We laten ons niet zomaar van straat meppen

De dag van gisteren was sowieso van historisch belang voor de studentenstrijd in Nederland. Maar het belang van de gebeurtenissen is breder. het betreft de strijd tegen bezuinigibngen en tegen deze regering sowieso. Daar komt nog bij dat dat er opnieuw dingen zijn gebeurd die de verschuiving van Nederland in de richting van een steeds openlijker repressieve staat laten zien.

Eerst het belang voor de studentenstrijd zelf. Het is lang, erg lang geleden dat zoveel studenten gelijktijdig in actie zijn geweest. Een slordige 15.000 mensen, mogelijk meer, dat vormde het grootste protest in de éénentwintigste eeuw tot nu toe. Je moet tot 14 december 1995 teruggaan om studentenprotest van soortgelijke omvang tegen te komen: ettelijke duizenden, volgende de organisatie rond de 10.000 studenten en sympathisanten in Utrecht tegen collegegeldverhoging. Die actie eindigde overigens toen een flink aantal van hen – van ons, haha – enige uren lang derails en perrons van Centraal Station Utrecht bezetten en daarmee het landelijke treinverkeer voor de rest van die dag platlegden. Onder druk van stevige studentenactie actie bracht onderwijsminister Ritzen zijn collegegeldverhoging terug, van 450 naar 250 euro. Het protest van die tijd was dan ietsje minder omvangrijk, maar tegelijk feller en aanhoudend: aan de veertiende december gingen weken van kleinere acties, waaronder bezettingen van vooral HBO-instellingen, vooraf. Maar het huidige protest is dus al omvangrijker. En er is geen enkele reden om te denken dat het hierbij zal blijven.

De politie heeft zich gisteren wederom met grof geweld op actievoerenden gestort. Wat ik zelf gezien en beschreven heb was al erg genoeg: minieme aanleiding die met klappenregens en charges werden beantwoord. Er was geen sprake, zelfs niet in burgemeesterlijke autoriteitenlogica, van ‘noodzaak’. De situatie bij het  ministerie van onderwijs, waar een flinke groep tegenover een linie ME stond: was daar wat zij de ‘openbare orde’ noemen, zelfs in hun termen, in gevaar? Werd het mensen onmogelijk gemaakt om hun dagelijkse dingen te doen, van of naar hun werk te gaan en dergelijke? Welnee: mensen die niets met de actie te maken hadden, konden gewoon hun weg vervolgen, trams werden goedmoedig doorgelaten, passagiers keken verbaasd en soms echt opgewekt naar ons. Niet de ‘openbare orde’ in enige zinnige betekenis was bedreigd; de autoriteit van het gezág werd uitgedaagd, doordat we groepsgewijs voor een gebouw gingen staan schreeuwen en joelen, een gebouw waar de aanvallen op studenten worden beraamd en georganiseerd, en terécht doelwit van actievoerenden. Onze onvergeeflijke misdaad bestond eruit dat we simpelweg niet wilden gehoorzamen, enkel omdat een met belastinggeld uitgedoste en bewapende knokploeg dat eiste. Klappen volgden omdat we niet zomaar weggingen. Dat is één.

Maar het ging verder. De klappen waren maar al te vaak op hoofden gericht. Dat heeft niets te maken met het verdrijven van demonstranten. Dat komt neer op het moedwillig potentieel zwaar verwónden van demonstranten. Hoofden zijn kwetsbare organen, een klap die ietsje extra verkeerd  terechtkomt kan zwaar blijvend letsen opleveren, en zelfs dodelijk zijn. De agenten die mensen op hopofden hebben geslagen verdienen een aanklacht wegens mishandeling, ja wegens het riskeren van mensenlevens. Zelfs een hypothetische stevige stenenregen van de kant van demonstranten tegen goed beschermde ME-ers en het glaswerk van het gebouw zou géén valide reden geweest zijn voor de kloppartijen van ME-kant. En… er wás helemaal geen stenenregen! Er waren spreekkoren, een enkeling gooide eens zacht voorwerp door de lucht toen de confr0ntatie al gáánde was. De politie misbruikte minieme aanleidingen als smoes voor grootschalige mishandeling van mensen. Dát is wat ik zag.

Maar ik zag lang niet alles! Inmiddels heb ik van mensen gehoord, en uit berichtgeving kunnen afleiden, dat zelfs minieme aanleidingen voor de politie niet nodig waren om tot grof geweld over de gaan. Hondenbeten zijn sowieso geen middel om mensen te verdrijven maar om ze te terroriseren. Mensen zijn van achteren aangevallen door meppende agenten. Agenten te paard reden in 0p mensen. De politie pakte 28 mensen op, en ook dáár ging de grofheid door. Opgepakte mensen werden soms lang in kleine hokjes opgesloten, drie in één hokje in een daartoe ingezette bus. Mensen mochten niet naar de WC. Mensen kregen niet de advocaat van hun voorkeur, terwijl dat wél hun wettelijk erkende recht is. Politiemishandeling, politiewillekeur, een vleugje Ben Ali-spirit in de Haagse politiestaat van Van Aartsen. De Kritische Studenten Utrecht hebben intussen een vlammende verklaring tegen het politiegeweld, en vóór voortgezette studentenstrijd, gepubliceerd. Die verklaring verdient de breedst mogelijke verspreiding en de krachtigst mogelijke ondersteuning. We laten ons niet zomaar van de straten meppen. We komen terug.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: