VS richting politiestaat, met dank aan Obama

zondag 1 januari 2012

President Obama heeft gistern met zijn handtekening wéér een stap gezet die van de VS een ordinaire politiestaat maakt. Hij deed dat met “ernstige bezwaren”. Maar hij dééd het, en dat is wat telt. Het gaat om een wet die hetmogelijk maakt om van terrorisme verdachte mensen voor onbepaalde tijd vast te houden, zonder vorm van proces. De wet betekent dat de Amerikaanse staat willekeurig wie kan beschuldigen van ‘terrorisme’ en dan eindelooos vast kan houden, zonder dat ze de beschuldiging maar hoeft te bewijzen. Zo opereren openlijke dictaturen. Zo opereert de VS vaak ook al, denk maar aan het gevangenkamp Guantanamo Bay. Maar met deze wet krijgt deze staatswillekeur nog een extra juridisch fundament ook.

De voorbereiding van de wet – waarin ook een ‘defensiebudget’ van 662 miljard dollar werd vastgelegd – kende wel conflicten tussen Republikeinen en Democraten. Maar heel principieel was dat conflict niet, het ging er kennelijk om wie precies de bevoegdheid had om tot opsluiten en vasthouden van terreurverdachten te besluiten. Obama zag uiteindelijk geen reden om een veto uit de spreken, “na garanties dat de president het laatste woord houdt over de detentie en doorverwijzing van terreurverdachten.” Het ‘laatste woord’ over  het willekeurig opsluiten en vasthouden van mensen die het etiket ‘terrorist’ krijgen opgeplakt, is dus in handen van een gekozen dictator, niet in handen van benoemde geüniformeerde functionarissen. Een hele geruststelling, niet waar?

Met deze wet heeft de Amerikaanse staat weer een extra wapen in handen tegen verzet en protest. Juist is een tijd dat protest en verzet zo om zich heen grijpen in de VS, is dit onheilspellend. Sinds 17 september kennen we Occupy Wall Street, en in het kielzog daarvan talloze andere Occupy-acties waarin mensen vanuit de intussen spreekwoordelijke 99 procent, de overgrote meerderheid, zich keren tegen de rijkdom en macht van de al even metaforische 1 procent aan de top. Het is een prachtige opleving van veelvormig antikapitalistisch en anti-autoritair activisme.

De Amerikaanse staat heeft intussen geantwoord met een reeks ontruimingen van Occupy-kampen, hetgeen vaak hardhandig plaatsvond. Een greep. Nashville en San Diego, 28 oktober: politie breekt kampen af, 50 arrestaties in San Diego, ook mensen oopgepakt en Nasville, en de dag ervoor ook 50 in Atlanta;  Los Angeles en Philadelphia: politieaanval op Occupy-kampen op 30 november, enkele tientallen arrestaties in Los Angeles, 40 in Philadelphia. San Francisco, ontruimd op 7 december, 70 mensen gearresteerd.  Boston, 10 december: politie heeft eind gemaakt aan één van de grootste en langst bestaande Occupy-kampen: 46 arrestaties.

Opvallend waren de gebeurtenissen in Oakland. Daar gebruikte de politie grof geweld bij de het aanvallen van het Occupy-kamp op 25 oktober. Die aanval verwondde Irak-veteraan en actievoerder Scott Olson zwaar, en de Guardian stelt er een serie kritische en gedetailleerde vragen over. Maar daar vochten actievoerders ook hard terug, en gaven aanzet tot nieuwe acties uit solidariteit, bijvoorbeeld een grote havenblokkade na een oproep tot plaatselijke algemene staking op 2 november die tot flinke actie leidde. Het volledige taboe op geweld van de kant van Occupyers is daar niet langer van kracht, en dat is maar goed ook. Want hoe centraal geweldloze directe actie – sit-ins, straatblokkades – terecht ook staan in deze actiegolf, bij de verdediging tegen traangas, pepperspray en méér is het niet slim om bij voorbaat af te zien van hardhandiger tegendruk.

De arrogantie van de staat blijk intussen zodra een agent wegens gewelddadig optreden nadrukkelijk in de kijker komt. Dat overkwam bijvoorbeeld twee agenten die gericht pepperspray in het gezicht van zittende vreedzaam actievoerende studenten aan de Universiteit van Californië hadden gespoten. Zij kregen ‘straf’, jawel! Ze werden … met betaald verlof gestuurd. Agenten aller landen, als u klaagt over werkdruk en wat extra vakantie wil, spuit dan vreedzame mensen in het gezicht met pepperspray en verwijs naar het precedent van de twee pepperspray-spuiters in Californië! Uw verlofpapieren worden terstond in orde gemaakt…. Rust op kosten van de belastingbetaler, als ‘straf’ voor wandaden, het is een geniale vondst. Zelfs voor het Syrische regime, met zijn duizenden ongetwijfeld zwaar overwerkte veiligheidsagenten, zit hier wel perspectief.

Wat heeft de onderdrukking van het Occupy-protest te maken met de zojuist door Obama getekende wet? Ogenschijnlijk weinig, in feite best veel. Occupy heeft te maken met ontruimingen, maar Occupy is niet definitief verslagen. Ongetwijfeld komen er in het nieuwe jaar nieuwe acties. De vele duizenden mensen die de afgelopen m,aanden in beweging zijn gekomen tegen de macht van het grote geld, gaan echt niet allemaal braaf in hun schulp kruipen. De protesten  zullen doorgaan, de onderdrukkingspogingen van de staat echter ook.

De staat grijpt tegenover zulk protest dus naar geweld, en deinst daarin voor weinig terug. Met de nieuwe wet is het in principe mogelijk dat militairen Occupy-kampen binnenvallen, mensen aanhouden, van ‘terrorisme’ beschuldigen en in principe de rest van hun leven opsluiten zonder dat de gearresteerden een proces krijgen. Zolang Obama het een goed idee vindt, kunnen ze vast blijven zitten. En voor wie nog in de goede  wil van Obama gelooft: straks is er een andere president, een rechtse Republikein wellicht. Die kan dan óók van deze wet gebruik maken.

Intussen is duidelijk dat de goede wil van Obama vooral uit gaat naar de allergrootste ondernemers, en naar het militaire apparaat. Beiden houdt hij keer op keer de hand boven het hoofd, of erger. Met de nieuwe wet heeft ook hij een extra wapen in handen om de belangen van de allerrijksten, de ondernemers en de bijbehorende staat door te drukken, met nog minder remming en beperking als tevoren. Het is een gevaarlijke, verwerpelijke stap, waar ten onrechte erg weinig felle reacties op hoorbaar zijn. Zoals te vaak.

Advertenties

2 Responses to VS richting politiestaat, met dank aan Obama

  1. Jorein Versteege schreef:

    Het wordt tijd dat al die ”progressieve” types eens wakker worden. Al in 2008 riep ik dat Obama een rechtse neoliberaal was. Maar nee, heel progressief Nederland liep achter die VVD’er aan. Het was net alsof Paars weer aan de macht was. Toen heulde de ”progressieve” PvdA met de neoliberale VVD.

    Barack Obama is geen vriend van werknemers of armen. Hij is een vriend van Wall Street en is bereid om de Republikeinse Partij alles te geven in ruil voor hun ”ondersteuning”. Obama’s Change was een propagandastunt en dat is hem gelukt. De Republikeinen maken zich op om in november 2012 Obama te verslaan. De keus in Amerika is altijd, kies ik het kwaad ( Democratische Partij ) of het ergste kwaad ( Republikeinse Partij ). Dat noem ik geen keuze. Maar zo gaat dat in een plutocratische democratie zoals de Amerikanen die kennen.

  2. Pyt van der Galiën schreef:

    Merkwaardig genoeg is de énige presidentskandidaat die zich tegen de controlestaat verzet, de Republikeinse kandidaat Ron Paul. Glenn Greenwald legt hier uit waarom links Amerika zich geen raad weet met Paul (en Obama).

    Er zijn natuurlijk nogal wat redenen niet op Paul te stemmen (vanwege zijn standpunten over sociale zekerheid, bijvoorbeeld), haast ik me er aan toe te voegen.

    @Jorein

    Ik herinner me dat Jello Biafra (God bless him!) nog tijdens de verkiezingscampagne van Obama zei dat alleen iemand die nog nooit naar het stemgedrag van Obama in de Senaat had gekeken, kon denken dat Obama ‘links’ was…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: