Hoe de NRC de staat Israël helpt met haar massamoord

De Israëlische aanval op Gaza kent geen enkele rechtvaardiging. Er is geen rechtvaardiging voor het aanvallen van scholen, ziekenhuizen, ambulances. Heathlander geef een gedocumenteerd overzicht van doelwitten van de Israëlische aanvallen. Er is geen rechtvaardiging voor het dagelijks ombrengen van vrouwen en kinderen. Niet als dat het doel is van de operatie. Maar ook niet als het een onvermidelijk bij-effect is van de militaire operaties. En het maakt daarbij niet uit wat voor eventuele provocaties of aanleiding Israël aanvoert als excuus voor haar aanval. Of Hamas is begonnen of niet, maakt in deze zin dus helemaal niets uit.

Maar zolang Israël aannemelijk weet te maken dat Hamas, inderdaad, is begonnen, zullen veel mensen moeite hebben met bovenstaande redenering, en de Israëlische wandaden niet de glasheldere afkeuring geven die ze verdienen. Zulke mensen zullen veel moeilijker tot actief verzet tegen Israël’s aanvallen overgaan – en juist zulk verzet is nu nodig.

Daarom is het zaak om te kijken of tenminste dit excuus van Israël steek houdt. Is Hamas inderdaad ‘begonnen’, is de Israëlische aanval inderdaad een, eventueel wat overmatige, ‘reactie’? Veel mensen geloven dat nog steeds – en de media doen, zeer zacht gezegd, veel te weinig om deze bewering eens scherp te onderzoeken. Door deze nalatigheid maken gevestigde media het Israëlische moordenaarswerk makkelijker. Wie zwijgt, stemt toe – maar wie helpt met liegen, doet meer dan enkel toestemmen.

Natuurlijk is er de kwaliteitspers, die zal toch wel correct de zaken weergeven? We raadplegen de NRC, in een tweetal stukken die als achtergrondinformatie op de website staan. Eerst de eerste vraag uit het stuk: “Vier vragen over het conflict in de Gazastrook”. Die vraag luidt: “Waarom is Israël een offensief begonnen in de Gazastrook?” Hier is het antwoord: “In december 2008 liep het bestand af dat Israël en Hamas(…) zes maanden eerder hadden gesloten (…) hamas wilde dat bestand niet verlengen, omdat Israël zich volgens hamas niet aan de afspraken houdt. Onderdeel van de afspraken was dat Israël langzaam weer zou openen. dat is niet gebeurd, volgens Israël omdat er nog steeds raketten vanuit Gaza werden afgevoerd.” De NRC erkent een deel van de redenering van Hamas: Israël bleef in gebreke door de blokkade van Gaza in stand te houden. Maar de NRC kijkt verder niet naar de reden van Israël, die raketten vanuit Gaza. We zullen zien dat de NRC hierdoor een essentieel deel van de aanloop tot de oorlog weglaat.

Hetzelfde verschijnsel zien we in het  chronologisch overzicht dat de NRC biedt. Ik citeer opnieuw:

Juni 2008: Hamas en Israël sluiten (…) een bestand dat een half jaar moet gelden. Israël belooft de blokkade van de gazastrook geleidelijk te versoepelen als Hamas stopt met het afvuren van Qassem-raketten.

14 december: Hamas-leider Khaled Meshaal verklaart dat het bestand niet zal worden verlengd. Omdat Israël zich volgens Hamas niet aan de afspraken houdt. De grenzen zijn niet geopend, volgens Israël omdat er noig steeds raketten vanuit Gaza worden afgevuurd.” Op 27 december gegont Israël dan met haar luchtaanvallen, als “reactie op een verhoogd aantal Hamas-raketten op Israël.” Dat is het dus. Israël en Hamas spreken een bestand af, Hamas komt haar belofte om geen raketten meer af te vuren, Israël reageert met de aanval.

Het is een onwaarheid, en aangezien de twee stukken geen nieuwsberichten zijn maar  achtergrondstukken, is het moeilijk om te geloven dat het hier om een eerlijke vergissing gaat. Is dat toch het geval dan bestaat de redactie van de NRC uit incompetente lieden die de afgelopen maanden het nieuws niet hebben gevolgd, en niet de moeite namen da alsnog de schade via internet even in te halen. Is het wel het geval, dan liegt de NRC mee met de Israëlische propaganda.

Hoe zit het dan? Welnu, in het overzicht ontbreekt een belangrijke datum, met bijbehorende gebeurtenisse. maar vooral ontbreekt er een overzicht van hoe het ging ‘met de raketten vanuit Gaza in de maanden van het bestand. Paul Woodward, op de website War in Context, laat zien wat er gebeurde, compleet met grafiekjes van het Israelische ministerie van Buitenlandse Zaken. Daaruit blijkt wat er vanaf juli tot en met oktober gebeurde: “Het aantal daalde van een gemiddelde van 179 raketten per maand in de voorafgaande periode tot slechts drie per maand.” Dat wijst erop dat Hamas serieus probeerde het bestand na te leven, al was het nog gene 100 procent. Tegenprestatie van Israëlische kant, in de vorm van versoepeling van de blokkade, bleef feitelijk uit.

Daar kwam nog iets bij, zoals een artikel van Electronic Intifada, aangehaald op Lenin’s Tomb dat de eer verdient van de eerlijke vinder, aangeeft. Géén van de afgevuurde raketten werd opgeëist door Hamas. Andere groepringen – Islamitische Jihad, de met de Fatah-beweging verbonden Al Aqsa Brigades en een groep die de Badr Krachten heet – zeiden verantwoordelijk te zijn voor de paar afgevuurde raketten. Soms eiste niemand de beschieting op. Premier  Haniyeh riep intussen groepen op met het afvuren van raketten op te houden. Het allermeeste wat de Hamas-regering zou kunnen worden verweten is, dat het er niet in slaagde de raketbeschietingen helemáál te doen stoppen, in plaats van bijna helemaal. Het lijkt me, in de chaos die Gaza door Israëlische blokkadepolitiek is, een absurd verwijt.

Dit hele verschijnsel – maandenlang nauwelijks raketten vanuit Gaza, terwijl Israël het blijft vertikken om de blokkade wezenlijk te verminderen – kom je uit de stukken van de NRC niet te weten, en dat is een ernstige vertekening van de werkelijkheid. Maar de vertekening is nog erger. Er ontbreekt een belangrijke datum, en een bijbehorende gebeurtenis. De datum is 5 november. De gebeurtenis is een militaire operarie van Israëlische troepen binnen de Gazastrook. Daarbij doodden deze militairen zes Palestijnse Hamas-strijders. Paul Woodwards artikel dat ik al citeerde, verwijst voor deze gebeurtenis naar een artikel uit The Guardian van die dag zelf. Het betrof hier een grove provocerende schending van het bestand, en Hamas reagéérde daarop met het afvuren van raketten.

Dát is de volgorde, geachte pseudo-redacteuren van de NRC. Eérst een bestand dat door Hamas in overgrote lijnen wordt nageleefd, maar door Israël niet. Daarna een brute schending van het bestand met een militaire operatie. Pas daarná Hamas-raketten en de aankondiging dat Hamas geen heil zag in verlenging van het bestand – dat door Israël’s houding al ongeveer een dode letter was. Zelfs het Hamas-raketten-excuus dat Israël voor haar oorlog aanvoert blijkt niet meer zijn dan een, feitelijk door de NRC overeind gehouden, oorlogssmoes.

Advertenties

One Response to Hoe de NRC de staat Israël helpt met haar massamoord

  1. […] die Israëls echte oorlogsreden vormen, blijkt uit de aanloop naar de huidige aanvallen. Ik heb het eerder uitgelegd: vijf november al een militaire operatie van Israël binnen Gaza: 6 dode Hamas-strijders. De dag […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: