Griekenland: tegenaanval begonnen, waar blijft solidariteit?

De tegenaanval in Griekenland is begonnen! Arbeiders in de openbare diensten in dat land staken vandaag  op grote schaal. ‘Vluchten blijven aan de grond, veel scholen zijn dicht, en ziekenhuizen draaien alleen maar diensten voor noodgevallen”, schrijft de BBC. De acties zijn een protest tegen de bezuinigingen die de griekse regering doorvoert, op lonen en sociale voorzieningen. Zo gaat ook in Griekenland de pensioenleeftijd omhoog als het aan de regering ligt, en gaan de benzineprijzen omhoog.

De stakingsdag gaat gepaard met demonstraties van duizenden, in Athene en Thessaloniki. Op een enkele plaats leidde dit tot een botsing met de politie. Vuilnisophhalers reden  door een politiecordon, de politie schoot met traangas, mensen gooiden wat stenen. Een kleinigheid, naar strijdbare Griekse maatstaven althans. Maar ook met nauwelijks rellen is de boosheid van arbeiders groot. “Het is een oorlog tegen arbeiders, en we zullen antwoorden met oorlog, met aanhoudende strijd tot de  politiek wteruggedraaid is”, zegt een met de Communistische partij verbonden vakbondslid.

De staking zal ongetwijfeld niet de laatste zijn. Voor 24 februari heeft de vakbondsfederatie GSEE een grote 24-uursstaking aangekndigd. De staking was ook niet de eerste in deze reeks: douane- en belastingambtenaren hielden eind vorige week een staking van 48 uur. Deze twee en tal van andere berichten zijn vindbaar via Labourstart.

De arbeidersstrijd in Griekenland heeft internationaal belang. De bezuinigngsmaatregelen van de Griekse regering zijn een antwoord op een enorm hoge staasschuld. Daar wil die regering zelf iets aan doen, maar dat niet alleen. De EU-staten eisen van Griekanland dat ze dit soort maatregelen nemen. De arbeiders in Griekenland staan tegelijk tegenover hun eigen heersers als tegenover de Europese kapitalistenklasse en haar politieke machtsmiddelen: regeringen en EU.

Glashelder is bijvoorbeeld de houding van Wouter Bos, minister van financiën in één van die Eurolanden. Die “gaat ervanuit dat Griekenland zijn financien binnen twee jaar weer op orde heeft, zo heeft hij de Tweede Kamer dinsdagavond laten weten.” Anders gezegd: Bos gaat ervan uit dat de Griekse regering erin zal slagen de arbeiders van dat land nog wat verder kaal te plukken. En hij houdt het zelf in de gaten ook: “Nederland zal de uitvoering van de maatregelen nauwgezet in de gaten houden, zo meldt hij. ‘Een snelle en rigoreuze implementatie van het programma is cruciaal’ “ 

De angst van Bos en de financiële wereld is verklaarbaar. Het sterk gedaalde vertrouwen van financiers in de grekse econommie begint de Euro onder druk te zette. De Griekse staatsschuld en financiële narigheid was één van de aanleidingen voor een flinke val van de beurskoersen vorige week. De druk op de Griekse regering om haar grove bezuinigingspolitiek door te zetten, wellicht nog aan te scherpen, is enorm. Griekse opstandige arbeiders staan daarmee tegenover het internationale kapitaal.

Dat tegelijk het Griekse kapitaal geen willoos slachtoffer is van internationale druk, maar potentieel mede-profiteur van de geëiste bezuinigingen, maakt Lenin’s Tomb duidelijk: “Het Griekse kapitaal zal hier profijt van hebben. het zal profiteren van laaggehouden lonen, het zal mogelijk een leuke winst behalen uit verkochte staatsbedrijven of delen daarvan, het zal blijvend toegang houden tot de arbeidsmarkt van de balkan en oost-Europa die lidmaatschap van de EU met zich meebrengt. Het is geen aanval op Griekenland. Het is klasse-oorlog.” 

Griekse stakers staan aan de ene kant, tegenover de Griekse regering, maar tegelijk tegenover de Europese heersende klasse en haar politici. Mensen als Bos staan aan de andere kant. Wij kunnen en moeten de Griekse arbeiders te hulp spingen. Hun nederlaag maakt het onze heersers makkelijker om ook hier het mes harder in onze rechten te zetten. Hun overwinning maakt ook onze vijanden, mensen als Wouter Bos, het leven extra zuur.

Het gaat nog iets verder. Griekenland is het land waar de sociale strijd verder is opgelaaid dan waar ook in Europa. Er zijn de stakingen tegen bezuinigingen. Er is het felle boerenverzet de afgelopen weken waar Libcom.org over berichtte, met grootschalige radicale strijdvormen zoals wegblokkades. En er is het radicale, deels anarchistische jongerenverzet, tegen politiegeweld,  tegen racisme en fascisme. Een mooi overzicht geeft Jelle Bruinsma op de website van de Internationale Socialisten. Hij was zelf in Griekenland. Hij stipt meteen ook een probleem aan: versnippering ter linkerzijde. Maar hoe dit ook zij, Griekenland beleeft intens sociaal verzet. Het land zo zomaar in een volkomen sociale revolutie kunnen belanden. Dan, net als nu al, geven de opstandige Grieken een voorbeeld – maar wat geven wij ze , dan en nu, aan tijdige en effectieve solidariteit?

Advertenties

One Response to Griekenland: tegenaanval begonnen, waar blijft solidariteit?

  1. Johnvd schreef:

    Ik hou het nieuws omtrend griekenland goed in de gaten.
    De arbeiders daar moeten gewoon winnen!

    Ik denk overigens dat heel europa in een politieke en economische chaos zal belanden als ze winnen trouwns.

    maar als de heersende klasse wint, dan hebben we een politieke en economische chaos op een andere manier… eentje die de gemiddelde arbeider al helemaal geen goeds gaat doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: