Actie Tilburg, reactie op critici

woensdag 8 juni

De oproep om in Tilburg op 9 juni actie te voeren, uit solidariteit met opstandigheid in vele landen én tegelijk tegen bezuinigingen in Nederland, is niet bij iedereen in goede aade gevallen. Dat is ook logisch. Het bezuinigingsbeleid heeft helaas een flink draagvlak onder de bevolking. En als solidariteit met opstandigheid vanzelfsprekend was, dan was er wel meer en bredere actie geweest die daar uiting aan gaf. De actie verwoordt een geluid dat tot nu toe door een minderheid gedragen wordt. Maar dit soort  acties kunnen dat minderheidsgeluid wel helpen verbreden, riching steeds grotere groepen, richting een meerderheid van mensen.

Sommige van de argumenten rond de actie zijn specifieke aandacht en weerlegging waard. Ik noem er een aantal, op basis van Facebook-reacties maar zonder exacte citaten en bronvermelding, aangezien mensen die niet op Facebook zitten dat toch niet kunnen checken. Ik geef ze in gestroomlijnde vorm, waarna ik er mijn reactie op geef.

1. Je kunt toch niet zomaar de bezuinigingen hier in Nederland op één lijn zetten met de ondedrukking i  bijvoorbeeld Syrié? daarmee kleineer je het leed dat daar geleden wordt,  daarmee vergroot je het eigen leed buiten alle proporties uit, en daramee misbruik je feitelijk de gebeurtenissen daarginds en de je de mensen in bijvoorbeeld Syrié onrecht. Dat is ongeveer het argument.

Ik denk dat hier wat in zou zitten áls de oproep werkelijk bezuinigigen hier en repressie daar gelijk zou stellen. Maar dat is niet het geval. De oproep noemt éérst de noodzaak tot solidariteit met het verzet daarginds. “In NHederland, ook in Tilburg, willen we  solidair zij en de strijd van al deze en nog veel meer mensen steunen.” Dat is het begin van dit verhaal: solidariteit met de strijd daarginds. Dat is iets heel anders dan Syrië er kuhnstmatig bijh slepen en doen alsof het hier ‘hetzelfde’ toegaat.

Daarná noemt de verklaring de noodzaak van “een dergelijke strijd ook hier.” Maar de parallel zit er niet in dat wat hier gebeurt ‘net zo erg’ is  als de scherpschutterij van Assad. Het punt is dat, net als in dictaturen, maar vooral ook net als in landen als Spanje en Griekenland, de regering over de noden en belangen van mensen heenwalst, mensen in hun bestaan raakt, en dat protest nodig is. Daar opereren regeringen met met repressie, hier vooral met bezuinigingen. Het heeft niets te maken met ‘even erg’. De vergelijking ligt in houding en positie van de heersers, en in de noodzaak tot verzet, niet in het specifieke leed dat heersers aanrichten.

Het is dus geen kwestie van dramatiseren van de bezuinigingen. Maar doen alsof de bezuinigingen weinig voorstellen, enkel omdat doodgeschoten worden aanzienlijk erger is, dat is ook verkeerd. Protesteren tegen  bezuinigingen afdoen als ‘gezeur’ is nogal een miskenning van het leed dat  met bezuinigingsbeleid wordt veroorzaakt. Het vanwege bezuinigingen schrappen van mogelijk een paar duizend arbeidsplaatsen bij de OV-bedrijven in drie grote steden is voor de mensen wiens baan het betreft, wel degelijk een drama. Staken daartegen is terecht, protesteren daartegen is méér dan protesteren tegen iets onbeduidends. En mensen wiens persoonsgebonden budget bedreigd wordt, raken momenteel vrijwel letterlijk in paniek omdat ze niet weten hoe het verder moet. Deze mensen zíjn al kwetsbaar, en dan nog eens zo’n bezuinigingsmaatregel eroverheen. Het gaat niet aan om dat weg te wuiven onder het motto: ach, je wordt tenminste niet neergeknald door de politie…

2. Niemand vindt bezuinigingen leuk (zo luidt een ander argument), maar als we niet willen belanden in toestanden als in Griekenland en Portugal, dan moeten we wel slikken dat er at bezunigd wordt. Zo’n soort redenering. De denkfout is hier tweeledig. Enerzijds moeten we kennelijk geloven dat bezuinigingen à la Grieknland ons bespaard zullen blijven als we… bezuinigen à la Griekenland, alleen minder hevig. Anderzijds moeten we kennelijk geloven dat de bezuinigngen in Griekenland kennelijk veroorzaakt zijn doordat daar niet eerder voldoende bezuinigd is.

Maar dat miskent de echte reden voor de financiële crisis daraginds, en de bezuinigingsdnamiek hier. In beide gevallen is die geworteld in het feit dat regeringen in crisistijd enorme sommen geld leenden om banken en dergelijke overeind te houden. Voor terugbetaling van dát geld persen regeringen vervolgens de bevolkingen uit. Bezuinigingen zijn ‘nodig’, niet omdat er aldoor ‘te veel ‘geld naar pensioenen, lonen en voorzieningen ging, maar omdat regeringen banken wilden redden op kosten van de bevolking. Intussen gingen regeringen vrolijk door met aanschaf van fregatten of straaljagers, prestige-bouwprojecten en dergelijke. Het idee dat we nu moeten bezuinigen om ons Griekse toestanden te besparen, is een misvatting. De bezuinigingen hier zijn ‘Griekse toestanden’ , maar dan de Nederlandse versie ervan. Beter om nu te beginnen om verzet op te bouwen, dan te wachten tot de situatie net zo  diep dramatisch is geworden als in Griekenland.

Zowel de verwijzing naar de ernst van repressie in Syrië als de verwijzing naar Griekenland zijn dus geen goede redenen om de actie van 9 juni belachelijk te maken. Wat mij betreft zijn het juist de soldariteit met de protesten wereldwijd, én het uiten van protest tegen bezuinigingen hier, redenen om wél aan de actie deel te nemen, de Facebook-oproep verder te helpen verspreiden in de resterende tijd, en in andere plaatsen soortgelijke acties op touw te zetten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: