Nogmaals de SP als bestuurspartij

donderdag 21 april

Jaja lieve leesmensen, binnenkort weer belangrijker zaken, revolutieberichten over Noord-Afrikaanse en Midden-Oosterse om- en opstandigheden. Nu toch nog even wat vitten op wat polderkolder. Omdat ik het niet kan laten. En omdat het nu ook weer niet helemáál onbelangrijk is. Na Noord-Brabant wordt ook Zuid-Holland voorzien van een provinciaal bestuur waar de SP aan deelneemt. Net als in Noord-Brabant gata het hier om een coalitie met VVD en CDA (in Zuid-Holland doet ook D 66 mee). En net als in die andere priovincie kleedt de SP deze s vervolgstap naar het midden in met bijbehorende parlementaire, systeembevestigende excuses. Treurig, maar ik zal er niet ál te veel woede aan spenderen.

SP-fractievoorzitter in Provinciale Staten Harre van der Nat geeft toe : “Natuurlijk is onderhandelen ook inleveren”, maar wijst vervolgend op wat er is binnengehaald: “De Rijn-Gouwe-Lijn door de binnenstad komt er niet, waarmee  eindelijk recht wordt gedaan aan  de uitslag van het referendum in Leiden, waarbij bijna 70% zich uitsprak tegen dit prestigeproject. Ondanks alle bezuinigingen blijft het budget van de jeugdzorg overeind.” Verder komt er meer geld voor groen, wordt er iets gedaan aan leegstand van kantoren, wordt er niet aangestuurd om nieuwe grootschalige bedrijventerreinen; nieuwe kolencentrales komen er niet, dierenwelzijn krijgt  aandacht, herindelingen komen er niet mee van bovenaf, draagvlak onder bewoners is voor herindeling is een vereiste.

Daar staat, zo geeft ook Van der Nat toe, wel wat tegenover: “Graag hadden we nog meer willen inver stering in openbaar vervoer. Verder zal door Voor5schoten de Rijnlandroute worden aangelegd. We hebben weliswaar 100 miljoen extra weten te regelen om de overlast voor mensen te beperken, maar dit bl;ijft een gevoelig punt na jarenlang actie voeren. Zijn we nu opeens voorstander? Nee, de SP vindt dit nog steeds geen goed idee, maar we krijgen er een hoop moois voor terug.” Koehandel kortom. De opluchting van mensen in Leiden wordt betaald door de overlast voor mensen in Voorschoten.  De SP laat hiermee protest waar ze zelf een rol in heeft gespeeld, in de steek. Een harde les voor mensen die in actie komen tegen allerhande bezuinigingen, denken de SP daar aan hun kant te vinden, maar morgen op soortgelijke wijze in de kou gezet kunnen worden.

Het is aardig om eens te kijken hoe bijvoorbeeld de VVD hetzelfde akkoord  ziet. Bij die partij is men uiterst tevreden. “VVD vol vertrouwen in nieuwe coalitie”, zo kopt de provinciale website van die partij. “Ook onze provincie moet flink bezuinigen, maar er is toch 500 miljoen beschikbaar voor infrastructuur, economie en recreatie. De bezuinigingen realiseren we door te snijden in subsidies, het aantal bestuurders en de ambtelijke oprganisatie”, aldus VVD-fractievoorzitter Floor Vermeulen. Snijden in ambtelijke oprganisatie betekent: ambtenaren raken hun baan kwijt. Dat noemt de SP niet, maar oook dáár neemt die partij dus verantwoordelijkheid voor. En in wat voor subsidies gaat trouwens, ook met SP-steun, het mes?

En ook de dingen waar de SP als successen op wijst, hebben minder vrolijke aspecten. De SP spreekt van investeren in groen – alsof échte natuur niet vooral een kwestie zou moeten zijn van handen af, van níét ‘investeren’. Echt ruimte maken voor natuur-ontwikkeling is er niet bij, zo lezen we in een overzicht van maatregelen op de VVD-site. “De coalitie wil geen nieuwe besluiten nemen die leiden tot ontpoldering.” Stel je voor zeg, dat de natuur zichzélf zou kunnen ontwikkelen, in plaats van door mensenhanden ‘ontwikkeld’ te worden via ‘investeringen’… De filosofie erachter investeren-in-groen is commercieel: “De partijen vinden voldoende groen en recreatiemogelijkheden belangrijk om een aantrekkelijk vestigingsklimaat in Zuid-Holland te behouden”, en “er komt ruimte voor  toeristisch-recreatief ondernemerschap.” Alles is koopwaar, nietwaar?

En de SP tékent keurig, zoals de SP trouwens ook de onderliggende bezuiniginsdoelstelling voor haar rekening neemt. Een positieve rol in de protesten tegen komende bezuinigingen vanuit het priovinciebestuur kan ze niet meer spelen, nu protesterende mensen immers de SP als bestuurspartij tegenover zich vinden. Zelfs de paar positieve dingen die in het bestuursakkoord zijn afgesproken zijn, hadden beter en betrouwbaarder – en zónder dat asociale wisselgeld – bevochten kunne n worden met consistent actie voeren.

Er is met dit soort coalities – SP samen met VVD, eerst op gemeenteniveau, nu ook in besturen van twee grote en belangrijke provincies – sprake van het verder doorzetten van een trend. De SP was allang een doodgewone sociaaldemocratische partij, geen socialistische strijdorganisatie. Het wordt nu ook steeds nmeer een bestuurderspartij, waarmee zelfs de sociaaldemocratische insteek steeds meer gaat lijken op die van de PvdA, met bijbehorende accepatie van marktdenken en bezuinigingslogica.

Dit is van belang voor de houding die revolutionairen het beste in kunnen nemen ten aanzien van de SP. Het betrteft hoe langer hoe duidelijker een partij als de anderen, niet pr9incipieel verschil;lend van PvdA en GroenLinks, die zelf  principieel niet erg verschillen van D 66, CDA en VVD. Er is geen reden voor een speciale houding van strijdbaar links richting de SP, geen speciale vriendelijkheid, geen speciale vijandigheid; het is gewoon een kwestie van praktisch stellinmgnemen van geval tot geval.

Waar de SP meebestuurt en meebezuinigt geldt: geen consideratie, gene terughoudendheid, hooguit wat extra venijn om SP-ers aan hun linkse pretenties te helpen herinneren. Hetzelfde geldt trouwens voor PvdA en GroenLinks, er is geen wezenlijk verschil. Waar de SP – bijvoorbeeld op plaatselijk niveau – een specifieke actie die nut heeft ondersteunt of zelfs op gang brengt geldt: gewoon samenwerken, maar met de handen vrij om dóór te gaan als de SP afhaakt, bijvoorbeeld omdat ze ook daar opeens mee gaat besturen. Ook dat is niet zo heel anders als met GroenLinks en PvdA.

En áltijd handhaven we, als het goed is, een eigen geluid waar het eigen initiatief van betrokkenen, de noodzaak van directe actie, en de totale afwijzing van bezuinigingslogica, marktdenken en de maatschappelijke orde die daarvan doordrenkt is, duidelijk naar voren komt. Waar de SP deel uitmaakt van de vijand, dient ze als vijand te worden bestreden. Waar ze zich opstelt als bondgenoot, behandelen we haar als bondgenoot – maar met in ons achterhoofd dat ze morgen weer de vijand kan zijn. Nooit en te nimmer dienen we ons afhankelijk te maken van haar rol en initiatief. Aldoende werken we aan verzetsnetwerken van onderaf, zodat we steeds beter serieus protest kunnen opbouwen, of SP-ers nu meedoen of niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: