Slecht en beter nieuws uit Griekenland

Uit Griekenland komt slecht, maar ook beter nieuws. Het blijft zaak de gebeurtenissen daarginds met grote aandacht te volgen. Er valt veel van te leren,over de soorten van verzet die we niet en wel nodig hebben tegen het soort bezuinigingsbeleid dat ook in Nederland op stapel staat.

Eerst een stukje slecht nieuws. Vorige week schoten enkele mannen de blogger en journalist Sokratris Giolias dood. Zo’n moord verdient volledige afwijzing, ongeacht wie het slachtoffer was, ongeacht wie de dader, en ongeacht de motieven van de daders. Geen positief doel wordt er mee gediend. Maar het is wel de moeite waard om iets meer te zeggen over zowel slachtoffer als de mogelijke daders en hun eventuele beweegredenen. ‘Begrip’voor de daad zal er wat mij betreft niet uit voortvloeien, maar begrijpen heeft nut.

Wie was het slachtoffer? Berichtgeving in gevestigde media duidt hem aan als ‘onderzoeksjournalist’, die publiceert over corruptie in hoge kringen. Volgens collega’s stond hij op het punt om onthullingen te doen. Dat laatste kan kloppen, hij had absoluut connecties. Maar een bonafide onderzoeksjournalist was hij niet, zoals het blog From the Greek Streets uitlegt. HIj had connecties binnen politie, en stond bekend om zijn nogal rechtse opvattingen. Zijn advocaat Yiannis Marakakis zei dat hij een “iemand die met de anti-terreur-eenheid samenwerkte” was, en dat hij vanwege zijn politie-bindingen bescherming desgewenst best had kunnen krijgen. Giolias is eerder een halve politieagent of aanverwant politiek onderwereldfiguur dan een collega van John Pilger, om maar eens een echte onderzoeksjournalist te noemen.

Dat wil natuurlijk weer helemaal niet zeggen dat het dus OK is om de man maar af te knallen. WIe hebben het gedaan? Als het bericht klopt dat hij op het punt stond om onthullingen te doen over corruptie, dan zou je de daders kunnen zoeken bij degenen die van zulke onthullingen last vreesden te krijgen: figuren in hoge politieke en/ of zakelijke kringen, zoiets. Dan zou het dus gaan om een ordinaire afrekening binnen het criminele milieu, ook wel bekend als het Griekse establishment en de Griekse staat. Een mafia-moord, in feite.

Maar de politie beweert iets anders. Die zegt dat de kogels die bij de moord gevonden zijn, overeenstemmen met wapens die gebruikt zijn door een linkse stadsguerilla-groep, de Revolutionaire Sekte, of Sekte van Revolutionairen (wie verzint trouwens zulke bezopen namen?). Deze groep heeft eerder een politieman doodgeschoten. Maar het feit dat de politie zegt dat deze club ook voor de moord op Giolias verantwoordelijk is, in geen reden om dus maar aan te nemen dat dit ook zo is. De politie liegt wel vaker over dit soort zaken, en het komt de krachten van orde en gezag maar wat mooi uit als ze aanslagen in de schoenen van links kunnen schuiven, om zo de terroristische dreiging verder op te blazen en onderdrukking van het felle verzet tegen ebzuinigingen hiermee te legitimeren. Twee vliegen in één klap, feitelijk: lastige blogger uit de weg geruimd, en links die er de schuld van krijgt…

Maar het kan helemaal niet worden uitgesloten dat Revolutionaire Sekte inderdáád de moord gepleegd heeft. Dat maakt de zaak niet beter. Voor Giolias vioel ik geen sympathie. Maar hoe ik de wereld waar Giolias onderdeel van was ook verafschuw, uit dit soort moorden komt niets goeds voor. Het idee dat je degene afknalt die je niet bevalt, is al weerzinwekkend.  En voor elke doodgeschoten uiterst rechtse intrigant staan er tien nieuwe op, in die termen is het zinloos. En als het effect is dat mensen niet meer durven te schrijven wat ze willen, uit angst om vermoord te worden, is dat bepaald ook niet het soort politieke klimaat waar links in kan gedijen, wat we nodig hebben.

Bovendien: als het gaat om sluipmoord en gewapende actie, dan wint de staat bij voorbaat, evenals de heersers achter die staat. Leger politie, geheime dienst, zijn uitgerust en getraind voor grof, gedisciplineerd geweld; het is hun vak. Daartegenover is elke stadsguerillero op zijn best een amateur. Iedere poging van links om in die termen  de strijd aan te gaan, is heilloos, want op dat terrein winnen zij sowieso.

Daar komt bij dat linkse mensen altijd een spanning zullen voelen tussen de vrijheid en solidariteit waar we voor staan, en het middel van gewapende samenzwering en moord. Dat maakt van linkse guerrilastrijders altijd moordenaars-met-aarzeling. Dat doortrekt dit type aanslagen niet alleen van hypocrisie. Moordenaars-met-aarzeling leggen het ook nog eens af tegen moordenaars-zonder-aarzeling, moordenaars die een orde van geweld en onrecht verdedigen, stmoordenaars van staatswege en/of fascisten.

Dit type van gewapende strijd kiezen betekent: kiezen voor een front waar de vijand principieel sterker is dan wij, het betekent kiezen voor een nederlaag. Als de aanslag inderdaad door een linkse groep is gepleegd, dan is het niet zomaar een misdaad, maar een contraproductieve domheid bovendien. From The Greek Streets zegt het goed: “zijn executie in mafia-stijl heeft absoluut niets te maken met de sociaal-antagonistische beweging, waartoe wij behoren.”

Dit is trouwens geen pleidooi voor geweldloosheid. Maar het is wel een pleidooi tegen sluipmoord als actiemiddel. Was er sprake van een revoplutionaire bvurgeroorlog, met een breed gedragen bewapende linkse massabeweging die zich doodseskaders van het lijf moest houden, dan lag het nog anders. Maar dat is niet de situatie, Griekenland 2010 is niet El Salvador 1980 (1).

Griekenland is wel het Europese land waar de strijd tegen bezuinigingen en tegen de staat het hoogst en – ondanks deze sluipmoord -meest hoopgevend is opgelaaid. De staat brengt van alles en nog wat in stelling om protest en verzet te breken. Zo verbood een rechtbank een voorgenomen staking van luchtverkeersleiders. Die wilden 24 uur het werk neer leggen, om eisen voor betere betaling van overwerk en meer werkgelegenheid kracht bij te zetten en tegen het bezuinigingsbeleid van de regering te protesteren. De vakbond blies daarop de staking af.

Maar dat was niet het eind van het verhaal. Zondagavond berichtte de NOS dat er tal van vluchten richting Griekenland afgelast of omgeleid werden. Luchtverkeersleiders waren toch in staking gegaan, verbod of niet. Wilde stakingen dus. ASls dit soort acties zich verspreidt, dan gaat het verzet in Griekenland in een hogere versnelling. Tot nu toe overheersten door vakbonden uitgeroepen stakingen, en die vakbond houdt zich maar al te vaak aan officiële spelregels. Waar arbeiders hun acties voeren ongeacht die regels, soms dwars ertegenin, dáár begint de orde van bezuiniging en repressie extra gevaar te lopen. Dat biedt hoop.

(1) een interessante gedachtenwisseling naar aanleiding van de moord staat te lezen op het linkse forum RevLeft.

Advertenties

One Response to Slecht en beter nieuws uit Griekenland

  1. Meugelswierda schreef:

    Ik heb toch het vermoeden dat de revolutionaire sekte een false flag operatie is .

    Er zijn genoeg linkse groepen die geweld niet schuwen maar dit is toch van een andere orde en zoals je zelf al aangeeft hebben ze een bezopen naam.

    Ik sluit een stel gekken niet uit maar heb sterke vraagtekens

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: