Staking onderdelenfabriek legt Honda-concern in China lam

Arbeiders in een onderdelenfabriek in China zijn in staking gegaan voor een loonsverhoging. De fabriek hoort bij het Honda-concern. De staking heeft ertoe geleid dat de productie bij drie andere vestigingen van dat autobedrijf eveneens stil is komen te liggen. De actie laat duidelijk de kracht zien die arbeiders kunnen uitoefenen door op een belangrijke plek in  een bedrijf de productie stop te zetten.

Het conflict draait om geëiste loonsverhoging. “Volgens krantenberichten  wil het uit 1.900 mensen bestaande personeel van de onderdelenfabriek hun maandelijkse lonen verhoogd hebben van 1.500 yuan (220 dollar, 151 pond) tot 2.500 dollar”, schrijft de BBC. Libcom, dat spreekt van 1.850 personeelsleden, noemt 2000 tot 2.500 als het gevraagde loon. Het Libcom-artikel – dat trouwens de indruk maakt alsof het uit een gevestigde krant of zoiets is overgenomen – vertelt ook dat het voor het eerst is dat een Honda-vestiging in China door een staking is getroffen.

Het bedrijf werkt aan een oplossing, “met de hulp van de plaatselijke autoriteiten”, aldus de BBC. Twee dingen zijn hier van belang. Een oplossing zou niet bepaald moeilijk hoeven te zijn. Het Honda-concern in China draait immers als de spreekwoordelijke tierelier. Het bedrijf leverde de eerste vier maanden van dit jaar 39 procent meer auto’s af dan in dezelfde periode vorig jaar. Dat klinkt als keihard werken voor de arbeiders, de winstbronnen van het bedrijf. Het kan er, zelfs burgerlijk-bedrijfseconomisch gezien, best af, zo’n loonstijging, zou je denken. En zo niet, dat toch, voeg ik daar on-burgerlijk graag aan toe.

Tweede opvallende zaak is de reactie van staatswege. het is nog niet zo heel lang geleden dat een staking in China beantwoord werd met hetzxij blikse4msnelle concessies, hetzij rappe repressie, met arrestatie van ‘stakingsleiders’ en dergelijke, hetzij met allebei. Nu is er van geen van beide direct sprake. De New York Times weet zelfs te melden dat er in de Chinese pers over de staking wordt geschreven als teken dat de regering iets zou moeten doen aan de grote inkomensverschillen. Kennelijk kiest een dominant deel van het Chinese et stablishment momenteen een koers van overleg en inkapseling va opkomend arbeuidersverzet, in plaats van de eerdere koers van conc frontatie en onderdrukking.

In de New York Times lezen we een handvol interessante verdere observaties. Een onderdirectieur van de afdeling arbeidsrelaties van het Chinese Instituut voor Industriële Betrekkingen komt aan het woord. “De staking bij Honda is de grootste staking die ooit plaatsgevonden heeft in een  enkele wereldwijde onderneming in China.” Hij is van de inkapseling-en-concessie-lijn, zo blijkt uit nog een uitdspraak van hem: “zo’n grootschalige, goed-georganiseerde staking zal het Chinese systeem van arbeidersvakbonden dwingen tot verandering, tot aanpassing aan de markteconomie.”

Doel van zo’n switch naar een Chinees poldermodel is overigens hetzelfde als doel van een ‘overlegeconomie’ in bijvoorbeeld Nederland: een plooibare arbeidersbeweging, zodat het winstmaken over hun ruggen soepeler plaatsvindt. Het is een andere strategie om het zelfde kapitalistische doel te bereiken. Maar het feit dat de naakte repressie naar de achtergrond gaat, biedt tegelijk grote mogelijkheden voor arbeiders om hun eisen georganiseerd tot gelding te brengen. Als Chinese arbeiders die kansen benutten en tegelijk de verleidingen van overleg en inkapseling weten te weerstreven, komen de zaken er aan het Chinese klassenstrijd-front niet slecht uit te zien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: