Een welkom van Rooieravotr aan nieuwe en oude bezoekers

Alle mensen die hier de laatste weken voor het eerst zijn terechtgekomen, via zoekmachines, doorverwijzingen van Indymedia of hoe dan ook – welkom! Net zo welkom als de eerdere, deels losse deels steeds terugkerende, bezoekers natuurlijk zijn en blijven. Kijk rustig rond, en hopelijk kom je vaker langs. Onderwerpen vind je in het menu rechts, net als enkele links naar organisaties die mijn sympathie hebben. Binnenkort voeg ik daar nog enkele andere websites – weblogs bijvoorbeeld van mensen wiens werk ik waarder – aan toe.

Reacties neerzetten bij wat je leest kan ook, graag zelfs … zolang je het enigszins netjes houdt. Dat betekent niet at je het met me eens moet zijn – leve de discussie. Het betekent alleen dat ik persoonlijke scheldpartijen en nazi-taal niet accepteer hier, en waar de grens ligt, dat bepaal ik lekker zelf 😉 Kijk maar eens bij reacties hier en daar, dan zul je zien dat de marges best ruim zijn. Maar ik hou de zaken, ook in hun scherpte, graag een beetje aangenaam, vandaar.

Dit welkom aan voral nieuwe bezoekersheeft een aanleiding – er zíjn nogal wat van die nieuwe bezoekers de laatste tijd. Het is namelijk al wekenlang tamelijk druk op mijn weblog. Tot aan begin december had ik dagelijks tientallen bezoeken, soms in de dertig, soms in de zeventig. Rond de dood van de vijftienjarige jongen Alexis Grigoropulos in Griekenland, de daarop volgende revolte van de jeugd in het land en de solidariteitsdemonstratie waar ik over schreef vloog mijn bezoekersaantal omhoog, met een record van 601 de dag nadat ik van die actie verslag had gedaan en daarvan op Indymedia melding had gemaakt.

De weken erop bleef het aantal ongebruikelijk hoog, vaak in de buurt van de honderd in de anders doorgaans rustige feestdagen. En toen kwam de veelvoudige moordaanslag die Israël nu al elf dagen op Gaza pleegt, en de acties daartegen. Over één daarvan maakte ik ook weer een verslag. Sindsdien tel ik mijn dagelijkse bezoekersaantallen in de ettelijke honderden. In de eerste zes dagen van januari heb ik meer bezoeken gehad dan in de meeste eerdere maanden van dit jaar, behalve juni en afgelopen december (toen de huidige aanwas dus begon).

Natuurlijk ben ik blij dat mijn weblogwerk – na vier jaar hardnekkig gepruts – enige weerklank begint te vinden. Ik heet de mensen die hier nieuw zijn, niet voor niets hartelijk welkom, ik hoop dat ze vaker een kijkje komen nemen en dat het lezen va mijn stukken een bijdrage levert aan de vorming en onderbouwing van meningen van lezers. Tegelijk is het ook erg wrang: het zijn verschrikkingen in de wereld waar ik over schrijf en de nood aan informatie en inzichten daarover die mensen naar dit weblog voeren, hetzij incidenteel, hetzij als vaste gasten.

En het schept verantwoordelijkheden bij mij. Ik heb sowieso niet de gewoonte in het wilde weg maar wat te roepen, maar hoe groter mijn lezerskring hoe groter het mogelijke effect van wat ik hier neerzet. Ten goede, en ten kwade. Ik hoop dat lezers vanuit een gevoel van betrokkenheid daarover meedenken, en zich laten horen. Rooieravotr is te belangrijk geworden om enkel aan Peter Storm te worden overgelaten 😀

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: