Protesten wereldwijd tegen aanval op Gaza – en een vraag die opkomt

Tien dagen duurt nu de aanval van Israël tegen de Palestijnen in Gaza. Tien dagen van terreur, eerst vanuit de lucht en nu ook op de grond. Tien dagen ook van aanzwellend protest in tal van landen tegen Israël’s misdaden.

De breedte, omvang en felheid van dat protest is opmerkelijk. Wat voorbeelden: Electronic Intifada heeft een fotoreeks over demonstraties tegen de aanval. In deel één ervan zien we onder meer mensen actievoeren in Helsinki, Finland; Bethlehem, Westoever;   Kaapstad, Zuid-Afrika; Mexico City, Mexico;  Nashville, Usa, Madrid, Spanje;  Istanbul, Turkije… en in deel twee: Kuala Lumpur, Maleisië;  New Orleans, USA; Melbourne, Australië; Lyon, Frankrijk…

Afgelopen zaterdag was vooral het protest in Groot-Brittannië groots. De landelijke demonstratie in London trok tienduizenden mensen.  Lenin’s Tomb bericht erover, met  beelden, ook over het resultaat van een prachtig salvo met… schoenen, afgevuurd op Downing Street. Hij noemt ook aantallen demonstranten dezelfde dag in andere Britse steden; Heathlander heeft ook een mooie geïllustreerd verslag.

Opmerkelijk zijn ook de protesten in de bezettingsstaat zelf, Israël. Daar is het verzet tegen de oorlog die de regering van Olmert heeft ontketend aanzienlijk.Vele tienduizenden Palestijnen in Israël zelf – in het in 1948 bezette deel van Palestina, preciezer gezegd – protesteerden in Sakhnin. MRzine, waar ik dit bericht met video vond, noemt aantallen tot 150.000 deelnemers. Hetzelfde artikel meldt ook een demonstratie in Tel Aviv, met tenkele tienduizenden betogers en leuzen als “Stop het bombarderen- hef het beleg op” en “De kinderen van Gaza en Sderot willen leven”. Zowel Palestijnen als Joodse Israëli’s namen deel. Helemaal opmerkelijk en mooi is ook de actie afgelopen vrijdag van een  groep in Israël, Anarchistst Against the Wall: die blokkeerden met enkele tientallen actievoerders een Israëlische luchtmachtbasis uit protest. Indymedia brengt het nieuws, ontleend aan RavageDigitaal maar met een andere foto. Dít is het soort activisme we nu, als deel van de protestgolf tegen de Israëlische moordpartijen, zo kei- en keihard nodig hebben.

Ik kan nog vele alinea’s vullen met berichten over acties. Maar het is tijd voor wat achterliggende observaties. Over de acties zelf, en over de perspectieven en taken die nu voor ons liggen.

 We zien hier een opmerkelijk snelle golf van acties. Binnen een week na  het begin van de bombardementen zijn honderdduizenden mensen in beweging gekomen. het is een patroon dat we vaker zagen. Na 11 september 2001, in de aanloop naar de aanval op Afghanistan en rond het begin van die aanval, zagen we iets soortgelijks. In de aanloop naar de Irakl-oorlogk in de winter van 2002-2003 zagen we het weer, maar nu op veel en veel grotere schaal, met de wereldwijde actiedag op 15 februari 2003 alsonovertroffen hoogtepunt. En toen Israël Libanon aanviel in de zomer van 2006 zagen we het opnieuw: in de snikhitte van begin juli waren er binnen enkele dagen ettelijke duizenden mensen naar Amsterdam gekomen om te protesteren, en in andere landen zag je hetzelfde. En dan is er nog de demonstratie van 13 april 2002, in protest tegen de Israëlische aanvallen op de Westelijke Jordaanoever, in Jenin: 30.000 boze mensen, als ik het mij goed herinner, ook binnen enkele weken tijds op de been gekomen.

Er is hier een immens waardevol patroon van snelle mobilisatie van protest gegroeid, en ik heb de indruk dat – met inzinkingen tussendoor – zowel de snelheid als de omvang van de protesten eerder groeit dan afneemt. Dat heeft te maken met het geheugen van mensen: wie eerder heeft deelgenomen aan protest tegen soortgelijk geweld, weet wat haar of hem te doen staat als de VS of Israël weer eens aan het massamoorden slaan, en weet het ook nieuwere mensen uit te leggen. Het heeft te maken met door de jaren heen opgebouwde netwerken van mensen die bereid zijn te demonstreren en anderen ervan op de hoogte te stellen. Het heeft te maken met organisaties en coalities van organisaties die al jaren aan dit type van beweging werken en er steeds beter in worden: al doende leert men. Het is, nogmaals, een immens waardevol en belangrijk verschijnsel.

Maar er ligt ook een probleem voor ons. Heathlander duidt daar op met een droog zinnetje. “OK, de demonstratie vandaag was verbluffend – maar Israël heeft de boodschap niet binnengekregen. Het is zojuist aan een invasie over land begonnen…”  Israël heeft de boodschap niet begrepen, Israel din’t get the message. Natuurlijk – en dat weet Heathlander ook – snapte Israël de boodschap dondersgoed – maar het trekt zich daar niets van aan. Hoe zorgen we ervoor dat Israël haar aanval stopt, en hoe dragen onze acties daar aan bij? Die vraag grijnst ons grimmig aan. En – terwijl we doorgaan  met demonstreren en ons voorbereiden op de volgende acties! – die vraag verdient overdenking en antwoorden.

Want één ding staat vast: Israël gaat niet stoppen met haar terreur enkel en alleen omdat miljoenen mensen daar wereldwijd op aandringen. Israël zal tot het stoppen van haar acties moeten worden gedwóngen, door een macht die stérker is dan het ogenschijnlijk oppermachtige Israël en haar hoofdsponsor de VS bij elkaar. Hoe bouwen we zo’n kracht? Wat staat ons daarvoor te doen? Meer erover in een volgend stuk – maar discussie hieronder welkom…

Advertenties

3 Responses to Protesten wereldwijd tegen aanval op Gaza – en een vraag die opkomt

  1. […] Protesten wereldwijd tegen aanval op Gaza – en een vraag die opkomt Geplaatst in Gaza, Middle East, Palestine, The Wings of the Carp Posts, The Wings of the Carp Videos, antiwar. Categorie: antiwar, Gaza, Irael, Palestina. […]

  2. Xanda schreef:

    Stel dat je buurman dagelijks mortiren afvuurde in je achtertuin. Zou je op een gegeven moment niet terug slaan?

    Nou, dat doet Israel precies.

  3. ben schreef:

    Ik werk op een basisschool in amsterdam als onbetaalde vrijwilliger voor de opvang. Het doel is dat de kleintjes er vredig kunnen spelen.
    Ik wil u een klein voorval melden welke mijn aandacht trok en zeker van invloed is op hoe u over het geweld in Gaza zult denken.
    Er was een kind van zes jaar oud dat blij speelde op de openbare speelplaats met zijn eigen speelgoed welks hij van zijn moeder had gekregen. Plots kwam er een stevig gebouwde jongen van 16 jaar oud, die naar ik later vernomen heb van zijn eigen school was geschorst wegens diefstal, opdraven op de openbare speelplaats, ging op het jonge kind van zes jaar oud af en eigende zich diens speelgoed toe. Omdat het kind echter weigerde zijn speelgoed ongevraagd af te staan begon het te meppen en te schoppen tegen de jongen van 16 waarop deze zich boos omdraaide en greep naar een stevige stok die op de grond lag om het kind daarmee te gaan toetakelen. Gelukkig kon ik op tijd ingrijpen en vroeg de jongen van 16 wat hem mankeerde om zo’n kleintje te willen slaan met de stok waarop hij mij antwoordde dat hij dit uit “zelfverdediging” deed omdat het kind hem maar bleef meppen en schoppen “zonder reden”. Sindsdien heb ik het kleintje van zes jaar oud de naam GAZA gegeven en de jongen van 16 de naam ISRAEL.
    Ik denk persoonlijk dat ook U en anderen met u het onverantwoordelijke gedrag van de 16 jarige jongen in deze beslist zouden veroordelen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: