Afscheid van Bush – opgeruimd staat netjes

Tenzij Cheney vannacht alsnog de noodtoestand uitroept en via een soort staatsgreep de illegale, door verkiezingsdiefstal aan de macht gekomen en gehouden machtsgreep van de Republikeinse mafia aan de macht houdt, zijn we over 24 uur af van het presidentschap van de heer Bush. Een zucht van opluchting dat de planeet deze jaren heeft overleefd is wel op zijn plaats. In een evaluatie van de achtjarige nachtmerrie heb ik geen zin. Maar een paar woorden naar aanleiding van het afscheid dat hij zelf nam op zijn laatste persconferentie, lijken mij wel aardig.

De International Herald Tribune drukte het hele woordelijke verslag van die personferentie af. Opvallend is het sfeertje van ons-kent-ons dat er heerst, de vriendelijkheden van Bush tegen de aanwezige verslaggevers (journalisten zijn het kennelijk niet, want kritische distantie ontbtreekt goeddeels); de hoffelijkheid waarmee deze verslaggevers de president bejegenen. Het is alsof er helemaal geen grootschalige misdaden vanuit het Witte Huis zijn beraamd afgelopen jaren – midaden waarvan het anatal slachtoffers in de vele, vele honderdduizenden loopt. Het is alsof we Hannibal Lecter in volle vrijheid op een podium zien staan, vriendelijk kletsend met Joop Braakhekke over zijn favoriete maaltijd.

Een paar opmerkingen over de inhoud. Bush rept over de economische crisis die de VS diep raakt, en die de regering tot stevig staatsingrijpen bracht. En dan zegt hij: “Ik geef grif toe dat ik een aantal van mijn vrije-markt-principes opzij zette  toen mijn belangrijke economische adviseurs dat de situatie waarmee we geconfronteerd werden ernstiger zou kunnen zijn dan de Grote Depressie.” Dat is nogal wat: na acht jaar hard neoliberala beleid toegeven dat de economie nog wel eens erger kan wegzakken dan in de jaren dertig van de vorige eeuw. Maar wat vooral opvalt is  de ideologische afgang die hij hier van de daken schreeuwt. De economie gaat moeilijk, dus hoppaaaa, daar gaat een deel van de beleden vrije-markt-principes. Ik hou er principes op na die me richting en houvast geven, juist als het moeilijk wordt. Bush houdt er principes op na die voor de bijl kunnen gaan zodra het moeilijk wordt. Een vrije markt is pas een goed idee als die óók adequaat werkt in crisistijd. Anders: weg ermee. Dat vond ik als socialist toch al; de erkenning van Bush is feielijk de erkenning van heyt bankroet van de neoliberale ideologie. Het werd tijd, al denkt Bush daar zelf ongetwijfeld anders over.

Bush erkent een paar tactische vergissingen. De overwinning in Irak uitroepen met op de achtergrond een spandoek ‘Mission Accomplished’ vindt hij achteraf ook niet zo slim. Hij geeft ook een paar teleurstellingen toe, en daar zit een hele rare tussen. “Geen massavernietigingswapens hebben was een beduidende teleurstelling.” Het duidt kennelijk op het feit dat de massavernietigingswapens die voor Bush reden waren om Irak aan te valkllen, nooit zijn opgedoken. Hij noemt de afwezigheid daarvan geen foute inschatting van het Wiitte Huis en/of de CIA. Hij noet de afwezigheid van de wapens ook geen opluchting – een echt vredelievend mens zou juist blij zijn als een land niet over zulke wapens blijkt te beschikken. nee, hij vindt het gewoon jammer dat Irak die dingen niet beek te hebben. Zijn favoriete moordpartij, de Irak-oorlog, wordt erdoor van zijn favoriete excuus va die oorlog beroofd. Ziedaar het morele gehalte van de man die de afgelopen acht jaar het machtigste land ter wereld leidde.

Dan heeft Bush nog een opmerking voor zijn boze critici. “Ik zie degenen die boos worden en nare dingen  zeggen (…) , dat zijn maar weinig mensen in het land. Ik weet niet waarom ze boos worden. Ik weet niet waarom ze vijandig doen.” Hééft Bush echt geen idee wat mensen zo woedend heeft gemaakt, keer op keer? Of doet hij alsof? Hoe dan ook: meer dan een miljoen mensen die zijn omgekomen vanwege de invasie van Irak die onderbouwd werd met een bombardement van leugens – het lijkt me niet de enige, maar wel een hele, hele goede reden om heel, heel erg boos op Bush, zijn bondgenoten en alles waar zij voor staan te zijn – en te blijven. Tot er recht is gedaan en de misdadigers die nog een handvol uren in het Witte Huis wonen de straf hebben gekregen die ze duizendvoudig verdienen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: