Griekenland aan de vooravond van…

Griekenland staat aan de vooravond van nieuwe confrontaties tussen een regering die keiharde bezuinignegen poogt door te zetten, en grote aantallen zeer boze en zeer opstandige arbeiders en radicale jongeren. De regering wordt enorm gepusht door Europese staten om door te bijten met haar beleid. Opstandige arbeiders en vechtende jongeren  hebben de solidariteit nodig van arbeiders in andere landen, die ook nog eens tegenover soortgelijk bezuinigingsbeleid staan.

Het volgende hoogtepunt in de reeks van botsingen tussen het verzet vanuit de bevolking enerzijds, en de regering anderzijds, komt donderdag 11 maart. Dan houden de twee grote vakbondsfederaties, GSEE in de particuliere sector en ADY in de publieke sector, ambtenaren in de brede zin van het woord dus, een landelijke 24-uursstaking. Twee weken geleden vond al een dergelijke actie plaats. Afgelopen dagen staakten en betoogden al allerlei groepen nadat de regering vorige week een bezuinigingspakket aankondigde. Daarbij vonden forse straatgevechten met de oproerpolitie plaats, en werden door groepen actievoerders her en der gebouwen bezet.

Komende donderdag wordt – dat staat wel ongeveer vast – een grote en grootse actie. Wat veel minder vast staat is het vervolg, de dynamiek van de strijd. Het is helder dat vakbonden keer op keer stakingen organiseren, om de woede van arbeiders te laten voelen. Het begint echter ook duidelijk te worden dat een eindeloze reeks stakingen van vooraf beperkte duur bepaald geen garantie geeft dat de regering haar bezuinigingen intrekt. Sterker:  grote vakbonden worden veelal geleid door mensen die verbonden zijn met de PASOK-partij die als regeringspartij verantwoordelijkheid draagt voor het bezuinigingsbeleid. Als het aan deze mensen ligt, dat dienen de stakingen hooguit tot het inperken van de bezuinigingen, om de vakbonds-eer te redden, dan om het stopzetten ervan. Als het aan deze mensen ligt, blijven de stakingen dan ook in duur beperkt. Voor de vakbondsleiding zijn de stakingen een pressiemiddel voor bijstelling van het beleid, geen wapen voor all-out oorlogvan arbeiders tegen regering. Maar  juist zo’n all-out oorlog is wel nodig, zeker nu arbeiders niet alleen tegenover de regering staan, maar feitelijk tegenover de gezamenlijke Europese regeringen.

Beslissend wordt dan ook de vraag of we de komende tijden een escalatie van de strijd, een doorbreking zien van landelijke 24-uursstakingen, en 48-uursstakingen in bepaalde bedrijfstakken. Als er hier en daat stakingen van onbepaalde duur op gang komen, als arbeiders daarbij bedrijven beginnen te bezetten – dan is dat een teken dat de stakingsgolf verder uitgroeit richting arbeidersopstand. Een ander teken die richting zouden we zien als de veelal anarchistische straatacties zich  meer zouden verbinden met stakingsacties. Dat zou niet alleen de druk verder verhogen. Het zou bovendien de greep van vakbondsbestuurders – een obstakel voor werkelijk radicaal verzet – op de stakingsstrijd ondermijnen. Als we dan ook berichten zien dat stakingen en andere acties door bijeenkomsten van stakers zelf op touw worden gezet, dat actievoerders zelf – en niet langer beroepsbestuurders van vakbonden – de staingen organiseren, dan is dat een teken temeer dat de revolutie in Griekenland aan de deur klopt, en bereid is die deur zonodig te forceren.

Hoe dichtbij zulke ontwikkelingen zijn? Moeilijk te beoordelen. Het is zaak de berichtgeving komende dagen nauwgezet tevolgen. dat kan via allerhande websites. berichten over de vakkbondsstakingen zijn makkelijk te vinden via de afdeling ‘Griekenland’ van de website Labourstart.org . Op website Libcom.org vind je berichtgeving, veelal verzorgd door een zekere Taxikipali,warin zowel stakingen als straatprotesten en rellen aandacht krijgen. Het is nuttig om daar ook de commentaren te bekijken; daarin vinden vaak boeiende gedachtenwisselingen plaats over strategie en perspectief. Zo berichtte Libcom vorige week zowel over de stakingen die snel na aankondiging van bezuinigingen gelanceerd werden, als over optochten van demonstranten en daarmee gepaard gaanden botsingen met de oproerpolitie. Een derde aanrader voor wie het goed wil volgen is het weblog After the Greek Riots. daarin vooral  veel aandacht voor de anarchistishe en aanverwante acties en voor politierepressie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: