Warme en leerzame week van strijd

Deze week wordt een belangrijke en leerzame week in de sociale strijd in Nederland. Twee demonstraties/manifestaties rond wezenlijke thema’s staan op de agenda. En in het weekend kunnen mensen op verschillende plekken terecht om ervaringen te delen en inzichten te ontwikkelen over volgende stappen en perspectieven van strijd. Dit alles vindt plaats tegen de achtergronden van twee flinke overwinningen van arbeiders, in strijd behaald. We hebben wel eens een killer en triester voorjaar gehad, al zou je dat aan de temperaturen nog niet meteen zeggen.

De eerste van de twee belangrijke acties is al morgen. Dan behandelt de Eerste Kamer het wettelijke verbod op kraken. Tegen dat kraakverbod is vooral in de laatste maandan van vorig jaar flink en tamelijk breed actie gevoerd, met een redelijk grote demonstratie in Utrecht als hoogtepunt. Morgen houden krakers en sympathisanten een manifestatie op het Plein in Den Haag, onder het motto: “Voor woonruimte voor iedereen, tegen het kraakverbod, genoeg is genoeg” . Een informatiekraam is er al om 10 uur ’s ochtends. “Vanaf 17.00 is het de bedoeling dat het uitgroeit tot een grote manifestatie, waarmee we de stemming af zullen wachten.”

Hopelijk is de deelname hieraan zowel getalsmatig als qua inzet en creativiteit groot. Het kraakverbod is immers niet alleen een aanslag op de huisvesting van duizenden mensen, maar tevens een aanval op ons woonrecht ten gunste van het nog eens extra onderstreepte heilige bezitsrecht. Of dfe stemming nu gunstig of ongunstig uitvalt, de noodzaak om het kraken, en ons woonrecht in bredere zin, breed én stevig te verdedigen, blijft.

Een paar dagen later, op vrijdag 21 mei, verdedigen we het hoger onderwijs, hopelijk in groten getale. Dat  gebeurt door eerst een demonstratie vanaf de Dam waar om 13 uur wordt verzameld, en vervolgens op een manifestatie op het Museumplein vanaf 14 uur, in Amsterdam dus. Ook hier is brede en forse steun nodig, om redenen die ik vorige week op dit blog heb aangegeven. Ik zal er zelf ook bij zijn.

Beide acties vinden plaats in een periode dat de krachtsverhoudingen in het voordeel van sopciaal verzet aan het veranderen zijn. Dat is in hoge mate aan succesvol stakende arbeiders te dasnken. WEe hadden eerst de schoonmakers die met hun staking, aangevukld door manifestaties en een viojfdaagse sit-in op CS Utrecht, een ruim hogere loonstijging binnenhaalden dan bazen eerst bereid waren te geven. En afgelopen weekend bereikten ambtenaren een CAO waarin ze de door de bazen, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), afgekondigde nullijn wisten te doorbreken. Dat lukte mede door de staking van vuilnislieden in Utrecht en Amsterdam, afgelopen week. “De staking van de vuilnisophalers in Utrecht en Amsterdam gaf niet de doorslag, maar heeft de onderhandelingen wel versneld, geeft de VNG toe. Dat is, vermoed ik, diplomatieke taal voor: die staking werd ons te veel, dus gaven we toe.

De successen vande twee stakingen zijn een steun in de rug voor iedereen die in verzet aan het komen is, van krakers en van studenten en van anderen. Het is mógelijk om je rechten met succes te verdedigen – als je kracht gebruikt, zoals de stakers dat voor elkaar kregen, en als je tegelijk ook brede steun weet te vinden, zoals vooral de schoonmakers dat deden. Over de nóódzaak om onze rechten fel en voortvarend te verdedigen heb ik het nu even niet eens uitgebreid. Die zal voor de meeste lezers van dit artikel wel duidelijk zijn.

Naast actie voeren, en in wisselwerking er mee, is nadenken over acties, perspectieven ontwikkelen, ervaringen uitwisselen ook van groot belang. Door een gelukkig soort van timing kan ook dit de komende week. Er is een bijeenkomst in Amsterdam onder het motto: “Wij gaan de crisis niet betalen – rekening retour”, met sprekers van onder meer de Internationale Socialisten en FNV Vecht voor je Recht. Of dit de meest geschikte  opzet is om echt samen plannen te smeden, of zoiets veel méér is dan luisteren en vervolgens al dan niet meedoen aan ideeën die al van te voren grotendeels vaststaan, vraag ik me steeds meer af. Maar samen zijn, naar hopelijk inspirerende betogen luisteren en in de wandelgangen kletsen heeft zeker nut.

Belangrijker is wellicht het – toevallig qua timing toch wel erg mooi uitkomende – jaarlijkse samenzijn van grote delen van de anarchiostische beweging, in Appelscha: de Pinksterlanddagen. Daar wordt over de meest uiteenlopende onderwerpen – bijvoorbeeld ook over de één-mei-demonstratie waar ik op dit blog vrij veel heb geschreven. Zelf ben ik niet in de gelegenheid, net zo min als op kraakmanifestatie en ‘Rekening Retour’. Budget en energie staan één activiteit buiten Tilburg toe, en dat wordt de studentenactie aanstaande vrijdag. Keuzes, beperkingen, keuzes, grrrr….

En intussen is er nog steeds Griekenland, het land waar bezuinigingspolitiek op de spits wordt gedreven, maar waar ook het verzet in grote hevigheid is losgebarsten – verzet waar we een voorbeeld aan kunnen nnemen, verzet dat solidariteit verdient. Dezer dagen geldt, gezien de bezuinigingen die om zich heen grijpen, en de noodzaak tot protest: Griekenland is potentieel overal, Griekenland komt steeds dichterbij. Wordt vervolgd…

(dank voor die laatste link aan een alerte lezer van dit blog)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: