Solidariteit met Palestijnen vindt opvallende vormen

Er is iets opmerkelijks en vooral enorm bemoedigends gaande: de groei van een internationale solidariteitsbeweging met de Palestijnen tegenover hun Israëlische onderdrukkers. Het opmerkelijke eraan is dat de groei ervan, enorm versneld tijdens de aanval op Gaza de afgelopen weken, niet wegzakt zoals bij eerdere verwante situaties, maar op diverse fronten juist doorzet en nieuwe vormen en richtingen vindt. Gezien de verder ogenschijnlijk zo uitzichtsloze situatie in en om Palestina is zoiets erg hoopgevend.

Het verschil met eerdere golven van verwant activisme is frappant. We hebben eerder uitbarstingen van solidariteit met de Palestijnse strijd gehad. Tijdens de eerste Intifada  werd er op meerdere zaterdagen in Nederland gedemonstreerd, en het waren – naar de normen van die tijd – vrij omvangrijke demonstraties, tussen de 1000 en de 2000 demonstranten. Maar met het wegebben van die Intifada ebde ook dit soort  protest snel weg. Met de tweede Intifada, vanaf 2000, zagen we iets dergelijks. Vooral pal na de israelische aanval op Jenin kwam er enorme woede los. Ik herinner me nog levendig een formidabele demonstratie uit solidariteit, in Amsterdam op 13 april 2002: maar liefst 3o.000 mensen, in een actie die in twee weken tijd op gang was gebracht. maar: Intifada naar de achtergrond, en daar ging ook het protest.

Iets dergelijks zagen we ook rond verwante thema’s. In de aanloop naar de Amerikaanse aanval op Irak , maart 2003, kwam er wereldwijd protest op. Hoogtepunt was de glorieuze Vijftiende Februari 2003, met wereldwijde demonstraties waar miljoenen, mogelijk enkele tientallen miljoenen, mensen aan deelnamen, in pakweg 800 plaatsen, van Londen tot Antarctica, zo valt op Wikipedia te vinden. Toen de aanval op dat land begon waren er opnieuw zeer felle en grote protesten. Ook in Nederland zagen we twee keer een betoging van tegen de 100.000 mensen: op die 15 februari, en op 22 maart 2003. Maar al tijdens de invasie zelf ebde het protest weg. En tijdens de bezetting bleek het steeds moeilijker om meer dan 1000 of 15oo mensen op de been te krijgen in Nederland.  In andere landen zakte het protest eveneens flink in.

Steeds hetzelfde verhaal: tijdens de acute fase van een oorlog is er groot protest. Maar het grootschalige protest verdween net zo snel van de straten als dat de oorlog van de voorpagina’s verdween. Nog in 2006, met de Israelische oorlog tegen Libanon, zagen we het wederom gebeuren. ik herinner me een op zeer korte termijn op de been gebrachte protestdemonstratie op een snikhete julidag, enkele dagen na het begin van de luchtaanvallen. maar toen de oorlog voorbij was, was dat ook weer het einde van de protestgold, al werden er wel netwerken uitgebouwd en onderhouden, met meetings en dergelijke.

Maar kijk nu eens rond Gaza! De wapens zwijgen daar  grotendeels – maar het protest zwelt eerder aandan dat het verdwijnt. We zien dat op verschillende fronten, met verschillende actievormen en in allerlei landen. Er lijkt een soort drempel overwonnen te zijn waardoor we een voortgaande beweging beginnen te zien tegen de israëliosche onderdrukking.

Een paar tekenen daarvan. Afgelopen zaterdag, Parijs:  daar demonstreerden duizenden mensen in solidariteit met Gaza. het waren er 9.500 volgens de politie, wiens rekenkundig vermogen niet al te hoog kan worden aangeslagen (want ik ga natuurlijk niet van kwade wil uit…); 20.000 volgens de organisatoren. De optocht ging naar het presidentiëel paleis. Leuzen als “resistance, resistance” klonken;  Engelstalige leuzen als “schande voor Israël” en “Israël, moordenaar”, waren op doeken te lezen. het was de vierde zaterdag op rij waarop mensen in Parijs de straat op gingen uit protest tegen de aanvalle (Aljazeera, 25 januari 2009).

In Londen was intussen voor afgelopen zondag een protest aangekondigd dat een bijzondere wending kreeg. Het was een demonstratie tegen de voortdurende blokkade van Gaza, voor een vrij Palestina, tegen wapenhandel, voor de brechting van de oorlogsmisdadigers. De demonstratie verzamelde zich bij het hoofdkantoor van de BBC, vanwege de pro-Israëlische koers van die omroep.

Juist dat laatste kreeg door een stompzinnig besluit van de BBC extra aandacht. de BBC had namelijk bedacht dat een film met een appel  voor humanitaire steun van een bundeling van hulporganisaties voor de mensen op Gaza van het scherm geweerd moest worden. Die uitzending zou de onpartijdigheid van de BBC in gevaar brengen… Eerdere soortgelijke oproepen vor hulp in andere regio stuitten niet op dit soort veto. Mensen van uiteenlopende positie en achtergrond reageerden furieus, zo meldde de BBC zelf. De aartsbisschop van York, om maar eens iemand te noemen: “De ruzie gaat niet om onpartijdigheid maar om menselijkheid (…) Dit is geen appel van Hamas dat vraagt om wapens, maar een appel van Disasters Emergency Committee dat vraagt om hulp. Door dit verzoek af te wijzen heeft de BBC al een kant gekozen en de onpartijdigheid verzaakt.”

Het protest bij de BBC werd dan ook snel een protest tégen de BBC op dit punt, compleet met shoe-in: het gebouw werd bekogeld met schoenen. Wat die Irakese journalist die een schoen richting Bush gooide eind vorig jaar al niet aan inspiratie heeft geleverd, nietwaar? Foto’s, video en verslag van de prachtige actie staan op Lenin’s Tomb, dat ook bericht dat ruim 100 actievoerders een kantoor  van de BBC in Schotland hebben bezet uit protest tegen het BBC-besluit.

Over het bezetten van gebouwen gesproken…  studenten op de ene universiteit na de anderen gaan over tot bezettingsacties uit protest tegen de Israëlische aanval op gaza en de Britse medeplichtigheid. Een kort overzichtje op het blog Histomat noemt al de volgende plaatsen waar zulke acties plaatsvinden of plaatsgevonden hebben: Cambridge, Oxford, Essex, Bristol,  Birmingham, Manchester, Leeds, Kingston, Sussex, Newcastle, Warwick, Salford, Nottingham, plus de LSE, SOAS en King’s, volgens mij alle drie in Londen. Het artikeltje bevat links naar veel meer informatie over deze acties. Wie had dat een maand geleden kunnen denken: studenten in een belangrijk Westers land die hun eigen Intifada lanceren uit solidariteit met de vrijheidsstrijd van Palestijnen?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: