‘Revoluties’ in Europa: volle kracht vooruit, sámen!

donderdag 26 mei

Het wordt nu toch wel hoog tijd dat ik iets schrijf om de golf van rebellie die vorige week eerst Spanje begon te overspoelen en inmiddels land na land bereikt. In Spanje riepen mensen een volle week lang om ‘Echte Democratie Nu’, bezetten tientallen pleinen, en volhardden in hun actie, ook tijdens 48 uur betogingsverbod wegens verkiezingsdag. Dat verbod hing samen met de ‘dag van bezinning’ die in Spanje volgens gewoonte aan verkiezingen voorafgaat. Briljant antwoord van demonstranten tegen mogelijk ingrijpen: “Val ons alstublieft niet lastig. We zijn ons aan het bezinnen”

Intussen hebben we een internationale opstandsgolf. Nog heb ik het woord ‘revolutie’ tussen aanhalingstekens geplaatst, maar als we zo doorgaan kunnen die binnenkort weg.  Want intussen grijpt de rebellie om zich heen. In een reeks van landen gingen aldaar wonende Spanjaarden, samen met anderen, solidariteitsprotesten houden. Een overzichtje op ROAR – dat staat voor Reflections On A Revolution – heeft videofilmpjes, van acties in Amsterdam, Brussel, Parijs,  Lyon, Londen, Edinburg, Dublin, Berlijn, München,  Frankfurt, Wenen, Praag, Boedapest, Gdansk, Zürich, Rome, Bologna, Milaan,  Turijn, Florence, Lissabon, Bergen, Stockholm, Helsinki en Reykjavik. Hopsakee!

Bovenstaand lijstje betreft solidariteitsacties in een reeks landen met de Spaanse acties, met aanzetten tot soortgelijke acties in die landen zelf. In minstens twee landen gebeurt al veel meer dan dat. In Frankrijk roept een groep activisten ertoe op om komend weekend – vlaqk nadat de G8 topconferentie in dat land heeft plaatsgevonden – te demonstreren in solidariteit met de protesten in Spanje. Via Frankrijk broeit er woede vanwege bezuinigingsbeleid, net als in Spanje. De werkloosheid onder jongeren is er wat lager dan in Spanje waar bijna de helft van de jeugd zonder baan zit. maar met twintig procent is het jeugdwerkloosheidscijfer nog steeds erg hoog. Parijs zat al in het bovenstaande lijstje, beginnetjes zijn er al.

Via een erg nuttige forum-thread van Libcom.org vond ik een site van Reelle Democratie Maintenant, Echte Democratie Nu, kennelijk initiatiefnemers in Frankrijk. Daarop een lijst met steden waar vandaag en komende dagen actie is. Alle steden hier noemen gaat wat ver, het zijn er namelijk zestien op donderdag 26 mei, zes op vrijdag 27 mei, en vier op zaterdag 28 mei. In enkele steden wordt twee of drie dagen achtereen gemanifesteerd. Het zou dus zomaar kunnen  dat Frankrijk komende 72 uur het derde land wordt waar protesten het karakter van een brede volksopstand krijgen.

Het tweede land waar dit het geval is, is intussen Griekenland! Daar ís zo’n opstand  inmiddels al zo ongeveer gaande. Afgelopen dag waren er in Athene 20.000 mensen op het Syntagma-plein. Ze riepen alle politici – gewoon, het héle stel – ertoe op om te vertrekken. In Tessaloniki waren 5.000 actievoerders, en ook in Chania, Volos, Ioaninna, Larisa, Patras en elders was actie. Ettelijke duizenden maken zich op om de nacht op Tahrir Puerta del Sol Syntagma door te brengen. From The Greek Streets bericht erover, met foto´s. De protesten in Griekenland komen in de week dat de regering een grootschalig privatiseringsprogramma aankondigde. Ook daartegen, en tegen nieuwe bezuinigingen, is inmiddels actie:  Nu.nl heeft een stukje met als kop: “Griekse protesten nemen toe”. Personeel van een bank heeft een kantoor van die bank al twee dagen bezet, arbeiders van het havenbedrijf in Piraeus demonstreerden, vakbonden kondigen al nieuwe stakingen aan. Dit soort acties, zij aan zij met de protesten tegen de politieke elite als zodanig – opf beter nog: werkelijk gecombineerd – betekenen, zéker in de context van crisis-Griekenland, daadwerkelijk opstand, aanloop naar revolutie op niet erg lange termijn.

Nederland kent óók acties. Al vorige week gingen mensen solidaritetsactie voeren. Het waren aanvankelijk vorornamelijk Spanjaarden maar gaandeweg sloten een aantal nederlanders zich aan. Die acties gaan nog steeds door, er wordt dagelijks op de dam vergaderd over vervolgstappen, en intussen is er een oproep om komende zaterdag om 15.00 wederom een wat nadrukkelijker aangekondigd protest te houden op de Dam. Intussen is er, kennelijk los daarvan, een  ‘Nederlandse Revolutie’ aangekondigd, althans een actie onder die titel, op 11 juni op het Frederiksplein, ook in Amsterdam. Er is ook al een Facebook-groep die de naam Dutch Revolution for real democracy draagt. Op 25 mei is er intussen al actie in Groningen, en op 11 juni wordt ook in Eindhoven actie gevoerd, zo zie ik op Facebook waar het inmiddels steeds steviger begint te gonzen. Zelf ben ik al een klein beetje wezen polsen naar om iets in Tilburg op gang te krijgen,  medestanders daarvoor weten me hopelijk te vinden…

Er is over dit alles veel meer te zeggen. Over het karakter van deze nog piepjonge protestbewegingen. Over dingen die nodig zijn om er uit te halen wat er in zit, en liefst nog flink wat méér. Over te verhelderen wat dat dan is, échte democratie’, en over de noodzaak om deze acties ‘voor echte democratie, nu’ te combineren met acties voor sociale rechtvaardigheid, tegen bezuinigingsbeleid en dergelijke. Hoe deze acties gecombineerd kunnen worden met solidariteitsprotesten voor bijvoorbeeld de vrijheidsstrijd in Marokko. Horizontale solidariteit tussen de verschillende strijdtonelen – niet alleen qua regio, maar ook qua thematiek – is van groot belang.

Zelfbeschikking van de deelnemers aan acties op basis van direct-democratische besluitvorming is ook wezenlijk. Dat er bijeengekomen wordt tijdens en na acties, in zogeheten assemblees waar iedereen kan meepraten en meebeslissen, zonder top-down-bestuursstructuren, is van grote waarde. Vroeg of laat – als het in dit tempo doorgaat érg vroeg – komt de noodzaak om acties onderling te coördineren, overlegstructuren te bouwen zónder dat de zeggenschap op het basisniveau van de assemblee toe verzwakt, aan de orde. Vroeg of laat gaat ook de staat reageren, met politie en alles, als de autoriteiten merken dat het de actievoerders menens is, en dat ze met steeds méér zijn. Wat wordt dan ons antwoord? Het zijn vragen om ons op te bezinnen en erover te discussiëren. Maar laat het ons niet afhouden van de belangrijkste taak in deze protesten: volle kracht vooruit, sámen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: