Californië, het Griekenland van de VS

In de Verenigde Staten, vooral in Californië maar ook elders, voerden studenten, docenten en andere betrokkenen gisteren op grote schaal actie tegen bezuinigingen op het onderwijs. De acties zijn – in hun omvang, hun felheid en in het revolutionaire geluid dat vooral binnen de beweging in Californië naar boven komt – een voorbeeld voor mensen in vergelijkbare situaties elders, ook in Nederland. Een overzicht en een diepgaange analyse ga ik hier niet geven. Wat lees- en kijktips heb ik wel. Eerst de gevestige media. Daarna berichtgeving uit rebelse hoek.

Aljazeera heeft een kort bericht. In het filmpje erbij wordt de zaak helder uitgelegd: bezuinigingen die de toegang tot juist staatsuniversiteiten voor armere jongeren nog moeilijker maakt. Zo gingen de collegegelden in Californië  met 32 procent omhoog, hetgeen afgelopen herfst aanleiding was voor het op gang komen van de protesten. Het filmpje bevat uitspraken van studenten, beelden van voorbereidingen van actie, en van een demonstratie in New York City.

Reuters (via Common Dreams) gaat wat uitvoeriger op de zaak in. Melding van enkele honderden actievoerders op de Universiteit van Californië (UC) in Berkeley. Demostranten blokkeerden een verkeersingang. Er waren op 100 plaatsen acties verwacht, maar daarover bevat het stuk verder niet veel: het was toen allemaal nog bezig of op gang aan het komen. Wel vertelt ook dit stuk van de grote collegegeldverhoging, tot wel 10.000 dollar, in Californië. Ook docenten worden bedreigd: 18.000 leraren hebben bericht gekregen dat hun baan komend jaar gevaar loopt, aldus een docentenvakbond. Het is allemaal een gevolg van bezuinigingen, vanwege pogingen om de kosten van de diepe recessie af te wentelen op zij die onderwijs ontvangen en geven. “Do UC what I see? Injustice”, aldus  een onvertaalbare mooie uispraak op een bord dat een 18-jarige student op weg naar eeen protestbetoging meedroeg. UC is de Universiteit van  Californië.

Voor een beeld van de schaal en reikwijdte van de acties kunnen we terecht bij een uitvoerig verslag op de site van Socialistworker.org. Daarin wordt eerst de aanleiding en aanloop van de acties van gisteren nog eens op een rij gezet. Daarna melding na melding van protest. Een greep daaruit.

Oakland, 100 studenten en docenten in actie bij een middelbare school; San Francisco Staatuniversiteit: 300 studenten en faculteitsleden op een protestbijeenkomst; New York City, het Hunter College: 100 studenten verzamelden zich binnen; later, nadat er wat botsingen met de massaal aanwezige politie waren, demonstreerden enkele honderden studenten. Enkele honderden studenten in de buurt van Oakland , Californië, die de lessen verlieten uit protest; later gingen 500 studenten en faculteitsleden in optocht naar de binnenstad van Oakland, waar ze samenkwamen met enkele honderden actievoerende middelbare scholieren. Los Angeles, grotere aantallen al: 1000 mensen op een manifestatie op de vestiging daar van de  Unversiteit van Californië; veelal personeelsleden, van technische staf tot medische zorg, van meerdere vakbonden.

Ver buiten Californië, ook buiten New York City, waren acties. Austin, Texas: 200 actieverders. Harlem, New York, het City College: 100 actievoerders. Maryland: 50 actievoerders. Boston: 00 actievoerders, in de sneeuw. Baltimore: 500 actieverders, met name middelbare scholieren. Portland, Oregon: 300 mensen in actie. Minnesota: 200 deelnemers aan protest. Seattle: 500 actievoerders, Rochester, N.Y.. Wisconsin: 250 mensen in protest, aangevallen door politie. Chicago: 50 mensen in actie.

Het hoogtepunt bleef echter Californië, dat bezig is het Griekenland van de Verenigde Staten te worden. Daar waren ook studenten die in staking gingen. Daar waren ook de grootste protesten: 2000 in San Diego.  4000 in Los Angeles. 6000 op een protest ten Noorden van Los Angeles; toen de politie de demonstranten niet verder liet gaan, begonnen betogers een sit-in; na politiedreiging besloten actievoerders die sit-in rustig te beëindigen. Voordat ze vertrokken waren, viel de politie toch aan, verwondde daarbij een 80-jarige professor, en verrichtte arrestaties. In San Francisco kwamen uitendelijk zeker 20.000 actievoerders bijeen in het stadcentrum. Bij deze getallen en kort weergegeven gebeurtnissen horen achtergronden, uitspraken, getallen, die in het verslag waar ik de gegevens uit pluk te vinden zijn.

Het gaat hier duidelijk om een omvangrijke en strijdbare beweging van scholieren, studenten, docenten, personeelsleden op onderwijsinstellingen en sympathisanten – een beweging die zich keert tegen de neoliberale bezuinigingslogica die onder Obama net zo goed huis houdt als onder Bush. Het is het soort beweging dat we in Nederland ook nodig hebben, en waarvan we begin februari trouwens mooie beginnetjes hebben gezien, in de vorm van enkele universiteitsbezettingen van studenten. Jeroen van der Sarre heeft daarover een aardige terug- en vooruitblik gegeven op de website van de Internationale Socialisten.

Binnen de beweging in Californië duiken herhaaldelijk teksten op van een ongelooflijk scherp revolutionair radicalisme. Niet alleen een bepaald rechts beleid wordt daarin afgewezen, de hele maatschappelijke orde wordt grondig gekraakt. Een voorbeed van zo’n tekst is “After  the Fall, Communiqués from Occupied California”, waarvan Libcom.org de inleiding online heeft staan. De tekst begint met het noemen van opstandigheid elders: de jongeren in Griekenland die rebelleren tegen de politie; arbeiders in Zuid-Korea die enkele maanden lang een fabriek bezet hielden tgen een overmacht aan oproerpolitie; studentenbezettingen in Wenen, Freiburg, Zagreb…

Dan volgt een levendige schets van de uitbarsting van protest en verzet in Californië, in september 2009. We zien hoe de strijd zich ontwikkelt, met actie na actie, met onderling ook felle meningsverschillen over de aanpak. Duidelijk omt naar voren hoe een openlijk revolutionair antikapitalisme – anti-autoritair communisme, anarchisme – naar boven komt. Leuzen zijn vaak heel verregaand. “Bezet Alles. Eis Niets”, bijvoorbeeld. Dat laatste behoeft misschien uitleg: het idee  hier is dat opstandigen hun rechten niet moeten opeisen, maar gewoon némen; dat ze hun – nee, dat we onze – vrijheid, hun evens rechtstreeks en gezamenlijk in eigen haden moeten noemen, en er niet om moeten vrágen.

Ik ga de hele tekst niet langslopen, het is veel beter om het betoog zelf tot je te nemen. Geestverwante documenten duiken her en der op, en kom je vooral vooral via libertaire sites als Libcom.org en The Anarchist Library wel tegen met wat snuffelwerk. Zowel de opstandige beweging als de revolutionaire ideeën die die van daaruit naar voren komen zijn van groot belang voor wie ook hier de boel op zijn kop wil helpen zetten tegen een orde die onze levens verminkt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: