Hoogste tijd voor ‘asielextremisme’ ofwel solidariteit

15 augustus, 2012

woensdag 15 augustus 2012

Onderstaand stuk schreef ik voor de website van Doorbraak, waar het inmiddels al te lezen staat.

Een van de symptomen van diepe maatschappelijke crisis is het georganiseerde racisme waarmee zowel staten als politieke groeperingen de aandacht van sociale ellende afleiden, een zondebok aanwijzen en met een vertoon van krachtdadigheid “oplossingen” forceren – over lijken. We zien dat nadrukkelijk in Griekenland, maar ook in Frankrijk. En het ontruimen van kampen van actievoerende vluchtelingen in Ter Apel en Den Bosch past in ditzelfde hardvochtige patroon. Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Amiens, uitbarsting van woede

14 augustus, 2012

dinsdag 14 augustus 2012

Rellende jongeren vochten afgelopen nacht met de politie in Amiens, Frankrijk. Een school ging in de fik, jongeren bestookten politie met vuurwerk en schoten hagel. De burgemeester van de stad: “het is jaren geleden dat we een nacht meemaakten die zo gewelddadig was als deze, met zoveel schade”. Opgetrommelde politieversterking bedwong de rellen, door middel van traangas en rubberkogels. Tot zover wat je een frontbericht uit de oorlog tussen jeugd en gezag zou kunnen noemen. Lees de rest van dit artikel »


Groot-Brittannië, Frankrijk, Griekenland: verkiezingen versus bezuinigingen

10 mei, 2012

donderdag 10 mei 2012

Onderstaand artikel schreef ik voor de website van Doorbraak, waar het ook al pronkt 🙂

Verkiezingen in drie landen maakten de afgelopen dagen duidelijk dat heel veel mensen boos zijn vanwege grof bezuinigingsbeleid, en zich tegen de zittende regeringen keren. Hier en daar lees je al dat het nu zo ongeveer gedaan is met ‘austerity’. Dat is, zacht gezegd, nogal voorbarig. De bezuinigingen zijn er niet gekomen omdat kiezers het wilden; het idee dat bezuinigingen nu verdwijnen nu kiezers het niet blijken te willen, ziet de werkelijke redenen – en de sterke machten – achter de bezuinigingen over het hoofd. Evengoed zijn de verkiezingsuitslagen in Groot-Brittannië, Frankrijk en vooral Griekenland belangwekkend genoeg om bij stil te staan. Lees de rest van dit artikel »


De opstand van Melenchon, de opstanding van Galloway

6 april, 2012

vrijdag 6 april 2012

Zowel in Engeland als in Frankrijk vond onlangs een gebeurtenis plaats die parlementaire opties voor linkse en revolutionaire mensen onder de aandacht brengt, Ook revolutionairen die, net als ik, helemaal niets zien in welke parlementaire weg naar het morgenrood dan ook, kunnen van beide gebeurtenissen leren. Ze laten zien dat er brede woede leeft onder grote aantallen mensen, wegens bezuinigingsbeleid, oorlogspolitiek, racisme, Ze laten ook zien dat die woede nog altijd effectief benut kan worden en in parlementaire fuiken geloodsd kan worden. We zijn dus wederom gewaarschuwd: sociale radicalisering heeft niet automatisch vruchtbare uitkomsten. Lees de rest van dit artikel »


Vermeend antisemitisme en echt antisemitisme

5 april, 2012

donderdag 5 april 2012

Je hebt vermeend antisemitisme. En je hebt echt antisemitisme. De twee zijn als volgt uit elkaar te houden. Vermeend antisemitisme zie je in uitingen waar mensen meteen, bijna reflexmatig, het etiket ‘antisemitisme’  op plakken, omdat ze daarmee die uitingen meteen verdacht kunnen maken, de grond in kunnen boren en de kern ervan niet onder ogen te hoeven zien. Als er meteen luidruchtig wordt geroepen dat iets ‘antisemitisch’ is, dan is het heel vaak vermeend, geen werkelijk, antisemitisme. Werkelijk antisemitisme vindt doorgaans vrijwel onweersproken plaats: aanvallen op joden omdát ze joods zijn, maar waarvan die gerichte anti-Joodse dimensie stelselmatig wordt verzwegen, genegeerd, gebagatelliseerd. Helaas maken linkse mensen – waarvan je zou verwachten en hopen dat die beter zouden weten – zich aan dat negeren en bagatelliseren nog wel eens schuldig. Lees de rest van dit artikel »


Ruzie rond Armeense genocide – achtergronden

27 december, 2011

dinsdag 27 december

Er zijn van die conflicten waar je duidelijk een kant gelijk en de andere kant ongelijk kunt geven: de opstandigen in Cairo staan in hun recht, de militaire onderdrukkers verdedigen onrechtvaardigheid. Daar past stellingname en actieve solidariteit. En er zijn van die conflicten waarbij niemand gelijk heeft, waar geen van de strijdende partijen iets rechtmatigs voorstaat of verdedigt. De Eerste Wereldoorlog – landjepik tussen grote mogendheden, meer niet – is een klassiek voorbeeld ervan. Daar past afwijzing van het conflict zelf, en ondermijning van alle deelnemende partijen. En er zijn van die conflicten waarbij brokstukjes gelijk en ongelijk overal te vinden zijn, zonder dat je daarom echt een kant kunt kiezen.Daar past vooral het zoeken naar opheldering, het kritisch doorlichten van de argumenten en stellingen. Uit dat doorlichten kan dan wellicht alsnog een kant aan het daglicht gebracht worden: de onderkant, de kans wiens rechten en belangen altijd steun en solidariteit verdienen. Zóns soort conflict is de politieke rel die tussen Turkijke en Frankrijk is uitgebroken rond de zogeheten Armeense kwestie. Lees de rest van dit artikel »


Griekenland! Frankrijk! Spanje! Nederland?

30 mei, 2011

maandag 30 mei

Hoeveel mensen waren het er, op het Syntagmas-plein vandaag in  Athene? Dertigduizend, zoals een Griekse krant schatte – of honderdduizend, zoals sommigen volgens diezelfde krant dachten? Zelfs dat eerste getal is hoog, hoger dan de twintigduizend op de  eerste dag van deze inmiddels dagelijkse sit-ins in de Griekse hoofdstad. Met deze immense bijeenkomsten protesteren mensen tegen het politieke establishment, en tegen het bezuinigingsbeleid waarmee dit establishment de bevolking treft om banken, bedrijven en Europese regeringen tevreden te stellen. Ook in Thessanoniki was dergelijk protest. Het voorbeeld werd geleverd door de Spaanse protesten. Inmiddels heeft het protest in Griekenland de vorm aan genomen van een beginnende volksopstand.

Lees de rest van dit artikel »