Staken her en der in Europa

Her en der in Europa staken arbeiders, op aanzienlijke schaal en met soms aanzienlijk effect. Italië, België en Groot-Brittannië leveren voorbeelden.

Afgelopen avond begon bijvoorbeeld een 24-uursstaking van spoorwegarbeiders in Italië.  Het gata de vakbond om betere veiligheid, nadat er eerder dit jaar bijvoorbeeld een ontspoorde, metvloein baar gas gevulde wagon tot 22 doden leidde.

Eerder deze week staakten spoorwegarbeiders in België, ook voor  24 uur. Hier gaat het om een protest tegen een saneringsplan van het spoorbedrijf NMBS. “Het treinverkeer in België ligt zo goed als stil. Het spoorwegpersoneel heeft massaal gehoor gegeven aan de oproep van de vakbonden om te staken”, aldus de NRC op de stakingsdag, 5 november.

Intussen heeft in Groot-Brittannië de vakbond CWU, na eerdere succesvolle stakingsdagen, haar voorgenomen stakingen bij het Britse postbedrijf Royal Mail opgeschort. Er komen nieuwe onderhandelingen, maar de plannen van Royal Mail – die banen kosten en de werkdruk verder dreigen te verhogen – zijn bepaald niet van de baan. Zowel op de website van Socialist Worker als op die van  The Commune (en mij tot voor kort tamelijk onbekende, maar klaarblijkelijk zinnige, linkse groepering), wordt uitgelegd dat het stopzetten van de stakingen een slechte zaak is. Ook Lenin’s Tomb toont overtuigend dat aan. Enkele van de argumenten uit deze stukken:

De bond kondigde die stopzetting al aan vóór de overeenkomst – die nauwelijks meer inhoudt dan een aanzet tot  nieuwe onderhandelingen – er lag. De bond heeft geen enkele garantie gekregen dat de directie serieuze concessie gaat doen. Het stopzetten van strafmaatregelen tegen eerdere stakers en het wachten met plaatselijke verslechteringen is een wel heel magere tegenprestatie voor het stoppen van de stakingen, net nu de kerst nadert en het dus extra pijn begint te doen. Juist in de aanloop naar de kerstdagen voelt een postbedrijf een staking extra hard, en het is dom om daar geen gebruik van te maken.

Het gevaar is nu groot dat Royal Mail gewoon de onderhandelingen rekt tot ná kerst, om dan vervolgens haar aanval te hervatten. Dan staan de arbeiders veel zwakker, en is bovendien de kans dat de huidige strijdbaarheid is veranderd in demoralisatie, levensgroot.

Het is voor arbeiders dan ook zaak om van de bond te eisen dat de stakingen hervat worden, en desnoods – zoals The Commune expliciet bepleit – tot wilde stakingen over te gaan. En het is voor postpersoneel in Nederland zaak  om de strijd aan de overkant van het Kanaal goed te blijven volgen; TNT Post is immers met soortgelijke aanvallen op banen en arbeidsvoorwaarden bezig – aanvallen die het krachtigst mogelijke verzet blijven verdienen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: