Griekenland gaat ons allemaal aan

De financiële crisis van de Griekse staat heeft zich weer eens verscherpt. Aandelenbeuzen ondervinden de impact ervan en kelderen. De zorg op de financiële markten betreft allang niet aleenmeer Griekenland. Ook andere landen hebben problemen met het in de hand houden van begrotingstekort en staatsschuld. Intussen komt het werkelijk constructieve antwoord van arbeiders en andere mensen aan de onderkant in Griekenland. Dat constructieve antwoord heet: staken, demonstreren, met grote felheid protesteren en verzet bieden.

Eerst maar eens wat tekenen van financiële crisis maar eens langslopen. Standard & Poor (S & P), een firma die de kredietwaardigheid van landen beoordeelt, verlaagde de inschatting van Griekse obligaties tot de status ‘junk’. Vrij vertaald: waardeloos. “S & P houdt er rekening mee dat beleggers 30 tot 50 procent van hun inleg terug krijgen. In totaal zouden beleggers daarmee 200 miljard aan inleg kwijt zijn.” De gevolgen: de rente die de Griekse staat moet bieden om zulke obligaties (staatsleningen, manier voor Griekenland om aan geld te komen) ging verder omhoog – en aandelenkoersen gingen in een reeks landen prompt omlaag.

Achtergronden van de financiële staatsnood: “Griekenland kampt met een begrotingstekort van 13,6 procent van het bruto binnnlands product en een staatsschuld van 115 procent.” De rente de Griekenland intussen moet betalen voor langlopende staatsleningen is intussen ruim 9 procent. Het vertrouwen dat de Griekse regering haar begroting op orde krijgt, en dat de noodleningen die het land via IMF en EU krijgt de boel beheersbaar houden, is minimaal.

Intussen is de Griekse crisis bezig een Europese crisis te worden. “De Griekse schuldencrisis sloeg woensdagochtend over op de aandelen van Europese financiële concerns.” Onder die bedrijven: de ING. Die heeft 3 miljard aan Griekse staatspapieren,  en mag zich dus een klein beetje zorgen maken. Het aandeel van het bedrijf ging 5,4 pocent omlaag vandaag.

Niet alleen de zorgen over de Griekse crisis spelen een rol. Het volgnde crisisland dient zich steeds nadrukkelijker aan: Portugal. Ook dat zag de waardering voor haar staatsschulden verlaagd door Standard & Poor: van  A+ naar A-. Vraag me niet wat het precies betekent, maar het is geen blijk van vertrouwen in de Portugese staatsfinanciën. Het ING heeft trouwens ook Portugese staatsobligaties, ter waarde van 1,9 miljard. Andere landen die inmiddels genoemd worden als mogelijke zwakke plekken in de Europese financiële wereld: Spanje en Italië. Zo is en Griekse financiële ramp bezig uit te groeien tot een Europese crisis.

Intussen wordt er druk onderhandeld binnen en tussen EU en IMF over de invulling van het steunpakket dat na een aanvraag vanuit de Griekse regering in werking gaat. Op dit moment gaat het nog om 15 miljoen van het IMF en 30 miljoen van de EU. Maar volgens Duitse parlementsleden, die gesproken hebben met de IMF-directeur, kan het bedrag de komende drie jaar wel eens oplopen tot 100 of zelfs 150 miljard euro. Voor de 15 miljard die de EU-landen uit willn lenen moet Griekenland trouwens wel 5 procent rente betalen. We mogen aannemen dat iets soortgelijks voor al het andere aan Griekenland uitgeleende geld gaat gelden.

Staten en financiële instellingen verwachten, éísen dan ook van de Griekse regering dat die doorgaat met bezuinigingen. Precies dat is de Griekse staat toch al keihard van plan, al pruttelt een minister wel eens tegen dat er teveel wordt gevergd vanuit Europa en de financiële wereld. Maar de Griekse bankpresident wil wel. “Griekenland moet de financiële markten positief verrassen door het tekort dit jaar verder terug te dringen dan eerder aangekondigd. Dat zei de president van de Griekse centrale bank, George Provopoulos,  dinsdag.” Het Griekse regeringsdoel was 4 procentpunt van het begrotingstekort af, de bankpresident wil er meer dan 5  procentpunt vanaf halen. Dat ligt in lijn met wat de EU ook eist: nog meer bezuinigen.

Het komt heel eenvoudig neer op het volgende. Omdat de Griekse staat meer uitgeeft dan ze binnenhaalt, en omdat het verschil groeit, omdat bedrijven in de financiële sector hun uitgeleende geld met rente terug willen zijn en er weinig vertrouwen in hebben dat dit ook gebeurt, moet de bevolking van Griekenland – die het al niet breed heeft, geen wezenlijke invloed had en heeft op het beleid waardoor de Griekse staat in geldnood geraakt, en bijvoorbeeld niet profiteert van de decadente uitgaven die Griekse regeringen intussen deden – wapens kopen in Frankrijk, om maar iets te noemen – bloeden  met aantastingen van werkgelegenheid, pensionen en salarissen op grove schaal. Het Griekse en het internationale kapitaal en hun politici aan de ene kant; de Griekse arbeidersklasse aan de andere kant.

Die arbeiders in Griekenland laten dit gelukkig niet over hun kant gaan, en reageert met staking na staking, protest na  protest. Tussen de acties zitten hele opvallende. “Honderden piloten van de Griekse luchtmacht zeiden dat de maandag te ‘ziek’ waren om te vliegen, in wat volgens veel functionarissen een georganiseerd protest was tegen hogere loonsverlagingen om het land uit een schuldencrisis te halen.” Honderden trainingsvluchten gingen niet door, als gevolg van wat kennelijk een protestactie was. Als het protest tegen bezuinigingen al tot in het personeel van het militaire apparaat is doorgedrongen, is dat veelzeggend over de breedte en diepte van de woede.

Intussen komt er weer een grote landelijke staking aan. Voor komende woensdag, 5 mei, hebben de twee grote vakbondsfederaties, ADEDY (publieke sector, ambtenaren en dergelijke) en GSEE (particuliere sector) een 24-uursstaking aangekondigd. Samen tellen deze vakbondskoepels 1,3 miljoen leden. We mogen ervan uitgaan, denk ik, dat 5 maiei een volgend hoogtepunt in de arbeidersstrijd in Griekenand wordt. En vermoedelijk wordt de Eén Mei-viering komende zaterdag in Athene ook weleen tamelijk indrukwekkend gebeuren.

Deze strijd in Griekenland gaat ons allemaal aan. Arbeiders hier en overal hebben er belang bij dat de Griekse arbeiders de bezuinigingsmaatregelen kapotstaken. Als de Griekse regering namelijk slaagt in het doordrukken van hara beleid, dan laat dat aan andere gregeringen zien dat het mogelijk is om zelfs van een strijdbare arbeidersklasse t e winnen. Dan is het hek qua bezuinigingen nog verder van de dam dan het toch al is. het is in ons belang dat dit niet gebeurt, en daarom moeten de arbeiders in Griekenand het winnen van hun regering, het IMF, de EU-regeringen, noem maar op.

Arbeiders en solidaire mensen hebben een specifieke verantwoordelijkheid bovendien in deze zaak. De Griekse regering wil zich momenteel maar al te graag profileren als slachtoffer van buitenlandse druk. De Griekse vankbondstop gaat daar soms impliciet in mee. Uit de vakbondsoproep voor de staking van 5 mei:  “We willen een blokkade tegen de eisen van de Europese Unie, de Europese Centrale bank en het IMF die de rechten van werknemers vernietigen.” Over de eisen die vanuit de Griekse staat zelf – bijvoorbeeld van die bankresident die nog sneller wil bezuinigen – lezen we weinig tot niets.

Zo kan de Griekse regering zich verschuilen achter overmacht: Griekenland als klein zwak landje tegen de boze imperialistische financiële buitenwereld. Dit is nationalisme, en maakt het de regering makkelijk om zichzelf als machteloos voor te doen – en de bezuinigingen als ook door haar ongewenst, maar onvermijdelijk. in werkelijkheid ordt dit bezuinigingsbelid echter doorgedrukt zowel vanwege  internationale financiële belangen als vanwege de ambitie op de positie van het Griekse kapitaal te versterken. Klassse tege klasse dient het wachtwoord te zijn, en niet: Griekenland tegen de rest van de wereld.

Welnu, om te laten zien dat die rest an de wereld niet hetzelfde is als EU, regeringen, IMF en dergelijke, is het nodig dat we ons laten horen. Dat doorbreekt de verkeerde dynamiek van natie tegen natie, en haalt de dynamiek van klasse tegen klase naar boven. Griekse arbeiders hebben in andere landen – in álle landen als het goed is – in arbeiders en solidaire mensen bondgenoten die zich uit zouden kunnen spreken en zich te laten gelden.  Die kant moeten we op. 

Solidariteitsacties met het Griekse verzet, protesten tegen de steeds verder opgevoerede bezunigingsdruk – ze zijn nodig, hoognodig. Om onze Griekse maten te helpen – en tegelijk om onszelf te helpen tegen ondernemers en staat hier. De vijand die arbeiders in Griekenland drijft om voor hu bestaan te vechten, staat immers ook hier tegenover ons, en voert dezelfde meedogenloze koers. Die koers verdient meedogenloze bestrijding.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: