Chicago, terrorisme en ‘terrorisme’

20 mei, 2012

maandag 21 mei 2012

In Chicago zijn ernstige aanwijzingen gevonden voor terroristische activiteiten. Het gaat daar om voorbereiding van politiek geweld van levensbedreigende aard. Gelukkig is er meteen op grote schaal ingegrepen om althans op het gevaar te wijzen. Ik doel hierbij niet op de drie jonge mannen die opgepakt en in staat van beschuldiging gesteld zijn omdat zij een aanslag op het hoofdkwartier van president Obama en op de ambtswoning van burgemeester Emanuel in voorbereiding zouden hebben. Daarover later in dit stuk meer. Nee, ik doel op een veel grootschaliger terroristische dreiging, eentje die onder de aandacht is gebracht maar helaas nog niet onschadelijk is gemaakt. Lees de rest van dit artikel »


Afghanistan: Nederland in de oorlog

3 april, 2012

woensdag 4 april 2012

Voor wie geneigd is het te vergeten: Nederland voert oorlog in Afghanistan. Nederland leidt gewapende strijders – formeel politieagenten mar feitelijk vrijwel soldaten – op. En, alsof dat niet genoeg is, Nederland gooide onlangs ook bommen vanuit straaljagers op dat land. Op mensen in dat land, om precies te zijn, of die nu geraakt zijn of niet. Lees de rest van dit artikel »


Stephon Watts, 15 jaar, doodgeschoten wegens autisme

14 maart, 2012

woensdag 14 maart 2012

Of je nu binnen de Verenigde Staten woont of erbuiten, iedereen op deze planeet loopt gevaar vanwege de macht van precies die Verenigde Staten. Waar je ook woont, of je nu de pech hebt om te leven in het door de VS bezette Afghanistan of het ongeluk te hebben dat je één van die fatsoenlijke mensen te zijn waaruit ook de bevolking van die Verenigde Staten in overgrote meerderheid bestaat – allemaal lopen we gevaar om door de macht van die Verenigde Staten ten gronde te worden gericht, de dood in gejaagd. En de wet staat dan aan de kant van de moordenaars, of blijkt minstens geen echt obstakel voor moord. Het bij de VS gaat hier, steeds duidelijker, om een macht die steeds dieper afglijdt in gewelddadigheid. Ik zie maar één valide reden om die staat niet totaal te boycotten: andere staten zijn weliswaar minder machtig, maar in principe niets beter. Lees de rest van dit artikel »


Bin Laden dood: afrekening in het criminele milieu

5 mei, 2011

vrijdag 6 mei

Al vijf dagen lang wordt veel van het andere nieuws weggeduwd door de publiciteit rond de dodelijke aanslag van Amerikaanse commandotroepen op het leven van Al Qaeda-boegbeeld Osama Bin Laden. President Obama poogt er kennelijk publicitair nogal wat uit te halen en bezoekt Ground Zero voor het spreken van plechtstatige platutudes. Intussen begint het officiële verhaal… pardon, welk officiële verhaal? Er zijn intussen vanuit het Witte Huis en omstreken meerdere, onderling tegenstrijdige versies opgedoken over de dood van Bin Laden. Van die dood is intussen geen enkel bewijs geleverd, al vind ik de gedachte dat hij nog leeft nog net iets ongeloofwaardiger. Maar zowel de berichtgeving, als enig nadenken over de context maakt duidelijk waar het allemaal op neerkomt: een afrekening in het internationale criminele milieu, een shoot-out tussen en in opdracht van rivaliserende gangsters en hun knokploegen.

Lees de rest van dit artikel »


Beste mevrouw Sap

21 februari, 2011

Beste mevrouw Sap,

Enige weken geleden besloten u en uw GroenLinks-fractie in de Tweede Kamerfractie om steun te verlenen aan een zogeheten politietrainingsmissie in Kunduz, Afghanistan. Ik was met dat besluit niet blij: de politie is een instrument van de corrupte, autoritaire president Karzai, een regime dat helemaal geen steun verdient. Het politiewerk is bovendien paramilitair van karakter, korter gezegd: politieagenten voeren daar zo ongeveer oorlog. Het gebied wordt bovendien steeds onveiliger, er woedt daar gewoon oorlog. De ‘politietrainers’, voor een flink deel soldaten,  lopen daar aanzienlijk risico’s, en helpen mee aan één van de verkeerde kanten in een oorlog waarin geen van de gewapende kampen de goede kant vertegenwoordigt. Ik vond en vindt oorlogsdeelname, want daar komt de missie op neer, volstrekt verkeerd.

Die mening van mij zal u ongetwijfeld niet hebben bereikt, en nog minder hebben bewogen. Ik ben maar een klein subversief bloggertje, nietwaar? En ik stem niet op uw partij bovendien. Maar een meerderheid in uw partij was ook tegen de missie. Een partijraad sprak zich in meerderheid in die zin uit. Maar ja, meerderheid of niet, de Kamerfractie, zo werd ons duidelijk gemaakt, heeft een ‘eigen verantwoordelijkheid’.

Misschien dat Mubarak iets van u heeft geleerd. Twee miljoen mensen eisten demonstrerend zijn vertrek, Mubarak verschijnt op de staats-TV en zegt: ik kan niet zomaar weg, want dan wordt het land een chaos, snapt u dat toch a.u.b. Anders gezegd, ook Mubarak had een ‘eigen verantwoordelijkheid’, wat de mensen op Tahrir ook vonden. U weet ook nog wel hoe dat afliep, nietwaar? Tahrir nam óók een ‘eigen verantwoordelijkheid’, en Mubarak verloor zijn baan alsnog. Zal het u net zo vergaan?

Terug naar Kunduz, en naar Nederland. U heeft uw keus gemaakt: een keus voor deelname aan interventie, kolonialisme en daarmee aan misdaad. Uw fractie, met Ineke van Gent als zeer eervolle uitzondering, ging mee op deze heilloze weg. Dat is allemaal méér dan kwalijk. Maar is het nu echt nodig aan deze criminele opstelling nu ook een beledigende domheid toe te voegen? Vandaag horen we van een tragische zelfmoordaanslag in, uitgerekend, Kunduz, uw uitverkoren oorlogsgebied. En nu lees ik in het dagblad Trouw dat die aanslag “laat zien hoe hard de Nederlandse politietrainingsmissie in dat gebied nodig is, vindt GroenLinks-leider Sap.” Ja, u wilt dat die missie “op geen enkele manier verstrengeld raakt” met de strijd die daar tegen de Taliban gevoerd wordt, door Duitse en Amerikaanse soldaten. Maar zelfs al vechten de door u gestuurde trainers niet mee, dan nog bouwen ze aan een politieapparaat dat wél meevecht. Verstrengeling is van a tot z een feit. is het nu echt nodig om 1. ons te beledigen door osns voor dom te verslijten, in die zin dat wij zoiets niet zouden snappen, en 2. de tragedie in Kunduz te misbruiken om nog eens steun te bieden aan een missie die bijdraagt aan méér tragedies?

Mevrouw Sap, ik denk niet dat u dit zelfs maar leest. Mevrouw Sap, ik denk niet dat, als u het leest, u zich er iets van aan gaat trekken bovendien. Maar ik hoop dat er nog wat GroenLinksers en anderen rondlopen die dit wél lezen, en die u met dezelfde vaste hand via het zijtoneel helpen afvoeren als de moedige mensen dat eerder deden met die andere autoritaire voorstander van de ‘eigen verantwoordelijkheid.’

Opmerking. 24 feb, 16.53: iets bijgeschaafd; in de laatste zin bijvoorbeeld voor ‘autoritaire’ het woord ‘andere’ geplaatst, ter verduidelijking.


Dien het volk

1 februari, 2011

Even een aardig berichtje uit Cairo, terwijl tussen de maximaal 250.000 volgens de BBC en de 2 miljoen volgens Aljazeera – mensen uur na uur het aftreden van Mubarak blijven eisen. Mubaraks  minister van binnenlandse zaken is in een wijk van de Egyptische hoofdastad op werkbezoek geweest. Hij maakte daar promotie voor een nieuw initiatief: “Politie dient het volk” Aljazeera schrijft het. Als het een grap blijkt te zijn, heb ik het niet zelf verzonnen.

Ik zou zeggen. Jolanda Sap: aan de slag! Werk aan de winkel! Samen met de gehele GroenLinks-fractie – minus Ineke van Gent, ere wie ere toekomt – motie indienen, politiemissie organiseren, net als naar Afghanistan, hopsakee! Als je snel bent, zijn er misschien nog wat kiezers over die je dan ook weg kunt jagen. Bovendien: fair play boven alles! Waarom zou alleen Karzai, autoriteir leider van een corrupt bewind, gesteund mogen worden vanuit Nederland? Waarom Mubarak ook niet met extra politionele raad, daad en praktische steun terzijde gestaan? Toch…?


Schande, schánde voor GroenLinks, hulde voor Ineke van Gent

28 januari, 2011

Leve Ineke van Gent, de enige in de GroenLinks-fractie die tegen de nieuwe Afghanistan-oorlogsmissie heeft gestemd. En schande, schande voor de rest van die fractie, dat ze wèl steun ervoor uitspreken. Steun spreekt die fractie uit – voor een missie die politiemensen niet buiten een paramilitaire rol zal weten te houden; volgens een politiechef in Kunduz voert de politie er wel degelijk militaire taken uit, en erg geloofwaardig zijn garanties dat dit met door Nederland opgeleide agenten niet zal gebeuren, bepaald niet. Steun spreekt die fractie uit voor een politieapparaat van een corrupte, onderdrukkende, zich via verkiezingsfraude en Westerse steun in het zadel houdende president Karzai. Steun spreekt ze uit voor een NAVO-bondgenootschap dat haar samenhang bewaart door koste wat kost een bezetting gaande te helpen houden die mensen in Afghanistan vrijheid belooft, maar bommen en verwoesting brengt. Steun verleent ze met haar stemmen aan een Amerikaans president en bewind dat haar vooruitgeschoven posities in het grondstoffenrijke Centraal-Azië – op de stoep van rivaal China – militair kracht bij wil zetten. Schande dat juist GroenLinks – een partij die deels wortelt in prachtige tradities van vredesbeweging en antimilitarisme – deze misselijke missie, die wortelt in dit soort belangen en dit soort dynamiek heeft, ondersteunt.

Hulde en lof dus voor Ineke van Gent, die haar rug recht hield tegenover de NAVO-pacifisten, de meerderheid in haar fractie. Lof ook voor de SP, die haar néé – inhoudelijk weliswaar niet helemaal scherp genoeg – kracht bij zette met straatactie. Ook vandaag waren er, om initiatief van deze partij, actievoerders in Den Haag, net als op 11 januari toen we er met borden die samen de leus “Stop de oorlog Steun Afghanistan!” stonden. Deze keer had de partij opgeroepen tot een stille wake met fakkels. Niet het soort van georganiseerde woede dat we nodig hebben, maar wel áctie.

Nu komt die missie er dus. Nu is het dus zaak om dóór te gaan met protesteren – tegen een missie die die bezettingsmisdaad steunt, en die daarvoor wederom levens voor wenst te riskeren. Tegenstanders van deze missie staan in hun néé bepaald niet alleen. Peiling na peiling wijst er nog steeds op dat het sturen van zo’n missie door een ruime meerderheid  wordt afgewezen. Dit nee  aanscherpen met de betere argumenten, en dit nee helpen om zich te vertalen in effectieve druk – dát staat ons te doen. Voor die druk dienen we buitenparlementaire middelen in te zetten – demonstraties, maatr ook het daadwerkelijk dwarsbomen van uitzending van mensen en materieel naar Afghanistan voor deze missie, met blokkades en sabotage. Uitdagend protest dus, aangescherpt in de richting van hard, deels ongetwijfeld illegaal, verzet. Immers, “War is the health of the State“, wist Randolph Bourne al in 1918, en wie oorlog wil bestrijden, botst met de staat. Ineke, en Harry, en Emile… zijn jullie er dan ook bij?