Weer een ziek Volkskrant-artikel over Israëlische staatsmisdadigheid

Hoe verachtelijk weet De Volkskrant het te maken als het gaat om haar ‘berichtgeving’ over Gaza, de Israëlische bezetting van Palestina, en aanpalende onderwerpen? Nét als je denkt: erger wordt het niet, duikt er weer een stuk op waarvan je denkt:  wordt de auteur ervan zélf niet misselijk van al het gedraai om de waarheid heen?

Het stuk heet als volgt: “Israël heft de blokkade van Gaza grotendeels op”. Wie het stuk leest, ziet al snel wat de oplettende nieuws-volger al vermoedde en/of via andere kanalen had gehoord: de blokkade wordt helemaal niet opgeheven, niet geheel, niet gedeeltelijk, niet voor een klein deel zelfs. Wat er werkelijk gebeurt is dat Israël aangekondigd heeft dat er minder artikelen worden tegengehouden en meer worden doorgelaten. Was er eerst een lijst met spullen die Gaza binnen mochten terwijl de rest verboden bleef, komt er nu een lijst met spullen die verboden zijn, terwijl de rest dus wel binnen mag. Degenen die dat bepalen en controleren, waren, zijn én blijven de Israëlische autoriteiten. De Volkskrant voegt er nog wat aan toe: de zeeblokkade blijft, het exportverbod vanuit Gaza blijft, personenverkeer blijft sterk beperkt. Aan het feit van de blokkade verandert helemaal niets. Alleen de criteria van de uitvoering veranderen. De kop van het artikel is daarmee misleidend, leugenachtig.

De rest van de inhoud is op een andere manier weerzinwekkend. We krijgen de redenen voorgeschoteld waarom Israël die blokkade versoepelt. Een paar hoogtepunten. “De blokkade hing de internationale gemeenschap al langer de keel uit”, lezen we. Dat de blokkade nóg een groep van mensen de keel uithing – namelijk de anderhalf miljoen Palestijnen die vanwege die blokkade langzaam verrekken – meldt het artikel nergens. “Na de 22 dagen durende oorlog tussen Israël en het Hamas-bestuur, anderhalf jaar geleden, klonk van alle kanten de roep om versoepeling van het Israëlische boycotbeleid”, zo vervolgt de Volkskrant. Oorlog tussen Israël en het Hamas-bestuur? Gooide de Israelische militaire apparaat haar bommen, raketten, granaten, al dan niet met witte fosfor, enkel en alleen op het Hamas-bestuur? Waren al die 1300 doden aan Palestijnse kant waar de Volkskrant dan nog melding van maakt, leden van dat bestuur? Ook de meerdere honderden kinderen die door de Israëlische aanval werden afgemaakt? Was er wel van een oorlog sprake, was het niet eerder een vrijwel compleet éénzijdige slachtpartij tegen een vrijwel weerloze burgerbevolking, waartegen de handvol Palestijnse raketten een volstrekt pathetisch antwoord waren?

Verder maar weer. Ik sla wat stukken over – mensen met een sterke maag lezen de rest maar zelf – en zie: “De afzwakking van de blokkade is geen ideologische koerswijziging”. Vertaling: de poging van israel om de Palestijnse bevolking murw te beuken met honger en geweld gaat onverminderd voort, ondanks de door PR-motieven ingegeven beslissing dat er iets meer spullen onder Israelisch toezicht Gaza binnen mogen. “Dit is de concessie die het mninst pijn doet: veel producten die nu gaza in mogen warend aar al voorhanden door de tunneleconomie met Egypte ” – dat andere land dat verder zo naarstig helpt bij het gevangenhouden van de mensen in Gaza, als het niet te druk is met het terroriseren van de bevolking in Egypte zelf, waarvan we vandaag weer een voorbeeld te zien kregen. De politie trad daar weer eens hardhandig op tegen demonstranten tegen, jawel, politiegeweld.

Verder met het Volkskrant-stuk. “Het neemt niet weg dat Israel zijn verlies neemt, zonder iets van Hamas terug te krijgen. Het geeft impliciet toe dat de blokkade niets heeft opgeleverd. Het heeft de bevolking niet opgezet tegen het Hamas-bestuur” – inderdaad; het is dan ook Israël, niet het Hamas-bvstuur, dat met de blokkade doelbewust honger en ellende aanwakkert onder de bevolking – “noch heeft het de vrijlating van de ontvoerde Gilad Shalit dichterbijgebracht.” Dat laatste is ook ‘grappig’. Als Israël Hamas-strijders oppakt heet het dat ze zijn gearresteerd. Toen Israël en Egypte nog oorlog voerde nam Israël eventueel Egyptische soldaten krijgsgevangen. Maar als Palestijnse gewapende strijders een Israëlische soldaat oppakken en vasthoudt, heet het opeens dat die is ‘ontvoerd’.  Gilad Shalit is krijgsgevangene gemaakt tijdens oorlogshandelingen. Niks ‘ontvoerd’, tenzij de Volkskrant eens erkent dat Israelische gevangenissen vol zitten met ontvoerde Palestijnse mensen.

We lezen ook nog: “Maar de prijs was te hoog: steeds meer vrienden van Israël liepen rood aan.” Dat de prijs van de blokkade in ménselijke termen al vanaf dag één te hoog was, dat de blokkade niet alleen illegaal volgens internationaal recht maar vooral onmenselijk en daarmee totaal verwerpelijk was – je zult het uit het cynische, enkel in machtspolitieke termen gestelde en van dubbele moraal doordrenkte Volkskrant-schrijfsel niet kunen opmaken. ‘Journalisten’ die dit soort stukken maken en het eindresultaat na bewerking aanvaardbaar vinden,  ‘redacteuren’ die zulke stukken op maat snijden en in de kolommen van de Volkskrant helpen belanden, moeten zich schamen.

Advertenties

One Response to Weer een ziek Volkskrant-artikel over Israëlische staatsmisdadigheid

  1. keesjemaduraatje schreef:

    niet zo zeuren Peter.
    In 2006 hebben jij en ik al een oplossing bedacht en die staat nu in een Israelische krant:

    http://www.haaretz.com/blogs/strenger-than-fiction

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: