Rare crisis in Canada

De wereldwijde recessie begint op de meest ongebruikelijke plaatsen tot politieke crisisverschijnselen te leiden. Doorgaans verwacht je onstabiliteit in, tsja, onstabiele landen. Maar geen land is momenteel nog immuun. We hadden al het zo goed als bankroete IJsland, waar een flink deel van de bevolking buitengewoon rebels is geworden. En nu is ook Canada aan de beurt.

In dat land hebben drie oppositiepartijen, de Liberals, het Bloc Quebecois en de National Democratic Party, afgesproken dat ze gezamenlijk de regering ten van gaan brengen via een motie van wantrouwen. Samen hebben ze een parlementaire meerderheid, dus dat zou moeten lukken. Dion, aanvoerder van de Liberals, zou dan premier worden en zo de huidige premier, Stephen Fraser van de regerende Conservative Party, gaan vervangen.

De oppositiepartijen verwijten de regering een gebrekkig crisisbeleid te voeren, en ik geloof dat onmiddellijk. Maar vertrouwen in de coalitie die de oppositie gesmeed heeft heb ik ook niet. Liberalen voeren het bondgenootschap aan. daarnaas hebben we de mensen van het Bloc Quebecois die afscheiding van Canada nastreven. En dan hebben we de sociaaldemocraten van de NPD. Die laatsten verdienen de steun tegen rechts, de Quebec-nationalisten verdienen steun tegenover een centraal gezag dat het zelfbeschikkingsrecht van de Franstalige bevolking van deelstaat Quebec liever niet erkent. Allemaal prachtig, maar hoe separatisme, sociaaldemocratie en doodgewon burgerlijk liberalisme tot een samenhangend en vooral ook hoopgevend programma tot crisisbestrijding kan leiden, is mij een raadsel. Het lijkt eerder een monsterverbond om Fraser weg te krijgen en daarna de eigen, zeer uiteenlopende, ambities na te streven.

Evengoed zou ik om de val van Fraser geen traan laten. Niet alleen zie ik rechtse politici, waar ook ter wereld, graag ten val komen. Ook is er de autoritaire houding van de man die een afstraffing verdient. Hij wil namelijk de motie van wantrouwen blokkeren. Daartoe heeft hij de gouverneur-generaal van Canada verzocht om het parlement twee maanden naar huis te sturen! Dat is al een raar soort democratie. Het wordt nog raarder als je bedenkt dat die gouverneur-generaal niet gekozen is, maar benoemd door Groot-Brittannië, de voormalige (?) koloniale baas van Canada. Uit angst voor gekozen parlementsleden zoekt Fraser steun bij een benoemde functionaris van de Britse kroon…

Nu heeft, zo meldt de berichtgeving over dit alles, Frazer met zijn Conservatieven, nog maar amper twee maanden geleden de verkiezingen gewonnen. Daardoor ziet de manoeuvre van de oppositie er ook niet heel erg democratisch uit.  Maar die verkiezingsoverwinning blijkt, nader beschouwd, ook wat merkwaardig in elkaar te zitten.

Frazer had verkiezingen uitgeschreven, in de hoop op een parlementaire meerderheid. Dat lukte niet. Zijn partij werd wel de grootste, en mocht doorgaan met regeren. Maar samen hadden de diverse oppositiepartijen een meerderheid, net als voor de verkiezingen. Dat maakt de ‘verkiezingsoverwinning’ van Fraser dus nogal relatief, en opent de weg naar de huidige poging van de oppositie om van Fraser af te komen – hoe opportunistisch die klaarblijkelijk ook is.

De Canadese bevolking , wat denkt die intussen? Van groot enthousiasme voor het plan van de oppositie lijkt geen sprake. In een peiling geeft weliswaar 53 procent aan dat ze het oneens zijn met het economische beleid van Fraser. maar 63 procent zegt dat ze Dion als premier niet zien zitten.

De poging om Fraser te wippen kan dan ook niet gezien worden als een directe uiting van rebellie vanuit de bevolking. Het is getouwtrek tússen politici aan de top – een getouwtrek dat erger zal worden en in meer landen zal plaatsvinden naarmate de wereldrecessie harder huis gaat houden. Toch is getouwtrek aan de top relevant voor ons onderaan. een verdeelde top is immers een zwakkere top, kwetsbaarder voor ons verzet.

Mede gebaseerd op: “Canadian  PM fights to stay in power”, (International Herald Tribune, 4 december 2008); “Canada PM seeks delay in key vote” , (BBC, 4 december 2008); “Canada PM wins elections” , (Aljazeera, 15 oktober 2008).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: