(Ook) Obama’s bloedbaden in Afghanistan en Pakistan

Steeds grotere delen van Afghanistan en Pakistan glijden weg in een moeras van grootschalig geweld. De oorzaak: de steeds verder opgevoerde oorlog van de VS en de NAVO om Afghanistan in de greep te krijgen en te houden en het gewapende verzet daartegen te breken.

Juist de laatste paar dagen zien we waar het heengaat. Vandaag kwam het bericht dat een Amerikaans bombardement op twee dorpen tientallen – volgens onbevestigde berichten mogelijk zelfs 100 tot 150 – burgers heeft gedood. Hier de woorden van Jessica Barry van het Rode Kruis: “We zagen tientallen lijken op de twee locaties waar we naartoe zijn gegaan. Er waren lijken, er waren graven, mensen waren bezig slachtoffers te begraven toen wij er waren. Wij bevestigen dat er vrouwen en kinderen onder de doden zijn. Het zag ernaar uit dat ze probeerden te schuilen in hun huizen toen ze werden geraakt.” De mensen waren hun huizen ingevlucht na gevechten tussen Westerse interventietroepen die Afgaanse regeringssoldaten steuden enerzijds, taliban-strijsers (of als zodanig aangeduide gewapende strijders) anderzijds.

Een paar dingen vallen op. In de eerste plaats het grote dodental. Het gaat om het zwaarste voorval van dit type sinds de Amerikaanse aanval op Afghanistan in oktober 2001 begon. Niet eerder vielen er zoveel burgerslachtoffers bij een enkel bombardement.

In de tweede plaats valt de locatie op. De luchtaanval vond plaats op 600 km ten westen van de hoofdstad Kaboel, in de provincie Farah. Eerder was daar de Taliban actief geweest en had bijvoorbeeld voormalige regeringsfunctionarissen omgebracht, volgens de provinciale gouverneur Rohul Amin. De provincie Farah is echter helemaal niet gelegen in het kerngebied van de Taliban. Dat kerngebied ligt ten oosten en Zuiden van de hoofdstad, in provincies waar voral Pashtun wonen. Die pashtun-bevolkingsgroep vormt de basis van veel taliban-verzet. De kern van de Taliban is feitelijk tegelijk een Pashtun-nationalistische als een streng-Islamistische beweging.

Dat het geweld nu zo ver buiten de Taliban-kernprovincies plaatsvindt, laat zien hoe wijdverbreid het gewapend verzet – en daarmee ook het geweld om dat verzet te verslaan – inmiddels is. Het is een zoveelste teken dat VS en NAVO een verloren oorlog aan het voeren zijn. De doden vallen feitelijk om die vrijwel onafwendbare nederlaag af te wenden, dat is de wrange realiteit.

Intussen escaleert feitelijk dezelfde oorlog ook over de grens, in Pakistan. In de Noordwestelijke grensprovincies is ook een Taliban-beweging actief, en de VS ziet daarin een oorzaak van het voortdurende verzet in Afghanistan zelf én een bedreiging voor bondgenoot Pakistan. Dus voert de VS vanuit de lucht oorlog en oefent ze grote druk uit op de autoriteiten in Pakistan om nog harder ten strijde te trekken dan ze al doet.

Het Wtte Huis gebruikt daarbij oorlogsretoriek die rechstreeks uit het boekje van Bush en Cheney lijkt te komen. We moeten de terroristische Al Qaeda-haarden in dat grensgebied uitschakelen voordat de terroristen de VS weer aanvallen. Inderdaad, oorlog tegen terrorisme en tegen de dreiging van masavernietigingswapens, dat saaie en leugenachtige liedje. De miskenning van het feit dat het gewapend verzet in beide landen vooral plaatselijke wortels heeft, en dat  juist de Amerikaanse oorlogsvoering de kans vergroot dat boze nabestaanden van weggebombardeerde mensen inderdáád de wapens – ook terroristische wapens – opnemen tegen de VS, dat de VS dus bijdraagt aan wat ze beweert te bestrijden – dat kennen we óók allemaal uit de tijd van de vorige president. Er is minder veranderd dan de gulle lach van Obama en diens mooie volzinnen doen vermoeden.

En dus lezen we over een grote militaire operatie in de Swat-vallei, waar het Pakistaanse leger de Taliban nu te lijf gaat. Van een plaatselijk akkoord tussen taliban en regering in die vallei is niets meer over. Meerdere tienduizenden mensen zijn op de vlucht, er bestaat angst dat het totale aantal ontheemden wel eens tot een half miljoen kan oplopen. Huizen waar de aanwezigheid van Taliban-strijders wordt vermoed, krijgen een lading granaten over zich heen.

Zelfs bewoners die helemaal geen waardering hebben voor de hardvochtig besturende Taliban, zijn boos op een regeringsaanpak waar juist burgers het slachtoffer van worden. Een reportage in The Independent laat het duidelijk zien. Een bewoner die boos is op de Taliban en aan regeringszijde mee wil vechten, zegt desondanks: “Ik heb drie huizen verwoest gezien door atrtillerievuur. Koeien en geiten zijn gedood. Mijn zus en haar twee kinderen zijn vermist.” Ja, “ik ben bereid om te sterven voor mijn land. Maar  mensen gaan hier dood van dorst en honger.” Als een aanhanger van de regering, en vijand van de Taliban, al zoiets zegt, kun je nagaan hoe andere mensen, met meer sympathie ovoor de Taliban, reageren. Want die zijn er óók.

De aanval van het Pakistaanse leger is helemaal in lijn met wat de hoofdsponsor van Pakistan – de Verenigde Staten – van haar plaatselijke uitvoerders verlangt. Het is inderdaad Obama’s oorlog die tot de kapotgebombardeerde mensen in Afghanistan en de gevluchte mensen in Pakistan leidt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: