Mijnheer Obama, vergéét Haïti!

De taal biedt geen afdoende middelen om de verschrikking die Haïti heeft getroffen adequaat tot uitdrukking te brengen. De toestand na de aardbeving is verschrikkelijk. Een staatssecretaris in het land zegt dat er mogelijk 140.000 doden zijn, en dat er al 40.000 lijken zijn geborgen. De hulpverlening gaat erg moeizaam, overlevenden lopen deels verdwaasd rond, maar beginnen ook hun intense woede tot uitdrukking te brengen. Wereldleiders spreken intussen mooie woorden, sturen een kleine fooi en vooral een grote troepenmacht.

Obama loopt voorop in humanitair verpakte arrogantie. De VS stuurt tussen de 9000 en 10.000 soldaten, mogelijk meer. Daarmee wordt de  Amerikaanse troepenmacht groter dan de 9000 VN-militairen die er al zijn. “Het Amerikaanse leger zou inmiddels de leiding over het coördinatiecentrum van de VN bij het vliegveldop zich hebben genomen”, lees ik in de NRC. Met een Haitiaanse staat die ontredderd is, en de VN als nog min of meer functionerende structuur, en de omvang van de Amerikaanse troepenmacht, komt het er op neer dat de VS  de macht over Haïti hebben overgenomen – niet voor het eerst in de geschiedenis, zoals we verderop zullen zien.

Misschien dat een enkeling die dit leest zal zeggen: nu is niet het moment om over Amerikaanse militaire interventie te mopperen, nu zijn de soldaten er om mensen te helpen. Toch? Was het maar zo simpel. Een verslag in de Volkskrant vertelt over voedsel dat niet vervoerd kan worden naar mensen die het nodig hebben. Vervoer is onmogelijk. “VN-militair José: ‘Buiten het vliegveld staan honderden trucks gewoon stil. Ze kunnen niet weg of worden tegengehouden.’ Door wie? ‘De Amerikanen. Hun prioriteit lgt bij het repatriëren van hun staatsburgers. Daarna zijn de hulpgoederen aan  de beurt.” Het is maar dat we weten wat de Amerikaanse soldaten in de allereerste plaats zijn komen doen.

De Amerikaanse president heeft intussen wel een plechtige toezegging gedaan. “Gisteren zei Obama dat de Haitianen ‘niet zullen worden vergeten, niet in de steek zullen worden gelaten.” Het is grotesk. Kern van het probleem voor mensen op Haïti is nu juist dat ze door de hele twintigste eeuw heen, tot op de dag van vandaag, door de VS niet zijn “vergeten” en evenmin “in de steek gelaten.” Net zomin als de VS de eeuw daarvoor de oorspronkelijke Indiaanse bevolking is “vergeten” terwijl oorlog na oorlog tegen die mensen bezig was. Net zo min als de Ku Klux Klan zwarte mensen was “vergeten” voor ze aan het lynchen van zwarte mensen begon. Iets meer vergeetachtigheid van de VS had de Haitiaanse arme bevolking enorm veel leed bespaard.

Hier wat feiten om dit te verduidelijken. Ik pluk ze uit een artikel vanTed Rall,  met als treffende ondertitel: “Why the Blood Is on Our Hands”. Met ‘onze handen’ worden de handen van de VS bedoeld. Een enkel citaat uit dit met terecht sarcasme geschreven stuk. “Geef in Haïti deze week geen tectonische schijven de schuld. Negenennegentig procent van het dodental is te wijten aan armoede”, schrijft hij. En hij vraagt: “Hoe werd Haïti zo arm? Ondanks een eeuw van Amerikaans kolonialisme, bezetting en het overeind houden van corrupte dictators?”

Hij noemt het overnemen van Haïti’s zakenbank door een consortium van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse zaken en voorloper van de huidige Amerikaanse bank Citybank in 1910 als startpunt. Hij noemt de Amerikaanse militaire bezetting – van 1915 tot 1934. Hij wijst erop dat 40 procent van het bruto nationaal product naar Amerikaanse bankiers ging. En hij vraagt dan: “Maar waarom zouden Haitianen klagen? Zeker, we stalen 40 procent van Haïti’s rijkdommen, gedurende 34 jaar. Maar we lieten ze 60 procent behouden.”

Hij noemt president Papa Doc’ Duvalier, als dictator neergezet in een staatsgreep met medewerking van de CIA in 1957. Dertigduizend mensen werden afgemaakt door  zijn doodseskaders, de Tonton Macoute. Hij noemt zijn zoon, Baby Doc, dictator vanaf 1971. Die stal volgens een schatting ergens tussen de 300 en de 800 miljoen aan staatsgelden. Dat waren het soort mensen die de bescherming van de VS genoten. De narigheid stopte niet na de val van Baby Doc in 1986. De narigheid gaat door.

Slotzinnen van het artikel: “Amerikaanse bedrijven als Disney betalen edelmoedig lonen aan hun sweatshop-arbeiders van 28 cent per uur. Wat willen die ondankbaren nog meer?” Wie die geschiedenis onder ogen ziet, kan toch weinig anders dan erkennen dat Haïti’s bevolking beter, veel beter af zou zijn als ze eindelijk, na een eeuw rampzalige bemoeienis, door de VS zou worden “vergeten”?

Advertenties

2 Responses to Mijnheer Obama, vergéét Haïti!

  1. Ko schreef:

    En het zou ook nog zomaar eens kunnen dat deze aardbeving “gewoon” was gepland.

    Met HAARP als wapen kun je een rare dingen doen…

    Toevallig was Haiti een rebelerend land dat niet goed wilde luisteren naar VS, Frankrijk of de UN.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: