Romeo en Julia in Afghanistan

Afghanistan is momenteel het toneel van een bizar theaterstuk dat het midden houdt tussen een melodrama en een l klucht. Terwijl de acteurs in die vertoning hun show opveren, gaat echter het echte drama – een wrede, koloniale oorlog – uitzichtsloos en moorddadig verder.

Ik beperk me even tot de tragi-klucht. In de hoofdrol: de president van het theater van de grimlach, de heer Karzai. Die heeft vorige zomer heuse presidentsverkiezingen gewonnen. Zelfs volgens de hoofdsponsors van het theaterstuk, de theaterdirectie in Washington, heeft hij daarbij nogal gefraudeerd. Dat is, voor de geloofwaardigheid van het toneelstuk, niet erg bevorderlijk, dus daar werd de komediant Karzai op aangesproken. En dat vond hij niet leuk.

Dus dacht de Grote Toneelspeler blijkbaar: dat overkomt me niet weer. En vervolgens trok hij de bevoegdheid om alle lden van de klachtencommissie die verkiezingsfraude onderzoekt, voortaan zelf te benoemen. Tot dan toe zaten daar ook enkele door de VN benoemde mensen in. Maar zelfbenoemde toezichtshouders scheelt natuurlijk veel gedonder. Het is een vorm van beperking van imago-schade waar het ook zo geplaagde Vaticaan nog wat van kan leren. Het parlement van Afghanistan vond het echter geen goed plan, en stemde er vorige week tegen. Ook de zogeheten Internationale Gemeenschap vond het idee nogal frauduleus. Opperste Leider Obama kwam vorige week zelfs naar Afghanistan, alwaar hij Karzai duchtig de les las en instrueerde dat het anders moest.

Dat werd de ster-acteur teveel. Deze week zei hij dat er inderdáád grootschalig fraude was geweest bij de presidentsverkiezingen. Schuldigen: het Westen! Galbraith, Amerikaan en hoge VN-functionaris, en Morrillon, Fransman en hoge EU-vertegenwoordiger, om preciezer te zijn. Al die Westerse bemoeienis, zo maakte Karzai duidelijk, moest maar eens afgelopen wezen. Zo niet, dan sloot Karzai zich misschien wel aan bij… de Taliban! Dat werd, vanwege al die Westerse opdringerigheid, zowaar een legitieme verzetsbeweging tegen buitenlandse inmenging, volgens Karzai. De VS weer boos, natuurlijk…

Is het niet buitengewoon geestig allemaal? Karzai is president van Afghanistan om één reden: hij is daar neergezet door de VS en andere Westerse staten, als vervanging voor het Taliban-bewind dat in 2001 door de VS-aanval was verdreven. Karzai heeft zijn baantje in het Afghaanse theater te danken aan Westerse interventie. Als het Westen echt  ophoudt met interveniëren, als de Westerse troepen bijvoorbeeld allemaal vertrekken…. dan stort zijn macht nog verder in elkaar, onder druk van Taliban- en andere guerrillastrijders. En ja… dán is het geen gek idee van Karzai om zich bij die overwinnaars aan te sluiten. Het kan zijn leven redden, om maar eens te noemen, en misschien mag hij dan wel staatssecretaris van kledingsvoorschriften worden.

Het is dus nogal bespottelijk van mijnheer Karzai om zich zo tegen de Westerse rol te keren waar hij zijn riante betrekking aan dankt. Tegelijk zitten andere kanten aan hele gedoe. Het hele idee dat Karzai roept dat hij zich misschien wel bij de Taliban zou kunnen aansluiten – hoe demagogisch ook – maakt duidelijk hoe onzinnig het was en is om te doen alsof er een diepe ideologische tegenstelling tussen Karzai en de Taliban bestaat. Die Taliban heeft trouwens eerder al eens aangekondigd dat ze best het vuren wil staken tegen Karzai’s regering, als de Westerse troepen vertrekken. Het wordt nog eens wat, deze Afghaanse versie van Romeo en Julia.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: