Solidariteit: tijd voor vleugje Athene in Amsterdam

De Franse president is bang, als we de NRC mogen geloven. De Franse president is bang dat protesten van jongeren, zoals die nu tien dagen lang  in Griekenland woeden, ook naar Frankrijk zullen overslaan.

” ‘Sarkozy vreest Griekse toestanden'”, schrijft de NRC. “Franse media weten het zeker:  de Griekse rellen hebben gisteren geleid tot het uitstellen van een belangrijke hervorming in het Franse voortgezet onderwijs. President Sarkozy raakte de afgelopen week steeds bezorgder over “het overslaan van de Griekse onrust”, zo citeren verschillende media medewerkers van de president.”

Het is niet het enige teken van nervosditeit die in hgere kringen is uitgebroken vanwege de jongerenopstand in Griekenland. Via Marxsite trof ik een artikel aan in The Independent:  “Are the Greek riots a taste of things to come?” Daarin schrijft Peter Poplar onder meer: “Er zijn kleinschaliger solidariteitsacties geweest van Moskou tot Kopenhagen, en economen zeggen dat landen met soortgelijke problemen rond hoge jeugdwerkloosheid zoals Spanje en Italië zich op  onrust voor dienen te bereiden.” En hij sluit zijn artikel af met de volgende zinnen. “De officiële statistieken voor Griekse jeugdwerkloosheid liggen niet zover af van de niveaus in andere Europese landen met een geschiedenis van massaprotest, zoals Frankrijk, Italië en Spanje.  Met de graffitti “De Komende Opstand” geschilderd op het Griekse consulaat in Bordeaux deze week, zijn de waarschuwingssignalen voor de leiders in de rest van het continent duidelijk.”  De World Socialist Website  (WSWS) heeft meerdere uitspraken in gevestigde media verzameld waarin de angst aan de top weerspiegeld wordt. De titel zegt het: “Heersende elite vreest ‘besmetting’ vanuit Griekenland.”

Deze vrees van machtigenheeft een keerzijde: de hoop van onderop, ónze hoop. Wat voor hun een waarschuwing is, dat is voor links een teken van hoop – álles beter dan passieve berusting terwijl de orde van die “leiders in de rest van het continent” jonge mensen de werkloosheid en armoede in duwt, en erger.

Tegen deze achtergrond mag duidelijk zijn wat het belang is van de solidariteitsdemonstratie met het Griekse protest donderdagavond in Amsterdam. We doen dat voor de Grieken-in-opstand. We doen het, lijkt me, tegelijk voor elkaar hier in Nederland, en waar ook. We zien de besmetting zich  maar wat graag naar Nederland uitbreiden, toch?

Eerst de betekenis voor het Griekse verzet. Hoe meer en hoe groter en hoe effectiever solidariteitsacties wereldwijd zijn, hoemeer de protesterende jeugd en hun bondgenoten zich gesterkt zullen weten, en hoe sterker zij zich zullen voelen. Omgekeerd: hoe meer goede solidariteitsacties er zijn, hoe meer de Griekse autoriteiten wete dat ze in de gaten gehouden worden. Als hun moraal ze dan niet tot terughoudendheid beweegt, laat dan de angst voor de veiligheid van Griekse ambassades en consulaten, en het gezichtsverlies dat ze leiden, enige terughoudendheid afdwingen. Daarmee wint de protestbeweging speelruimte. Vanuit Links in Griekenland wordt dit onderkend: Panos Garganas, van de Griekse zusterorganisatie van de Internationale Socialisten, I.S., zegt: “De solidariteitsprotesten wereldwijd hebben ons laten zien dat we niet alleen staan. Mensen dienen wereldwijd zij aan zij te blijven staan met de opstand in Griekenland.” Daarom: kómen, mogenavond, naar het Spui in Amsterdam! (De IS heeft het stuk waar deze zinnen uitkomt in vertaling op haar website gezet, maar de laatste zin weggelaten, wandaar dat ik naar de  bron in de Socialist Worker (UK) doorlink)

Dit soort protest kan echter meer zijn dan enkel solidariteit met mensen ver weg. Het kan een beginnetje zijn vanhet omzetten van onvrede die ook hier in Nederland bestaat, van jongeren die zich met uitzichtloze baantjes in leven moeten houden, hun studie niet meer kunnen betalen, werkloos worden vanwege de aanzwellende crisis, of het zat zijn om als vee te worden opgesloten in aula’s omdat scholen hun voorgeschreven 1040 uren niet zinnig ingevuld weten te krijgen. We herinneren ons toch nog hoe dat laatste ruim een jaar geleden aanleiding werd tot een heuse scholierenopstand in Nederland? Welnu, opkomen voor mensen die in Griekenland voor hun rechten opkomen kan een trigger zijn die ook in Nederland verzet tegen wantoestanden alhier op gang kan helpen brengen. Ook daarom: kómen, morgenavond, naar het Spui in Amsterdam!

Nee, de actie van morgenavond is, zoals veel van de solidariteitsacties met deopstand in Griekenland, niet probleemloos. De actie is, aan de poster en oproep te oordelen, door anarchisten opgezet, hetgeen op zich géén probleem is. Maar als er is voor gekozen is er een specifiek anarchistische actie van te maken, dan zou dat de uitstraling en het effect nodeloos versmallen. En dat is wél een probleem. Dat degene die op Indymedia de poster neerzet, er onder meent te moeten zetten “vuur en vlammen voor elke staat”, is natuurlijk als persoonlijke mening prima. Maar als de actie vooral díé boodschap probeert uit te dragen zullen ánderen – net zo boos over de dood van Alexandros Grigorolpulos, net zo vol van enthousiasme over het verzet in Griekenland, maar toevallig géén anarchist – zich toch misschien wat minder welkom voelen. Het anarchisme is een volslagen legitiem deel van elke authentieke protestbeweging. Maar het is zonde als een authentieke protestbeweging versmald wordt tothaar specifiek anarchistische onderdeel.

Maar hier moet wel wat aan worden toegevoeg. Anarchisten lopen momenteel voorp in het bouwen van solidariteit mat de opstand in Griekenland. dat strekt hen tot ongelofelijke éér, met alle kritische kanttekeningen die erbij te maken zijn. Andere politieke stromingen varieerdern van traag tot nalatig. Ik ben zelf geen anarchist, maar Marxist, zij het met stevige libertaire insteek. Maar ik vind dat, zolang anarchisten snel en alert reageren waar  Marxisten afhoudend en te bedaard blijven, we als Marxisten niet ál te hoog van onze rode torens mogen blazen. Als marxistische kritiek op anarchistische methoden een excuus zou zijn om niet mee te doen aan solidariteitsacties zoals die van komende donderdag, dan is dat triest.

Er is een veel beter antwoord te geven. Als niet-anarchistisch – bijvoorbeeld Marxistisch – links het doel van een actie – solidariteit met de opstand daarginds! – deelt, maar zich zorgen maakt over gekozen anarchistische uitstraling – wat is er op tegen om zelf gewoon, met openlijk uitgedragen eigen insteek, aan mee te doen? Het maakt de  actie groter en de uitstraling breder. het laat zien dat solidariteit met het griekse veret een erezaak is voor links, en niet alleen voor het anarchistische deel ervan. En het maakt de kans dat solidariteitsacties zich beginnen te verbinden met  strijd rond thema’s die hier in Nederland spelen, ook groter: méérdere stromingen hebben nu eenmaal meer connecties, ideeën en invalshoeken dan één.

Wie nu een houding inneemt van ‘met die rare anarchisten wens ik niet mee te lopen’, zonder zelf ook maar een bétere actie op touw te zetten, verzwakt en verzaakt de solidariteit. Juist ook daarom ben ik er gewoon bij, donderdagavond, 18.30, Spui, Amsterdam.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: