CAO-strijd

In  diverse bedrijven en bedrijfstakken in Nederland zijn stakingen aangekondigd of al gaande. Vandaag en komende dagen staken arbeiders bij twee vestigingen van AkzoNobel. Maar ook bij DSM wordt actie gevoerd. Ambtenaren van waterschappen, provincies en gemeentes gaan vanaf 4 februari actie voeren, schoonmakers eveneens. Inzet: een CAO met een loonsverhoging die, hoewel zeer beperkt, toch nog te hoog is naar de zin van ondernemers en overheidsbestuurders.

Eerst maar even AkzoNobel. Daar is vandaag een 24-uursstaking in de vestiging in Arnhem en in Amersfoort. Het gaat niet om grote aantallen stakers, maar er komt meer: voor komende donderdag zijn stakingen aangekondigd bij vestigingen in Sassenheim en Rotterdam. Er waren eerder al kortere werkonderbrekingen. inzet is een conflict over lonen, pensioenen en meer. Dat meldt Nu.nl; in een artikel in de NRC staat nog te lezen dat er sinds 1986 bij het bedrijf niet meer is gestaakt.  Iemand die 22 jaar werkt bij het bedrijf – en dus de staking van 1986 niet heeft meegemaakt – noemt het staken nu dan ook “een beetje onwennig”. het NRC-stuk heet trouwens: “Staking bij Akzo voorbode voor onrustig CAO-seizoen”. Het is te hopen, want de rust die aan het klassenfront overheerst is beklemmend en slecht voor de positie van arbeiders.

hetzelfde nRC-artikel vertlt ook meer over andere sectoren waar acties op handen zijn, of al hebben plaatsgevonden.  DSM bijvoorbeeld:duizend mensen voerden daar actie aan de poort. Daar gaat het conflict omloon: de vakbonden eisen 2 procent, de directie vindt zelfs dat te veel. Bij schoonmakers gaan komende acties om 3 procent loonsverhoging en betere werkomstandigheden.

Het is goed om te zien dat in heel uiteenlopende bedrijfstakken arbeiders in beweging komen voor hun arbeidsvoorwaarden. De situatie opent mogelijkheden: juist dat verschillende groepen gelijktijdig  of kort na elkaar in actie komen, opent  mogelijkheden tot onderlinge solidariteit en het uitbouwen van netwerken van strijdbare arbeiders. De strategie waar de vakbeweging voor kiest is echter wel een rem. betrekkelijk korte stakingen, dan weer in de en, dan weer in de andere vestiging van een bedrijf, zijn voor een directie lastig, maar niet verlammend. En het gevaar bestaat dat de strijdbaarheid in een conflict wegebt als et te lang en te versnipperd aansleept allemaal.

Juist hierom zijn eerder genoemde netwerken van active arbeiders van belang. Daarmee kunnen arbeiders onderling ervringen uitwisselen, en initiativen ontplooien die verder gaan dan wat de vakbondsbestuurders in gedachten hebben. Dat kan de strijd vaart en scherpte geven die nu nog maar spaarzaam aanwezig is.

Advertenties

One Response to CAO-strijd

  1. Johnvd schreef:

    Ik vind het toch wel apart dat een paar kilometer over de grens in België vakbonden kiezen voor het blokkeren van bedrijven, zoals bij ABinbev, en hier de vakbond meer lijkt te kiezen voor een symbolische actie.
    als je inderdaad echt iets wil bereiken dan moeten hier de poorten ook gewoon op slot!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: