Beschamend is het

Ademloos kijkt de wereld naar de interventie die maar niet opschiet, de no-fly zone in LIbié die er nog steeds niet is. Verontwaardigd klinkt het her en der – begrijpelijk vanuit Benghazi, maar ook vanuit sympathisanten van de opstand – : waar blijft die no-fly zone? Nog even, en dan hoeft het niet meer. Intussen laat een woordvoerder van de opstand, Mustafa Gheriani, zien waar de logica achter de no-fly zone heen gaat. “We zeggen tegen het westen: we willen een no-fly zone, we willen tactische luchtaanvallen tegen die tanks en raketten die tegen ons worden gebruikt en we willen een aanval op de basis waar Kadhafi zich bevindt.”

Niemand zal rouwig zijn als daarbij Kadhafi om het leven komt, voegt hij er nog aan toe als gevraagd wordt of dit neerkomt op een moordaanslag. En nee, ook ik zou niet treuren. Maar wat deze spreekbuis van het verzet dus wil is dit: het Westen moet een oorlog tegen het Kadhafi-bewind ontketenen. Aan degenen die het vliegverbod bepleiten met het argument: ‘opstandelingen vragen er zelf om!’ heb ik een vraag: zijn jullie nu oook voor deze luchtaanvallen, nu ‘opstandelingen er zelf om vragen’? En als straks, vanuit bepaalde opstandige kringem, toch om grondtroepen wordt gevraagd, ‘militaire adviseurs’ van de Amerikaanse Special Forces of van de SAS? Waar eindigt het hellende vlak dat ons eerder een NAVO-oorlog tegen Joegoslavië om Kosovo heeft gebracht? Waarom is er bij sommige voorstanders van dit type interventie zelfs geen begín van een leerproces waarneembaar? Beschamend is het.

Maar ik wilde het vooral ergens anders over hebben! Terwijl de verontwaardiging om zich heen grijpt over Kadhafi die moordt terwijl ‘de wereld niets doet’, mag een andere staat haar burgers aftuigen en beschieten en bedreigen met nog veel erger geweld zonder dat een groot deel van de wereld zelfs maar een kik lijkt te geven. Die staat mag mede-dictaturen te hulp roepen, die dat met groot machtsvertoon ook dóén. Ik doel op Bahrein.

Daar heeft het koninklijke bewind inmiddels de noodtoestand voor drie maanden uitgeroepen. Gisteren kwamen daar – keurig in overleg, net als de dreigende interventie in Libië… –  Saoedische militairen binnen, om het door protesten belegerde bewind te hulp te komen. Intussen staan demonstranten tegen veiligheidstroepen die onder meer met traangas schieten, vallen knokploegen het kantoor van een oppositieblad aan, en zijn er tweehonderd gewonden en twee doden waaronder een Bahreinse politieman, aldus het Guardian liveblog over het Midden-Oosten van vandaag. O ja, de Britse regering is bezorgd over de escalatie, premier Hague roept “alle partijen” tot terughoudendheid op. Alsof het niet één kant is die de andere kant met geweld tracht te onderdrukken, terwijl de andere kant zich verweert. Wederom, beschamend is het.

Er zijn dus deze week twéé revoluties in gevaar, eentje in Libië en eentje in Bahrein. En waar we aan de Libische gebeurtenissen vrij weinig kunnen veranderen – de voorgestelde maatregel is een verkeerde – daar geldt voor de gebeurtenissen in Bahrein iets anders. De staten die daar ingrijpen hebben goede betrekkingen met het Westen, ook met Nederland. De koningin was vorige week nog in Qatar – dat volgens een bericht opgepikt door het EA Worldview liveblog over gebeurtenissen in het Midden-Oosten óók troepen naar Bahrein heeft gestuurd intussen. Nederland leverde flink wat wapens aan de interveniërende dictaturen, en ook aan het bewind van Bahrein.

Er zijn dan ook – voor mensen die wat willen dóén, in plaats van de verdediging van kwetsbare mensen in handen te leggen van gewelddadige grote mogendheden – ambassades te belegeren, bedrijven in diskrediet te brengen en dergelijke. Hier in Nederland. In deze situatie hoeft er geen hulp, met of zonder aanhalingstekens, gestúúrd te worden. In deze situatie hoeft enkele de hulp (zonder aanhalingstekens) die Nederland biedt aan de agressors en de onderdrukkers gedwársboomd te worden, en om te beginnen luidruchtig áfgekeurd en aangeklaagd. Ik merk daar echter nog weinig van. Blijven hopen dat mogendheden ingrijpen in Libië krijgt veelal voorrang. Alweer: beschamend is het.

Advertenties

3 Responses to Beschamend is het

  1. NOalCalcioModerno schreef:

    Mee eens! Als ’t nu over opstand gaat tegen dictatuur gaat ’t over Libië. Als ’t over wrede, theocratische wetgeving ging ging ’t altijd over Iran. Als ’t over corrupte dictatuur ging ging ’t vroeger altijd over Irak etc. etc.
    Dat afschuwelijke Saoedi-bewind wordt toch al jaren in ’t belang van ’t westen doodgeknuffeld!

  2. Tato schreef:

    Ik neem aan dat jullie tegen het bombardement op Tripoli in 1986 waren door de Republikein Ronald Reagan.
    Ik neem aan dat jullie Ronald Reagan een fascist en oorlogsmisdadiger noemden wegens het bombardement op Tripoli.

    Het blijft overigens opvallend stil bij onze lieve heer Barack Obama, de verlosser, de messias.

    Farizeeers zijn van alle tijden.

  3. Jorein Versteege schreef:

    Over de invasie van Bahrein door Saoedi-Arabië, hoor je weer niets over in de VN. Nee, het Koninkrijk Saoedi-Arabië is een grote vriend van het Amerikaanse imperialisme.

    Terwijl men bommen op Gadaffi werpt, onderdrukken Saoedische soldaten de opstandelingen in Bahrein en wat de VN daar tegen? Niets, helemaal niets.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: