Paar daagjes klassenstrijd

3 maart, 2010

De afgelopen dagen stonden, voor wie niet helemaal beneveld werd door de verkiezingscampagne, weer enigszins in het teken van klassenstrijd. Diverse stakingen en aankondigingen van acties lieten dat zien.

Zo gingen afgelopen maandag arbeiders in het bedrijf Nefit in staking. In dat bedrijf, geleven in Buinen in Denthe, worden CV-ketels gemaakt. De vestiging moet van de directie verhuizen naar Deventer.  Arbeiders eisen dat hun baan gegarandeerd wordt, dat er een afvloeiingsregeling komt voor wie nietmee kan verhuizen, en dat ereen onkostenvergoeding komt. Volgens een woordvoerder van FNV Bondgenoten ligt het werk in het bedrijf, waar 200 mensen werken, plat.

Intussen staat de CAO-strijd van ambtenaren aan de vooravond van enige escalatie. “Ambtenarenvakbond ABVA KABO dreigt met hardere protestacties als gemeenten, provinciesen waterschappen niet tegeoetkomen aan hun CAO-eisen.” Het conflict gaat om een looneis van1,5 procent, waarvoor ambtenaren al enkele weken her en der prikacties voeren, terwijl bestuurders van deze plaatselijke en regionale autoriteiten niet verder willen gaan dan nul (en dus vanwege prijsstijging, aan koopkrachtdaling).Welke vorm de steviger acties gaan aannemen is nog niet helemaal duidelijk, maar de drukverhoging is op zichzelf hard nodig.

De acties van schoonmakers gaan onderhand door. Sterker: op 2 maart ging een nieuwe groep van hen in staking. “Schoonmakers  van de avondploeg op deluchthave Schiphol hebben afgelopen dinsdag het werk neergelegd. De schoonmaakploeg van vijftig man ging spontaan in actie, maakte bestuurder Ron Meyer van FNV Bondgenoten bekend.” Aanleiding was de dreigende aankondiging van Schiphol om eigen personeel het schoonmaakwerk te laten doen als schoonmakers volgende week – zoals het plan was – in staking zouden gaan.

Ook bij de NS, waar de schoonmaakactie ongeveer een week oud is, zijn er trouwens signalen dat er toch stakingsbrekers worden ingezet door de directie. Foto’s, afgedrukt op de website van Doorbraak, vanwaar je trouwens ook een protest-E-card aan de onderhandelaar van de schoonmaakbazen kunt sturen, illustreren dat ook. De schoonmaakacties zijn intusen wel, met hu olievlekwerking en hun felheid, bezig uit te groeien tot een serieus voorbeeld van hoe je terug kunt vechten tegen arrogante bazen die niet willen luisteren.

Ten slotte was er vandaag ook een protestactie in Rotterdam tegen de dreigende verhoging vn de AOW-leeftijd. Meerdere honderden mensen – waaronder helaas weinig jogeren, als het ericht in de Volkskrant klopt –  demonstreerden en legden enige tijd het werk neer. Het ging om brandweerlieden, personeel in de zorg, havenarbeiders en – alweer- schoonmakers. De leus was “AOW 67, no way”.

Overigens is de behandeling van het regeringsvoorstel om de AOW-leeftijd omhoog te doen stilgelegd omdat er na de kabinetscrisis nu sprake is van een demissionair kabinet dat geen voorstellen mag afhandelen die in de Kamer “controversiëel” zijn verklaard. Onder die voorstellen valt nu dus de AOW-verhoging. Dat betekent dat er enige tijd extra is. Het is zaak die goed te gebruiken met het opbouwen van verzetsnetwerken, en het naar voren blijven brengen van de noodzakelijke argumenten. De aanval op de pensioenleeftijd is bepaald niet van de baan, en met een dreigend rechts kabinet komt de dreiging waarschijnlijk zelfs in verhevigde mate terug.

Advertenties

Arbeidersstrijd, ook bij U in de buurt

27 februari, 2010

Terwijl politici zich opmaken voor hun stoelendans voor de Tweede Kamerverkiezingen van 9 juni, zijn arbeiders met belangrijker zaken bezig. Ze komen voor hun rechten op, of bereiden zich daarop voor. En dat doen ze soms met opvallende voortvarendheid.

Zo is er vandaag een bijeenkomst van chauffeurs in Nieuwegein, belegd door FNV Bondgenoten en CNV  Vakmensen. Het gaat daar om de toekomst van de bedrijftak, maar vooral ook om een nieuwe CAO. FNV-bestuurder Huub van de Dungen: “We hadden 1100 stoelen staan, maar die zijn allang vol. Mensen zitten op de trappen.” Er is dan ook sprake van een serieus CAO-conflict, over lonen maar vooral over werktijden. Er is dan ook alle reden voor deze  forse mobilisatie, en hopelijk komt er stevige actie uit voort.

Actie wodter al gevoer door gemeente- en provincieambtenaren. Ook dat gaat over een CAO-conflict, vooral om koopkrchtbehoud tegenover de nullijn die gemeente- en provinciebesturders willen handhaven (en die neerkomt op koopkrachtdáling). Al enkele weken zijn er her en der acties vanuit deze groep amtenaren. Komende week gaat dat door. Zo komt er een werkonderbreking in Eindhoven op 2 maart; ambtenaren in leiden leggen het behandelen van e-mails een tijdje stil. En op 3 maart, als de ogen van media gericht zijn om lmere vanwege de gemeenteraadserkiezingen, is ook daar een werkonderbreking van ambtenaren. Die strijd gaat dus door – maar naar mijn idee wel te traag en teveel opgesplitst.

Dan is  er natuurlijk de belangrijke strijd om de pensioenleeftijd. Weliswaar ligt de behandeling van voorstellen in die richting stil wegens kabinetscrisis. Maar er is  alle kans dat een nieuw kabinet – van rechtse samenstelling, ga daar zekerheidshave maar van uit – met een nog hardere versie van het plan komt. Er is dus alle reden voor verdere voortetting van de strijd. Dat gebeurt dan ook, maar helaas erg beperkt. Een actiecomité in Rotterdam, bestaande uit FNV Bondgenoten, ABVA KABO en FNV Bouw  roept bijvoorbeeld op voor een protestdemonstratie op 2 maart in Rotterdam onder het motto AOW 67 jar – No Way. Er zullen meeriniv tiatieven nodig zijn om dezestrijd uit haar relatieve impasse te trekken. De Internationale Socialisten – op w iens website ik deze oproep aantrof – – maar vooral netwerken als FNV Vecht Voor Je Recht – doen hun stevige best, maar kunnen het niet alleen.

Het mooiste heb ik voor het laatst bewaard: die hoogst osptandige schoonmakers! Die zijn bezig met acties voor een behoorlijke CAO,  en vooral ook voor waardigheid. Al geruim tijd zin er vooral  ludieke acties. Sinds afgelopen week voeren ze echter de druk stevig op, en dat heeft impact ook. Dinsdag was er een forse actiebijeenkomst in Utrcht: 500 actievoerende schoonmakers en sympathisanten, toegesproken door onder meer Agnes Kant van de SP, Agnes Jongerius van de FNV, en Jan Laurier van GroenLinks.

Eric Krebbers schreef een prachtig verslag erover op de site van Doorbraak. Hij vertelt hoe de actievoerders aan het eind van de manifestatie naar het NS-kantoor gingen.“Honderden stakers en sympathisanten stroomden Utrecht CS binnen, en met medeneming van hun inmiddels enorme quilt van aan elkaar genaaide poetsdoeken met handtekeningen van sympathisanten.(…) De schoonmakers die in het dagelijks leven zonder  meer voorbijgelopen worden,namen de gelegenhid te baat om zichzelf duidelijk op de kaart te zetten. Wie maakt ons wat, wasde sfeer die ze uitstraalden. Een paar weken geleden was hen nog door de rechter de toegang tot Amsterdam CS ontzegd. Nu liepen ze toch breed lachend door een station. Wat is het lekker om met zijn honderden  ‘ondeugend’te zijn.”

Op de bijeenkomst kondigde Mari Martens, onderhandelaar van de FNV, bekend, dat sschoonmakers bij de NS voor onbepaalde tijd in staking gingen. De dagen erop waren dagen van groeiende  spanning. Een paar berichten: “Staking schoonakers breidt zich uit” (Nu.nl, op 24 februari), waarin melding gemaakt wordt van stakers in onder meer Zwolle, Eindhoven, Amsterdam, Hengelo en Venlo; “Aantal stakende schoonmakers stijgt” (NRC, 26 februari): daarin lezen we dat de acties  “zich als een olievlek door het land (verspreiden) “: “NS laat anderen schoonmaken”  (Nu.nl, 25 februari), waarin te lezen staat dat NS overwoog eigen personeel aan het schoonmaken te zetten, om zo feitelijk te proberen de staking te breken; “PvdA woedend over stakinsgbrekers bij NS” (Volkskrant, 25 februari) waarin staat dat niet alleen FNV-bestuurder Ron Meyer en Sadet Karabulut van de SP maar ook Hans Spekman  van de PvdA zich fel keren tegen het NS-voornemen; en “NS accepteren vieze treinen en stations” (Volkskrant, 25 februari), waarin we lezen dat de NS bakzeil haalt en afziet van haar stakingsbreekplannetjes. Dat is al een opsteker op zich voor de stakers. En een teken dat de staking echt druk uitoefent: “Werkgevers schoonmaakbranche willen weer praten” (NRC, 27 februari).

Er zit nog méér aan te komen op dit front:  op 9 maart is Schiphol aan de beurt voor schoonmakers-actie. Als deze, veelal zo slecht behandelde en straatarme, groep arbeiders en hun sympathisanten zo doorgaan, dan is een prachtige overwinning helemaal niet ondenkbaar. Dat zou dan tegelijk een grote opsteker zijn voor iederéén  aan de onderkant waar de meerderheid zich staande moet houden.


Acties vandaag tegen kabinetsplannen AOW-leeftijd

20 januari, 2010

Vandaag hebben mensen actie gevoerd tegen de kabinetsplannen om de AOW-leeftijd te verhogen. Een rechterlijk verbod saboteerde een deel van de acties. Maar  de strijd tegen die  hogere AOW-leeftijd gaat dus wel degelijk nog verder.

Eerst dat rechterlijk verbod. De rechtbank in Amsterdam verbood het houden van publieksvriendelijke acties in het OV van Utrecht en Amsterdam. Die acties zouden hebben bestaan uit het gratis laten reizen van mensen in het OV aldaar. De OV-directies hadden daartegen een kort geding aangespannen. Ze lieten door hun advocaten aanvoeren dat zij buiten het conflict staan. Het gaat immers niet om  de arbeidsvoorwaarden en de CAO-onderhandelingen zelf. De rechtbank ging daar in me. De advocaat van de ABVA KABO stelt dat en hogere AOW-leeftijd doorwerkt in pensioenregelingen, en dus wel degelijk in direct meespeelt in arbeidsvoorwaarden in de OV-bedrijven. Dat klopt natuurlijk ook.

Maar veel belangrijker: arbeiders dienen helemaal de rechterlijke bevoegdheid om in te grijpen tegen stakingen en publieksvriendelijke acties als deze, niet te erkennen. Een houding van principiële en nadrukkelijke respectloosheid tegenover de rechterlijke macht, dát is wat arbeidersstrijd nodig heeft. Dán wordt de optie om tóch actie te voeren, ongeacht een rechterlijk verbod, veel meer voor de hand liggend – en  zien bedrijfsdirecties ook eerder dat de gang naar de rechter hen niet helpt, zelfs niet als de rechter ze hun zin geeft, zoals nu. En algemener: een ‘rechtsstaat’ die er niet voor ons is, verdient ons respect helemaal niet.

Intussen waren er andere acties. Schoonmakers op Schiphol kondigden via en woordvoerder van FNV Bondgenoten een 24-uursstaking tegend de AOW-plannen aan. De website van de FNV bericht dat die actie inderdaad heeft plaatsgevonden, en dat 80 schoonmakers,niet alleen van Schiphol trouwens, voor een manifestatie bijeen waren, op het Buitenhof in Den Haag Verder vond vandaag een protestbijeenkomst plaats op het Plein, dichtbij het Tweede Kamer-gebouw. Enkele tientallen brandweerlieden gingen zelfs dat gebouw binnen, een paar rookbommen werden afgestoken op het Plein, er waren in totaal ettelijke honderden deelnemers. Een fellere actie dan ik had durven hopen! Dat meldt de Volkskrant. De FNV-site spreekt van 500 deelnemers, geeft mooie foto’s, en meldt nog dat FNV-voorzitter Jongerius symblisch het kabinetsplan met een kettingzaag te lijf iets gegaan.

Deze heftigheid verandert overigens niets wezenlijks aan de opstelling van de vakbewegingstop. Dit blijft gekenmerkt door uiterste vooorzichtigheid en het ontwijken van een harde confrontatie. Nu heeft ook ABVA KABO zich neergelegd bij het beleid van de hele FNV-bestuurstop: inzet is niet het volledig afwijzen van de hogere AOW-leeftijd, maar het bijschaven van de plannen. Maar bij die zwakke opsteling hoeven we ons niet neer te leggen. Die brandweerlieden in het Kamergebouw en die rookbommen laten iets zien…


Vakbondsacties tegen hogere AOW-leeftijd verdienen steun

19 januari, 2010

Er zit gelukkig nog leven in de vakbondscampagne om de verhoging van de AOW-leeftijd tegen te houden. De draaierige opstelling van FNV-voorzitter Jongerius heeft bepaald geen goed gedaan, maar de strijd gaat desondanks door. Komende woensdag zijn er acties.

Zo heeft ABVA KABO aangekondigd dat het openbaar ervoer in Den Haag en Amsterdam komende woensdag, als de Tweede Kamer spreekt over het kabinetsplan,  tussen 10 en 14 uur gratis is voor reizigers. In Utrecht wil de vakbond hetzefde, maar dan tussen 10 en 15.30. Tegen dat laatste voornemeen hebben directies van OV-bedrijven al wel een kort ging aangespannen. We zullen zien of ook hierin het actie-recht van arbeiders wordt vertrapt en, zo ja, of arbeiders dan de kracht vinden om zo’n verbod te trotseren – met of zonder vakbondssteun.

Op dezelfde dag houden  vakbonden ook een protstbijeenkomst op het Beursplein in Amsterdam en op het Plein in Den Haag. De oproep voor de actie in Amsterdam – ondertekend door ABVA KABO FNV Amsterdam en FNV Bondgenoten Amsterdam – is te vinden op de website van de Internationale Socialisten. Daar neem ik ook even plaats, tijd en leuzen van de actie uit over:

“WOENSDAG 20 JANUARI TUSSEN 12 EN 14 UUR BEURSPLEIN IN AMSTERDAM

  • VOOR EEN GOEDE AOW
  • TEGEN DE PLANNEN AN HET KABINET
  • WEG MET DE SLECHTE REGELING ZWARE BEROEPEN”

Het is zaak dat deelname aan deze en andere verwante acties stevig is. Ons AOW-recht is het waard – en juist ook mensen die de slappe opstelling van de bondsleiding zeer kritisch mogen die vakbondstop niet het excuus geven dat er voor acties op dit front ‘weinig animo’ is.


Nieuwe knieval vanuit FNV

29 december, 2009

Wordt de top van de FNV nu zelf niet helemaal zeeziek van haar eigen gedraai? Dat vroeg ik me af nadat ik las over het nieuwste compromisvoorstel van FNV-bestuurder Jan Berghuis over de AOW-leeftijd. Het voorstel houdt in dat mensen met lagere inkomens vanaf 65 jaar gewoon AOW krijgen. Het idee is dat daaronder de meeste mensen met zware beroepen zouden vallen. Dat lijkt aardig. Maar het is een nieuwe knieval voor het kabinet en haar AOW-beleid.

Het voorstel lijkt sociaal, deels vanwege die zware beroepen, deels ook omdat juist armere werkende mensen meer problemen zullen hebben om voor eigen rekening met 65 jaar met pensioen te gaan. Maar het voorstel is vooral een nieuwe knieval vanuit de FNV, een erkenning dat men daar het principe van een hogere AOW-leeftijd inderdaad nu accepteert. Wat ik eerder al aangaf: achter een rookgordijn, eerder opgetrokken door middel van een brief aan de leden waarin de FNV volhoudt dat ze doorgaat met acties, laat ze nu de centrale eis los. De leeftijd mag nu wat in ieder geval FNV-bestuurder Berghuis betreft in principe inderdaad omhoog van 65 naar 67 jaar. Dat is een erkenning van de nederlaag, voordat de strijd werkelijk goed gestreden is.

De poging om voor lagere inkomens de 65 jaar wel te redden, heeft ook nog eens weinig kans van slagen. Het kabinet heeft het idee al van de hand gewezen. Alle kans dat de uiteindelijke uitkomst van het getouwtrek erop neerkomt dat hooguit sómmige groepen werkende mensen met 65 jaar gewoon AOW krijgen. Nu in de FNV eenmaal openlijk erkend wordt dat de oorpro9kelijke eis – iedereen gewoon met 65 recht op AOW – is losgelaten, zou het hek wel eens van de dam kunnen zijn.

Wat betekent dit alles nu voor arbeiders die voor hun rechten willen blijven opkomen? We zullen een verklaring moeten zoeken voor de fatale opstelling van de FNV-top. Het weblog Kritisch Links wijst er in een nieuw artikel terecht op dat er meer aan de hand is dan enkel geklungel van Jongerius en collega-bestuurders. Ook is het, aldus het artikel,  niet afdoende om de knieval van de FNV-top te duiden als enkel het product van ene bureaucratische bestuurstop die geen belang heeft bij al te radicale strijd die de speelruimte voor bestuurders als onderhandelaars immers beperkt, en dus de bestuurders hindert in hun werk. Overigens vind ik niet dat wijzen op de bureaucratische bestuursbelangen erg verwant is aan het hanteren van een samenzweringstheorie, zoals het artikel zegt. De belangen zijn maar al te reeël, zoals het artikel ook wel erkent, al is het verband tussen die belangen en de opstelling van bestuurders niet altijd rechtstreeks, en al spelen andere factoren een rol. Het artikel houdt het erop dat Jongerius gewoon werkelijk niet zo oneens is met de verhoging van de AOW-leeftijd, en dat ze daarom de strijd niet bepaald effectief voert.

Maar dat laat de vraag open: hoe raakt een bond die vol zit met vol mensen die hun rechten willen verdedigen, keer op keer opgezadeld met bestuurders die dat niet doen, dat vaak niet eens echt willen? Is er misschien iets veel diepgaanders mis met het verschijnsel “vakbond”? Diepgaander dan een klunzige voorzitter, diepgaander dan een vooritter die het eigenlijk wel eens is met het kabinetsbeleid in grote lijnen, en diepgaander nog dan bureaucratische bestuurdersbelangen, die wel iets verklaren maar inderdaad niet alles?

Technische opmerking, 30 december, 4.48: ik heb geen idee waarom woorden in dit artikel zo ver uit elkaar staan, met zoveel wit ertussen. Er is iets misgegaan maar ik weet niet wat. Wie enig idee heeft, mag het zeggen.


Trammelant in vakbondsland

23 december, 2009

Het gedraai in de FNV-leiding over het wel of niet opgeven van de acties tegen de hogere AOW-leeftijd, heeft slechts tot weinig reacties geleid. Die schaarse reacties zijn dan ook veelal nog tamelijk onvoldoende, om niet te zeggen zwak. Het her en der bepleite vertrek van Jongerius zou weliswaar bevredigend zijn na haar gezwabber. Maar in de kern zou daarmee buitengewoon weinig veranderen.

De hele zaak begon afgelopen vrijdag. Toen kondigde FNV-voorzitter Jongerius in een interview aan dat ze zich neerlegde bij de verhoging. Omdat er een meerderheid in de Tweede Kamer inzat voor de regeringsbeslissing, zat er weinig anders op. Snel erna kwam het FNV-bestuur met een brief om die indruk weg te nemen: de acties gaan gewoon door. Vaandelvlucht, gevolgd door verwarring alom.

Van de kant van kritische FNV-ers klinkt tegengas. Egbert Schellenberg bijvoorbeeld, van FNV Vecht voor je Recht, vermoedt dat veel FNV-leden zich met dit gedoe wel af zullen vragen of Jongerius en de FNV “de weg kwijt” zijn. Hij zegt dat de brief, waarin FNV-bestuurders aankondigen wél door te gaan met de acties, geschreven is onder druk: “Inmiddels hebben de hoofdbesturen van Abvakabo FNV, FNV BOndgenoten en FNV Bouw one FNV-vooritter gedwongen een geamenlijke verklaring te ondertekenen”…, namelijk de zojuist genoemde brief.

“Deze brief aan de leden maakt in ieder geval duidelijk dat de acties wel degelijk doorgaan is januari”, stelt Schellenburg vast met kennelijke opluchting.

Maar de brief maakt tegelijk duidelijk dat het in die acties gaat om wijzingingen in het kabinetsplan, en niet om het van tafel krijgen ervan. Dat is wel degelijk een forse stap terug, en het is niet juist om dat te verzwijgen. Maar Schellenberg is zelf FNV-bestuurder: collegiale loyaliteit heeft het wellicht gewonnen van de hoogst noodzakelijke openhartigheid. Maar ook de Internationale Socialisten, die het betoog van Schellenburg op haar website plaatsen, laten een kritische kanttekening erbij helaas achterwege. Het laat zien hoe riskant het is om ons gezichtsveld teveel te beperken tot wat er binnen de vakbondsstructuren speelt. 

Dat neemt niet weg dat de aangekondigde acties zin kunnen hebben. Maar het is dan intussen nodig om binnen die komende acties te werken aan het terugdraaien van die stap terug: een onverzettelijk néé tegen de hogere AOW-leeftijd dient de inzet te blijven.

Schellenberg dring erop aan dat Jongerius vertrekt. “(D)e geloofwaardigheid van  AGnes Jongerius is na deze zoveelste uitglijder volkomen weg en eennnieuwe voorzitter is toch echt de beste optie.” Dit geluid is meer te horen. Op Kritisch Links bijvoorbeeld, een belangwekkend weblog waar na maanden comateue stilte gelukkig weer leven komt.

Een artikel over de zaak legt vooral de uiterst beperkte opvatting van democratie die Jongerius kennelijk hanteert, op de snijtafel. Parlement heeft besloten, verder protest zinloos. Zelfs een liberaal gaat nog niet o ver, die erkent dat mensen gewoon pressie van buiten het parlement –  vanuit het ‘maatschappelijk middenveld’ – kunnen uitoefenen om de besluitvorming te beïnvloeden. Jongerius, zo sneert de auteur, plaatst zich nog réchts van dit soort liberalen. Ook de schrijver van dit artikel vindt dat Jongerius beter kan gaan. “Als ze nou eens echt consequent was zou ze ontslag nemen als voorzitter van een volgens haar overbodige club als een vakbond maar dat is waarschijnlijk teveel gevraagd”, luidt de slotzin.

Een vertrek van Jongerius zou inmiddels wel eens vrij dichtbij kunnen zijn. Op Nu.nl lees ik: ” ‘ Positie Jongerius onder druk’ “. Morgen komen bondsbestuurders bijeen. In een soort spoedberaad, zo beweert het AD. Gewoon, om de strategie voor de komende tijd vast te stellen, zo zegt de FNV in een reactie. En van breed gedragen onvrede over Jongerius zou volgens de vakbondsfederatie ook al geen sprake zijn. In de stellige ontkenning ligt al haast een erkenning besloten. Het is zoals in de financiële wereld: als een bank laat weten dat er ruim voldoende geld in kas is, en dat er helemaal geen problemen zijn, dán wordt het tijd om je spaarcenten er snel van af te halen. Ik zou geen euro inzetten op het aanblijven van Jongerius.

Is daarmee het leed geleden? Welnee. Wat Jongerius in onhandige uitspraken laat weten, is naar alle waarschijnlijkheid wat haar medebestuurders ook denken. Die vinden het alleen niet slim om dat nu al zo luid te zeggen. Maar de hele koers van de FNV wekt al enige tijd de indruk dat ze gericht is op het bijschaven van het beleid d rond de hogere AOW-leeftijd, niet op het stoppen ervan. Om dat bijschaven kansrijker te maken – zo is waarschijnlijk de inschatting – is druk nodig, ook actie. Om daar een redelojke opkomst voor te krijgen is het echter wer niet slim om te eggen dat de kern van de zaak, wat de FNV-top betreft, al is prijsgegeven. Dus wordt ons and in de ogen gestrooid met acties-gaan-door-verhalen, en  dus krijgt arme Agnes op haar kop omdat zij zegt wat de rest nog even onder de vakbondspet houdt.

Vervanging van Jongerius door bijvoorbeeld Henk van de Kolk betekent vervanging van een onhandig opererende vooritter door een wat sluwere. Dát Jongerius binnen de vakbeweging ten val gebracht  wordt vanwege haar stommiteiten is niet verkeerd. Maar tot een steviger vakbondskoers zal dat op zichzelf niet leiden, en tot effectief verzet nog minder. Dat vergt beweging, georganiseerde beweging, van arbeiders  en solidaire mensen zélf – ongeacht de samenstelling van de hoge regionen in de vakbondshiërarchie.


Wilders mag Jongerius wel dankbaar zijn

21 december, 2009

Als er één persoon is die een bedankje van Wilders verdient als hij straks premier wordt, dan is het wel FNV-voorzitter Agnes Jongerius. Niet alleen heeft zij afgelopen najaar duidelijke – en na kritiek meteen halfslachtig weersproken – hints tot samenwerking met Wilders gegeven. Veel erger is de ruimte die zij Wilders nu geeft nu ze heeft aangegeven dat de FNV-acties tegen de hogere AOW-leeftijd feitelijk afblaast.

Logisch dat Wilders er meteen insprong! Hij noemde de aankondiging “een belediging” voor de FNV-leden, en sprak van “buigen voor de politieke elite”. Zo probeert hij zich te profileren als degene die doet wat de FNV nu laat liggen: “stevig verzet” bieden tegen “een asociale maatregel van dit kabinet. Zo slaat Wilders tegelijk een gat in de vakbeweging en bouwt hij zijn kracht als volksvriend nog eens verder op. De weg naar zijn autoritaire macht is mede geplaveid met Jongerius’ gedraai en capitulatie. Of Wilders haar als bedankje een ministerspost in ijjn junta gata aanbieden, of een plek achter prikkeldraad op Rottummerplaat, zal de toekomst moeten uitwijzen.

Natuurlijk gebruikt h Wilders de hele kwestie voor eigen politiek gewin. van een echte campagne uit PVV-richting tegen de verhoging van de AOW-leeftijd merk ik buitengewoon weinig. Dat is maar goed ook: op een Malieveld vol mensen die de AOW betaalbaar zeggen te willen maken door “massa-immigratie” te stoppen, zit ik bepaald niet te wachten. Dat breekt precies die solidariteit die we, ongeacht afkomst, nodig hebben om werkelijk onze voorzieningen effectief te verdedigen. Maar dat Wilders de ruimte krijgt om zijn nummer tegen FNV en kabinetsbesluit tegelijk zo te maken, is al erg genoeg.

De FNV-top doet intussen wel haar best de schade een beetje te beperken. Op de website van de vakbondsfederatie staat een tekst, onderttekend door vier topbestuurders waaronder Jongerius zelf. Titel: “Brief aan de leden: acties gaan gewoon door”. Daar staat dat de parlementaire behandeling van de verhoging van de AOW-leeftijd nog niet afgerond is,dat “hoewel een grote meerderheid van de mensen in Nederland tegen het kabintesvoorstel is (…), de meerderheid van de Tweede Kamer hier niet naar (lijkt) te luisteren.”

En dan: “Dat betekent niet dat de verhoging van de AOW-leeftijd al een feit is, en zeker niet dat we daarmee instemmen. Maar het betekent wel dat we dat we iets extra’s moeten doen om de kabinetsplannen te wijzigen.” Anders geegd:  de FNV blijft tegen, maar legt de nadruk op wijzigingen, het repareren van verslechteringen, en níét op een alles-op-alles inzet om de verhoging frontaal en onvoorwaardelijk te stoppen. Met deze brief voegt de FNV-top aan haar eerdere vaandelvlucht van de voorzitter nog een extra rookgordijn toe.

Aan dit soort van vakbondskoers hebben we dus heel weinig. Ja, als er  vanuit de FNV nog acties op touw gezet worden rond dit thema, verdienen ze deelname. Anders zwaait de poort helemaal open voor nog veel drastischer aantastingen van onze rechten. Maar om verder te komen, moeten we verder kijken dat de grenzen die de top-down-structuur van de vakbond, en haar diegewortelde obsessie met overleg, aan de strijd van arbeiders stelt.