Gezichtsverlies? Hoezo, gezichtsverlies?

Kan het  politieke debat in de gevestigde politiek nog iets anders oproepen dan de diepst mogelijke weerzin en verachting? Dat vroeg ik me af nu bekend is geworden wie de eerste EU-preisident wordt, en nu de reacties een beetje los komen.

De nieuwe EU-chef wordt dus niet premier Balkenende, met wie we dus nog eventjes opgezadeld blijven. België is het land dat via deze benoeming zijn premier, Herman van Rompuy, ziet vertrekken. De 27 EU-leiders hebben dat besloten. Jou en mij is niets gevraagd wat dit betreft. En dat heet dan “(d)e nieuwgekozen president van Europese Unie”. Gekózen, jawel. We hebben nog niet eens de premier van dit land gekozen, of we nu in Nederland wonen of in België. Wat een vertoning.

Maar goed, dat is nog business as usual, die als democratie verpakte ondoorzichtige macht. ‘Leuker’ is nog de discussie die inmiddels woedt. Die gaat niet over het waarom van deze benoeming, de kwaliteiten – of het gebrek eraan –  waardoor hij geselecteerd werd, het politieke spel achter de schermen tussen staten die een EU-baas zochten waar e weinig last van zouden hebben, en zo veel mogelijk gemak. Erg bijzonder hoeven die kwaliteiten ook niet te zijn, ik lees dat het werk van EU-president vooral bestaat uit het voorzitten van vergaderingen en het op één lijn krijgen van de lidstaten. Van een willekeurige voorzitter van een aquariumvereniging wordt meer gevraagd. Maar in een aquarium zit dan ook heel wat meer leven dan in de democratie op Europees niveau.

Maar de discussie gaat dus niet over de capaciteiten van de komende EU-chef. De discussie gaat over het al dan niet beschadigde prestige van de man die geen EU-chef werd, van Balkenende dus. De NRC heeft er een heuse plek voor ingeruimd waarin je mag reageren op de vraag: “Gezichtsverlies voor Balkenende?”. Hoezo, gezichtsverlies?! Omdat één iemand benoemd werd, hebben andere gegadigden toch nog geen gezicht verloren? Tenzij het baantje enkel gáát om het eraan verbonden prestige…

Wat hier wérkelijk gezichtsverlies lijdt, dat is het restje democratisch prestige dat de EU nog over had. Alhoewel dara wellicht te weinig van over is om nog van verder verlies van prestige te spreken. Ik pak een teiltje.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: