Van Boston tot Den Haag: Occupy!

woensdag 12 oktober

Het zindert van de actie in de Verenigde Staten, en intussen lang niet alleen meer daar. Het doet denken aan de aanloop naar de Irak-oorlog, toen in reeksen van steden protesten gaande waren tegen die op handen zijnde misdaad. Momenteel gaat het om protesten tegen misdaad die al plaats vindt: banken en bedrijven die zich verrijken, politici die daarbij hand en spandiensten verlenen – en een bevolking die via flutbanen, werkloosheid en zich opstapelend bezuinigingsbeleid de armoede in verdwijnt, zich minstens door armoede bedreigd voelt. Occupy Wall Street was de aftrap. Intussen is het wachtwoord: Occupy Everywhere!

Komende zaterdag wordt een nieuw hoogtepunt. Onder de leus “United for Global Change” worden acties in honderden plaatsen voorbereid – in de VS maar ook daarbuiten. Er is, om maar wat te noemen, ook iets gaande in Tirana, de hoofdstad van Albanië. En in twee steden in Colombia. In Finland. In Japan en in India. Alleen al van zo’n lijstje wordt je toch vrolijk? En ja, er komt actie in Nederland. Occupy Den Haag, waar ik bij betrokken ben, heeft inmiddels 1055 aanmeldingen op Facebook. Bij Occupy Amsterdam, waar het de laatste dagen opeens veel sneller ging, staat de teller zelfs al op 2162. Voor beide plaatsen geldt: daar mag nog véél meer bij.

Ja, veel van die mensen die zich aanmelden zullen niet daadwerkelijk komen. En ik zag ook al mensen die zich bij beide oproepen hadden aangemeld, hetgeen zelfs voor het  heerlijke slag ultragemotiveerde mensen die momenteel  zich in de actiesstorten tamelijk onmogelijk is. Maar het gaat me om de trend. En die duidt ook in Nederland op pijlsnelle groei van de Occupy-beweging. Andere tekenen daarvan: beginnetjes van Occupy in Rotterdam, in Eindhoven, in Utrecht en in Maastricht (gegevens goeddeels geplukt van de site van Occupy Den Haag). Ik durf de voorspelling aan dat daar binnenkort wel eens één of meerdere Brabantse steden bij zouden kunnen komen, en ook elders gaat het ongetwijlfeld nog duidelijker gonzen. 15 oktober wordt ook in Nederland een buitengewoon belangrijke dag van actie, een dag die het verdient om met volle teugen aan deel te nemen.

Binnenkort kom ik uitvoeriger op het Occupy-verschijnsel terug. Nu pik ik er een enkele wat wrangere wetenswaardigheid uit. Zo was er afgelopen nacht de gewelddadige ontruiming van het Occupy-kamp in Boston. Meerdere honderden agenten, deels uitgerust als oproerpolitie, veegde het kamp leeg, vernielde spullen, en arresteerde met hardhandigheid 129 mensen, actievoerders , maar ook zogeheten ‘legal observers’ en medische hulpverleners. Dat laatste is een trrend geworden bij politie-ingrijpen, juist ook in zich democratisch noemende landen. We zagen iets soortgelijks bij de kraakdemonstratie in Amsterdam onlangs op 1 oktober. De politie wil niet alleen mensen kunnen brutaliseren; de politie wil ook dat verwonde mensen extra lang lijden, extra grote risico’s lopen op blijvend letsel. daar komt deze procedure op neer. Het zijn het soort praktijken waarvoor de NAVO Kadhafi de wacht aanzegde, alleen vooralsnog op kleinere schaal.

Opmerkelijk is de opstelling van de burgemeester van Boston. Die heeft begrip voor de grieven van demonstranten, jawel, is het er zelfs mee eens dat aan “hebzucht van bedrijven” protest verdient. Maar “burgerlijke ongehoorzaamheid zal niet worden getolereerd.” Dat is een fraaie. In de eerste plaats was Boston de plaats van de oorspronkelijke Tea Party die in de achttiende eeuw aanzet was tot de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog. Die Boston  Tea Party – als Indianen vermomde actievoerders gooiden thee in de haven als protest tegen belasting die het Britse gezag erop hief – was nadrukkelijk burgerlijk ongehoorzaam van opzet. Dat uitgereikend híér in Boston een burgemeester de burgerlijke ongehooraamheid hekelt is symbolisch extra stuitend. De actievoerders waren trouwens alleen maar ongehoorzaam omdat het gezag bepaalde dat ze na middernacht het actiekamp moesten opbreken. Dat willekeurige verbod zelf lokte de overtreding uit. Het gezag verschafte zich een juridisch handvat voor repressief ingrijpen, om vervolgens schande te spreken van ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’.

Wie is trouwens die burgemeester van orde en gezag in Boston? Zijn naam is Thomas Menino. Hij heeft deze baan als sinds 1993. En deze vijand van burgerlijke ongehoorzaamheid, en van vreedzaam kamperende actievoerders, is Democraat, en daramee lid van de partij van die ‘progressieve held’ Obama. Iets om in het achterhoofd te houden als de Democratische partij zich, met naderende verkiezingen, weer als de Vriend van het Gewone Volk gaat profileren. Echte Democratie Nu? Democraten zijn op weg naar zoietseen sta-in-de-weg. Zoals wel vaker. Het zal de vastberadenheid van demonstranten om tegen de héle gevestigde politiek te ageren alleen maar versterken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: