nu ook al Hongarije – staan tegenover een bankroet. Commentatoren spreken van de ernstigste financiële crisis sinds 1929, en sommigen vragen zich af of daarop nu ook de diepste economische crisis sinds de jaren dertig volgt.

Maar dezelfde maand laat ook zien dat arbeiders, juist ook in crisistijd, hun vermogen om voor hun rechten op te komen bepaald niet kwijt zijn. Land na land ziet forse stakingen van pakweg een dag, vaak gekoppeld aan demonstraties en andere acties. Twee voorbeelden:

Griekenland: op 21 oktober hielden vakbonden daar een algemene staking van 24 uur. Arbeiders protesteerden die dag op demonstraties tegen het plan waarmee de Griekse regering de banken bijspringt met miljarden. “Niet één euro om de kapitalisten te steunen”, aldus een spandoek. “De regering geeft de banken garanties maar snijdt in mijn pensioen”, aldus een demonstrant. “Wij zijn hier omdat we problemen hebben en de regering ons negeert, maar politici zijn rijk en wij zijn arm”, zegt een ander ( Zie “General Strike in Greece amidst deepening financial crisis”, op WSWS, 23 oktober). het is de negende algemene staking sinds de huidige rechtse regering in 2004 aantrad (zie “Greece: another important general strike – right-wing government in deep crisis”, op In Defence of Marxism, 24 oktober).

Italië: op 17 oktober betoogden een half miljoen mensen in Rome tegen de regering van Berlusconi. In Milaan waren 50.000 mensen de straat op gegaan, evenals in Turijn. Scholieren en docenten waren op veel scholen in staking gegaan tegen het voornemen van de regering om 87.000 decenten te ontslaan. Drie kleine vakbonden hadden tot staking opgeroepen, en daaraan gaven veel personeelsleden bij trein en bus gehoor. De grote vakbondsfederaties riepen helaas niet tot staking op . De stakingsoproep zette eisen voor onder meer betere lonen en pensioenen kracht bij. Studenten en schi\olieren demonstreerden tegen de groei van onzekere vormen van arbeid (“precarious labour”, uitzendwerk en zo), en tegen het racisme dat van regeringswege tegen migranten wordt aangejaagd. (Zie “Mass protests in Italy to stop cuts”, Socialist Worker (UK), 25 oktober). De acties waren fel: in MIlaan botsten studenten met de politie: drie gewonden. In Rome stond de oproerpolitie klaar om studenten te beletten het ministerie van onderwijs binnen te gaan. Ook leders waren felle acties (zie “Mass Strike in Italy against Berlusconi government”, WSWS, 24 oktber, die trouwens spreekt van 300.000 betogers in Rome, niet van een half miljoen).

Juist in het door rechts en uiterst rechts geregeerde Italië zijn deze acties een ware verademing. Net als die staking in Griekenland laten ze zien dat arbeiders niet alles over hun kant laten gaan.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: