Bespottelijkheden

woensdag 12 oktober

De Euro-kredietcrisis krijgt steeds bespottelijker wendingen. Het kost amper nog moeite om vast te stellen: ‘onze’ regeerders weten zich er ook niet goed raad mee. Wat ‘ze wél duidelijk maken is dat het hele gebeuren een totale minachting voor de bevolking te kennen geeft. Die minachting is steeds nadrukkelijker wederzijds. De afkeer van hoe de politiek met ons solt zou wel eens tot een forse en vastberaden opkomst bij de Occupy-acties van komend weekend aanleiding kunnen geven. De beweging waar die acties onderdeel van zijn groeit, en dáárin – niet in de spelletjes van de politici – is een vleugje hoop te ontwaren. Meer dan een vleugje. Wil je deelgenoot worden van die hoop? Occupy! Komende zaterdag 15 oktober gaat het los. In Den Haag, in Amsterdam, elders…

Noodfonds plukt ons

Een paar voorbeelden van de politieke spelletjes en de bijbehorende arrgantie van de macht. Er wordt momenteel gewerkt aan een noodfonds om staten die in financiële problemen komen, á la Griekenland, bij te kunnen springen. Dat noodfonds krijgt allerhande bevoegdheden: het kan staatsschulden opkopen tegen lagere waarde dan waarop ze zijn uitgegeven. Dat komt neer op het schrappen van stukkn staatsschuld. Het kan ook “geld uitlenen om banken te herkapitaliseren”, oftewel: banken in geldnood kunnen hun kas via een lening uit dat noodfonds opvijzelen. Het noodw fonds bestaat uit garanties van regeringen. Anders geegd: belastinggeld wordt klaargelegd, ofde drukpers klaargezet, om bankroete banen en bankroete staten overeind te helpen houden. Dat geld gaat ergens vandaan komen. Verwachting: nieuwe bezuinigingen om de crisis het hoofd te bieden…

Dat redden van banken en staten gebeurt dus op onze kosten. Gaan arme Grieken, arme Spanjaarden, arme Italianen of weet ik wie, daar baat bij hebben? Niet waarschijnlijk. Geld gaat vanuit dat Europese fonds naar bijvoorbeeld de Griekse regering… en die kan er haar schuld van afbetalen. Aan wie? Aaan franse en Duitse banken bijvoorbeeld. Het noodfonds is een middel om geld ut onze zakken te halen, en via de Griekse staatskas terug te sluizen naar banken in onder meer West-Europa. Misschien kan er wat op administratie bespaard worden, de route via Griekenland eruit te knippen en het rechtstreeks over te maken op rekening van ING, ABN Amro en – why not? – Dexia.

Nu is er tegen dit hele spel wel bezwaar. Maar teveel daarvan komt van rechts. De PVV is tegen Nederlandse steun ervoor. Maar daar zeggen ze; we willen de Grieken niet helpen op onze kosten. De waarheid is echter dat het noodfonds fout is, niet omdat het de Griekse bevolking steun biedt maar juist vooral omdat het dit níét doet. Sterker: via dit soort constructies blijft de verstrengeling tussen Griekse staat en Westerse banken alleen maar bestaan.

Slowakije: nee, uhh, toch wel

 Maar hoe dit ook zij, de zakelijke en politieke elites zijn niet van plan zich van bezwaren – linkse of rechtse – veel aan te trekken. Deocraie is mooi maar niet in crisistijd, luidt kennelijk hun devies. Ee prachtig voorbeeld zien we in Slowakije. Dat moest als laatste land akkoord gaan met uitbreidingvan hetfonds tot 440 miljard euro. Het gekozen parlement zei echte nee, en de regering viel. Volgens het minimale beetje formele democratie dat de EU-dictatuur nog kent is daarmee een streep door het plan gezet. Maar nee hoor.

 In de eersteplaats heeft de sociaal-democratische oppositie in Slowakijke wel néé gestemd, maar ze is feitelijk vóór. Ze wilde alleen dat de regering viel, en zorgde daar dus voor. Nu komt er een nieuwe stemming, alles wijst erop dat Slowakije alsnog akkoord gaat. Het doet  me denken aan de EU-grondwet. In 2005 in brede meerderheid weggested in Nederland. Immers, vrijwel het complete establishment – banken, bedrijfsleven, vakbondstop, politieke partijen van VVD tot en met GroenLinks – was ervoor. De meeste mensen wisten genoeg en stemden dus in forse meerderheid tegen. Vervolgens verpakten ambtenaren het grondwetsvoorstel tot een verdragstekst, wijzigden hier en daar iets. Verdragteksten hebbegeestemming per referendum nodig, dus dat obstakel was mooi omzeild. Zo kwam de nieuwe tekst er alsnog door. Democratische besluitvorming is niet meer dan eeninstrumentarium voor de macht, te bedienen of te omzeilen naar het de macht goeddunkt. Dat bleek toen, en dat zien we nu dus weer. Raar he, dat afkeer van ‘de politiek’ en roep om Echte Democratie Nu om zich heen grijpt?

 Tanks voor Griekenland?

 Over Griekenland, inmiddels modelstaat waar net cinanciële crisis en asociaal bezuinigingsbelid betreft, was deze week ook nog wat fraais te melden. Het verhaal gaat dat de regering 400 tanks wilde aanschaffen. Dat is natuurlijk een ziek idee: wapens kopen en intussen geen geld zeggen te hebben om nog enigszins behoorlijk loon of pnsioen uit te betalen. De waarheid van het bericht wordt trouwens aangevochten, of het meer is dan een gerucht of verkeerd begrepen nieuws is niet helemaal duidelijk. Maar daar gaat het nu eventjes niet om.

Waar het mij om te doen is, dat is de politieke reacties erop. De SP vroeg aan minister De Jager of hij ook niet vond “dat Griekenland per direct moet afzien van de aankoop van deze vierhonderd tanks en dit geld beter kan besteden aan het terugdringen vanhet begrotingstekort.” Wat een houding. Ja, natuurlijk is die tank-aankoop absurde geldverspilling. Maar ik zouhet uitgespaarde geld liever rechtstreeks in de noden van demensenin Griekenland stoppen, in pensioenen lonen, scholen en ziekenhuizen. Over abstracties als “het begrotingstekort”, feitelijk gewoon hefbomen om bezuinigingen mee te rechtvaardigen, zouden werkelijk veranderingsgezinde mensen zich maar beter niet zo druk kunnen maken als de SP helaas doet. De SP blijft hier redeneren binnen de bezuinigingslogica. Beter is het om te zeggen: het is niet onze begroting, het is niet ons tekort. Net zoals we maar beter kunnen blijven hameren: het is niet onze staat, het is dus ook niet onze staatsschuld. En met ‘ons’ versus ‘hun’ doel ik nadrukeklijk níét op Nederlanders versus Grieken. Ik doel op ons, de mensen aan de onderkant, en hun, de machthebbers. Ook de Nederlande staat is niet onze staat, ook de nederlandse begrting is niet onze begroting, ook de Nedrlandse staatsschuldis niet onze schuld.

Maar het wordt nog mooier. Volgens de VS is er van verkoop van de tanks helemaal geen sprake. De VS geeft ze gewoon weg! Griekenland hoefde alleen maar vervoerskosten te betalen hetgeen trouwens niet lukt. Maar de dingen zelf zijn dus cadeau! Vreemd dat dit geen verbazing wekt. Wat moet de Griekse staat met vierhonderd tanks? En waarom vindt de VS dat zo belangrijk dat ze die tanks gewoon cadeau doet aan Griekenland? Is dit bericht wel waar? Zo ja, dan is het tamelijk scary. Een serieuze oorlog met een buurland hangt in Griekenand niet in de lucht. Is de Griekse staat wellicht bang dat ze met haar extreem giftige traangas en ander politiewapens de steeds oplaaiende volkswoede niet lang meer de baas kan? Zijn die tanks wellicht bedoeld om ingezet te worden in de oorlog die de Griekse regering steeds harder tegen de Griekse bevolking voert? En kmt de aandrang hiervvoor misschien ook niet vanuit de VS? Die bood de takns aan, terwijl de Griekse regering hed bod wegens bijkomende kosten toch maar heeft afgewimpeld…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: