Israël, Gaza, en het nut van ‘ernstige verlegenheid’

Gaza, een jaar geleden. De staat Israël was volop bezig  met een grootschalige moordpartij op Palestijnen in dat gebied. Ettelijke weken lang duurden de aanvallen, uiteindelijk bracht het Israëlische staatsgeweld 1400 Palestijnen, voor een groot deel burgers, om het leven. In machteloze frustratie schoten Palestijnse gewapende groepen raketten af richting Israël. Zo doodden zij 13 Israëli’s. Dit was geen oorlog. Dit was een eenzijdige grootschalige slachtpartij, met daartegen in een enkele kleinschalige vergeldingsactie.

De grootste slachtoffers waren natuurlijk de Palestijnen in de Gazastrook zelf. Als ratten in de val, wekenlang onder vuur, ziekenhuien, scholen, moskeëen in puin – en geen enkel uitzicht dat de situatie verbetert. De Israëlische blokkade van Gaza duurt nog steeds voort. Palestijnen – in Gaza en elders – hebben sinds de aanvallenn wéér een jaar vol uitzichtsloze verschrikking moeten doorstaan.

Toch zijn er lichtpuntjes. Juist vanwege de brute agressie die Israël ten toon spreidde tegenover goeddeels weerloze burgers, heeft Israël grote problemen in haar public relations. De solidariteitsacties tegen de aanval op Gaza in januari waren opvallend fors – een grote demonstratie in Amsterdam op 3 januari was daarvan een voorbeeld. Ze waren ook opvallend fel – de golf van universiteitsbezettingen door solidaire studenten in Groot-Brittannië lieten dat zien.

En de solidariteit is na het einde van de aanvallen niet verdwenen. Momenteel zijn 1400 mensen uit tal van landen in Egypte, als deelnemers aan de Gaza Freedom March. Ze willen op 31 december deelnemen aan een grote demonstratie in Gaza zelf, en daarmee de eis dat Israël haar blokkade van Gaza opheft kracht bijzetten. De Egyptische autoriteiten werken tegen en willen slechts 100 van de 1400 internationale demonstranten toestemming geven om Gaza binnen te gaan. Terecht wijzen actievoerders deze fopspeen van de hand. De Egyptische opstelling laat zien dat deze staat de band met Israël – waarmee Egypte vrede heeft gesloten  – boven de meest elementaire solidariteit stelt. Gelukkig is er al internationaal protest tegende Egyptische opstelling te bespeuren.

Het is deze solidariteit die ook het komende jaar weer noodzakelijk zal zijn en blijven. Daarmee verbonden moeten we de dt staat Israël met argumenten onder vuur blijven nemen, haar propaganda doorprikken, haar door en door racistische karakter keer op keer blootleggen. De botheid van de Israëlische staatspropaganda maakt dat soms nogal eenvoudig.

Zo was er afgelopen zomer veel opgeklopte verontwaardiging van Israëlische kant over een artikel in een Zweedse krant over orgaandiefstal van Palestijnen, door Israëlische militairen. Grote woede bij Israelische politici, de beschuldigingen zouden blijk geven van antisemitisme (hint:  élke al te kritische noot tegen Israël geeft volgens Israelische politici en hun fans blijk van ‘antisemitisme’). Vorige week erkende een Israëlische regeringswoordvoerder echter dat artsen wel degelijk organen van dode Palestijnen – en ook van Israëli’s trouwens – hadden afgenomen, zonder toestemming van familie. Dat gebeurde nadat een Israëlische patholoog een vraaggesprek over de zaak waarin hij over de orgaandiefstal sprak, had vrijgegeven. “Deze onthulling (…) heeft de Israëlische autoriteiten ernstig in verlegenheid gebracht.”  Het is dit soort ‘ernstige verlegenheid’ die ik de Israëlische apartheidsstaat van ganser harte toewens, ook in 2010.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: