Oekraine: Raspoetin leeft en woont in Kiev

Stel je voor. Een land waar voornamelijk moslims wonen – ‘een islamitisch land’, in het dubieuze spraakgebruik van  Geert W. , alsof landen een godsdienst kunnen hebben – en waar de premier zegt: “hervormingen doorvoeren is geen vrouwenwerk”.  Hij had ok gezegd dat er “geen vrouwen in de huidige regering zitten, omdat alleen mensen die zestien tot achttien uur kunnen werken zijn aangesteld”, aldus het bericht uit Trouw. De wereld zou te klein zijn, nietwaar? Politici, en bepaald niet alleen Wilders zouden heftig schande spreken van deze sekstistische uitspraken van deze man, en er het zoveelste bewijs in zien voor het  ‘achterlijke’ karakter van de islam.

Maar helaas voor de islamofobe racisten die zo graag de antiseksist uithangen als het goed uitkomt. Bovenstaande uitspraken en houding zijn niet afkmstig uit zo’n ‘islamitisch land’. Ze zijn gedaan door Mikola Azarov, de gloednieuwe premier van Oekraine, een land waar mensen, voorzover gelovig, aanhangers van vormen van Christendom zijn, deelgenoot dus van  W. Gilders favoriete ‘Westerse beschaving’ . Dus zwijgt hij stelselmatig, net als Ayaan Hirsi Ali en hoe al die gelegenheidsstrijders tegen vrouwenonderdrukking maar mogen heten.

Die Oekrainse premier liet het niet bij vrouwvijandige uitspraken. Hij  heeft zijn kantoor door een heuse geestenbanner laten schoonmaken, om de geest van zijn voorganger, mevrouw Timoshenko, te laten verdrijven. het is duidelijk. In het regeringcentrum van Oekraine, heerst de Geest van Secularisme en Verlichting, dat kan niet missen. Raspoetin leeft en woont in Kiev.

De hele wanvertoning in het regeringscentrum van Oekraine is welhaast symbolisch voor het hele debacle van de zogeheten Oranje Revolutie en de gebeurtenissen die erop volgden. Even terughalen hoe het ook maar weer zat? Tegen het eind van 2004 waren er presidentsverkiezingen in het land. Aan de ene kant stond Janoekovitsj, populair in het goeddeels Russisch-sprekende oosten van het land, voorstander van een nauwe band met Rusland. Aan de andere kant stond Joetsjenko, populair in het Oekraiens-sprekende westen, voorstender van nauwere vanden met het Westen,onder meer met de EU. Joetsjenko was in de jarennegentig directeur van de centrale bank geweest, en ook premier. Maar hij had ruzie gekregen met de andere machthebbers en  was geleidelijk aan boegbeeld vaan de oppositie tegen de zittende macht geworden. Die zittende macht was corrupt en repressief, maar heel principieel was Joetsjenko’s oppositie daartegen niet. Daarvoor was hij teveel onderdeel van die macht geweest.

De verkiezingen leken gewonnen te zijn door Janoekovitsj. Maar er waren veel aanwijzingen van fraude. De aanhang van Joetsjenko ging de straat op, in wekenlange demonstraties, en eiste ongeldig-verklaring van de uitslag en nieuwe verkiezingen. Westerse leiders, gebrand op voordeel tegenover de Russische rivaal,  zetten hun kaart op Joetsjenko, de machthebbers durfden niet hard in te grijpen en haalden bakzeil. Er kwamen niewe verkiezingen, die Joetsjenko on. Deze machtswisseling – feitelijk een verlengde, deels op straat uitgevochen verkiezingscampagne gevolgd door regeringswisseling – kwam als Oranje Revolutie bekend te staan.

De weg naar een stevige strijd tegen corruptie en tegen oude machtsstructuren en – mechanismen leek open, net als naar verdere – voor de levensstandaard van arbeiders overigens bedreigende – markthervormingen. Er kwam weinig van terecht. Een artikel op Radio Free Europe schetst hoe de nieuwe president zijn  prestige voornamelijk spendeerde aan een futiele machtsstrijd met zijn eigen bondgenoot in de Oranje revolutie, premier Timosjenko (inderdaad, diegene wiens geest in opdracht van de huidige premier verdreven moest worden). Verder widde Joetsjenko zich aan het rehabiliteren van nationala tradities. Zo kreeg bijvoordeeld de nationalistische partisanenleider Bandera die tegen Stalins macht had gevochten de titel Held van Oekraine. Dat deze Bandera met de nazi-bezettingsmacht samen had gewerkt, en volgens sommigen mee verantwoordelijk was voor moord op duizenden joden, was daarvoor kennelijk geen beletsel.

Griezelg nationalisme, gecombineerd met nare machtsspelletjes, dat was het dieet dat de mensen in Oekraine van de eens zo populaire president kregen opgediend. Niet zo heel vreemd dat hij bij de verkiezingen van enkele maanden terug nog maar vijf procent van de stemmen kreeg. De nieuwe president werd… Janoekovitsj, Joetsjenko’s rivaal uit 2005. Daarmee werd het hoodstuk van de Oranje Revolutie, steeds al voornamelijk een Oranje Deceptie, ook symbolisch afgesloten. Oekraine is van de regen in de drup gekomen, met een seksist met occulte obsessies aan het hoofd van de regering. Gelukkig kwam ooit aan de invloed van eerdere Rasputins ook een einde.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: